Antitankgracht Haacht I: bunker en balkensluis

 

 

 

De ‘antitankgracht’ van Haacht strekt zich over een lengte van 3 kilometer uit tussen de ‘Hansbrug‘ over de Dijle en het gehucht Wakkerzeel. Ze bestaat uit een steunmuur in beton geflankeerd door een gracht en voorzien van diverse kunstwerken, met name: een stuwdam aan de monding van de gracht in de Dijle, zowat 100 meter stroomopwaarts van de Hansbrug, en verscheidene kleine sluizen en onderaardse hevels, die verdeeld zijn over de ganse lengte van de gracht.

Deze sluizen en hevels staan in verbinding met de afwateringsstelsels van de omgeving. Her en der langs de gracht zijn ook ijzeren afrasteringen terug te vinden. Bij dit alles moeten ook de stroken grond met de aarden dijken aan weerszijden van de gracht gerekend worden en ook de kleine grachten aan de buitenzijde van deze dijken. De totale breedte van het systeem bedraagt gemiddeld 25 meter.

 

 

Bron: antitankgracht

Advertisements

Meanderen met de Dijle – meandering between the Dyle

 

Zalig streelde de zon mijn gezicht

warmde mijn stramme botten op

Gloeien van blijdschap

dat ik kon fietsen op een dijk

een kinderdroom…

Bertembos

dubbel klik op een foto om te vergroten (slideshow)-double click on an image to enlarge

Bertembos ligt op het Brabants plateau, tussen Leuven en Brussel en op de grens van de gemeenten Bertem, Herent en Kortenberg. U ziet vanop de E40 twee futuristische schotelantennes die het luchtverkeer in veilige banen leiden. Wie op zoek is naar Bertembos kan zich laten leiden door deze grote antennes. Zij staan immers net aan de rand van het bos.

Zoals de meeste bossen in West-Europa werd het Bertembos vroeger beheerd als middelhoutbos. Dat betekent dat hakhout (voor broodovens, leerlooiers…) om de vijtien jaar werd gekapt. Een beperkt aantal zware bomen bleef staan omdat ze konden dienen als balken voor het dak van de schuur, centrale spil van de molens…. Zo kwam er om de vijftien tot twintig jaar zeer veel licht in het bos terecht waardoor veel struik- en boomsoorten goede groeikansen kregen. Die soorten vindt u nu nog altijd langs de holle wegen en bosranden. Ze vormen een belangrijke genenbron van autochtoon materiaal. Bosarbeiders oogsten jaarlijks zaad van deze struiken en bomen om verder op te kweken. Het huidige bosbeheer wil autochtone soorten opnieuw meer kansen geven.

 

het Walenbos II (10 foto’s)

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on an image to enlarge

 

 

Het Walenbos is gelegen ten noorden van Sint-Joris-Winge, tussen Houwaart en Tielt. Het ligt ten zuiden van de drassige vallei van de Brede Motte, tussen de Diestiaanruggen bestaande uit de Houwaartseberg in het noorden en het complex Roeselberg-Alsberg in het zuiden.

Het is grotendeels een broekbos, gelegen in een gebied dat op het einde van de 18de eeuw nog grotendeels uit beemden bestond. De drainage en de bebossing met talrijke populierenaanplantingen gebeurden in de 19de eeuw. Het is een waterrijk gebied met talrijke bronnen, beekjes en grachten met een bijzonder rijke fauna en flora. Naar het zuiden gaat het over in een hellingbos op de noordelijke flank van de Roeselberg en Alsberg, waar een hoogteverschil van meer dan 50 meter zich manifesteert, tot op bijna 80 meter boven de zeespiegel. Talrijke diepe holle wegen dalen er af naar de vroegere beemden. Op bepaalde plaatsen komt hier diestiaanzandsteen aan de oppervlakte. De heuvelrug van Roeselberg tot Alsberg vormt tevens de scheiding tussen de valleien van de Brede Motte en de Winge. Naar het oosten grenst het Walenbos aan het Grootbroek met de Leigracht of Heergracht, destijds gekenmerkt door beemden en perceelsrandbegroeiing. Het Waterhof is nog steeds omgracht, maar het gebouw werd door een nieuwe constructie vervangen.

het Walenbos I

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on an image to enlarge

Het 500 ha groot natuurreservaat is een relatief jong reservaat, het gebied was tot het midden van de jaren 70 volledig eigendom van een groot aantal privé-eigenaars.

Het grootste stuk van het Walenbos wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos herbergt het grootste elzenbroekbos van Vlaanderen. De naam van het bos zou verwijzen naar de zompige, natte ondergrond van het gebied.