een mooie bloem – a beautiful flower (4)

Advertisements

Sint-Martinuskerk Rijmenam Saint Martin’s church (9 foto’s)

Tijdens mijn wandeltocht Kapellekes passeerde ik de Sint-Martinuskerk. Ben er onvoorbereid toch een kijkje gaan nemen. (Translation at the bottom of the log)

De Sint-Martinuskerk in Rijmenam is toegewijd aan Martinus van Tours die vaak Sint-Maarten wordt genoemd.

 

 

Op deze plaats stond een kerk of kapel gebouwd tussen 940 en 1050 die in de 14e eeuw werd vervangen door een gotische kerk. Figuratieve muurschilderingen uit die periode zijn nu nog zichtbaar in de linkerzijbeuk.

De kerk leed schade tijdens de slag van Rijmenam die hier in augustus 1578 plaatsvond. In de 18e eeuw werd het dak en het interieur grondig aangepast en een kerkorgel geplaatst. Een doopkapel werd tegen de zuidbeuk gebouwd. In 1834 werd de noordbeuk verbreed.

 

 

In september 1914 werd de toren met dynamiet verwoest; heropbouw volgde in de jaren twintig van de vorige eeuw. De huidige toren is 43 m hoog.

 

 

Een preekstoel uit 1558 met afbeeldingen van Sint-Maarten en de vier evangelisten en een doopvont uit de 15e eeuw zijn er te zien. Verder bezit de kerk beelden uit de 16e-18e eeuw en schilderijen uit de 17e-18e eeuw.

 

 

Tijdens de restauratie van 2004 is er vloerverwarming geïnstalleerd (voorwaarde om het kerkorgel te restaureren). Het originele eiken portaal is toen afgebroken en vervangen door een glazen deur en het marmeren tabernakel in de koor van de kerk is vervangen door “houten dozen”. De eiken zitplaatsen voor de notabelen zijn verwijderd.

 

dubbel klik op een foto om een te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

Bron: wikipedia

 

Translation:

During my Wandeltocht Kapellekes I passed the Saint Martin’s church. I started to take a look unprepared.

The Saint Martin’s church in Rijmenam is dedicated to Martinus van Tours who is often called Saint Martin.

On this site stood a church or chapel built between 940 and 1050 that was replaced by a Gothic church in the 14th century. Figurative murals from that period are still visible in the left side aisle.

The church suffered damage during the battle of Rijmenam that took place here in August 1578. In the 18th century the roof and the interior were thoroughly adapted and placed a church organ. A baptistery was built against the southern aisle. The north aisle was widened in 1834.

The tower was destroyed in September 1914 with dynamite; reconstruction followed in the twenties of the last century. The current tower is 43 m high.

A pulpit from 1558 with images of St. Martin and the four evangelists and a baptismal font from the 15th century can be seen there. The church also has statues from the 16th-18th centuries and paintings from the 17th-18th centuries.

Underfloor heating was installed during the 2004 restoration (condition for restoring the church organ). The original oak portal was then demolished and replaced by a glass door and the marble tabernacle in the choir of the church was replaced by “wooden boxes”. The oak seats for the notables have been removed.

 

Wandeltocht Kapellekes – a walk along chapels 2/2 (14 photos)

Bij de uitgang van het Kastanjebos stond het Kapelleke van het Heilig Trezeke (Heilige Theresia van Lisieux).

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Dit kapelletje werd in 1930 opgebouwd. Dokter Sluyts en zijn echtgenote gaven in dat jaar aan de kerkfabriek van de Sint-Martinuskerk van Rijmenam de toelating om op enkele luttele vierkante meter van hun eigendom ‘gebouwen op te richten’. Zijzelf woonden in een riante villa op dit domein. Het was uiteindelijk Josephine Portael, echtgenote van meester Karel Alewaters, die dit kapelletje liet bouwen uit dankbaarheid omdat ze gespaard bleef van een heelkundige ingreep. (Wat een geluk ik moet dus geen kapelletje laten bouwen 🙂 )

Verjaardag 15 oktober: Sint-Trezeke plukt het laatste bezeke.

Hop we gaan verder… Ik fotografeer vanop de straat wat zonnebloemen die in een tuin staan

en de alerte bewoners komen op me af om te vragen wat ik aan het doen ben. Foto’s nemen mevrouw van de zonnebloemen. Ah. Nog een vraag waar ik woon en waarom ik dat niet in mijn dorp doe. Wat variatie mevrouw. Begrip. En dan doet ze een heel verhaal over huurders… ik bespaar het jullie.

Aan het einde van de straat staat het kapelleke aan de school.

Dit kapelletje met het wellicht nog oorspronkelijke Lieve-Vrouwenbeeld zou opgericht zijn in de jaren twintig, dertig van vorige eeuw door juffrouw Maria Roofthooft wiens ouderlijk huis hier vlakbij stond. Zij was een erg godvruchtige vrouw en verpleegster van beroep. Ze heeft onderpastoor Steens tijdens de Eerste Wereldoorlog tot bij zijn vroegtijdige dood in 1916 verzorgd. Het beeld van Onze-Lieve-Vrouw, is hetzelfde als het oorspronkelijke, maar nu verdwenen beeld aan de school van de Mart.

Rond het dorpsplein aangekomen kan je niet naast de purperen bloemen kijken.

Nog foto’s genomen van de Sint-Martinuskerk maar daar maak ik een apart logje van.

Verder op zoek naar het volgende kapelletje. Mijn oog viel eerst op enkele verlaten zwaluwnesten, denk ik toch. Ze waren nog genummerd ook.

En weer was ik dat kapelletje voorbij maar gelukkig was het aan hetzelfde huis boven de voordeur.

Deze niskapel werd gemetst in de periode dat de Belgium Mariae kapelletjes overal aan de muur verschenen.

Nog één kapelletje te vinden, ik nader het einde van de wandeling. Mijn bovenbenen voelen het maar we doen de wandeling uit. Bloeiende bloemen en een kruidentuintje trekken mijn aandacht.

En daar verrijst de Sint-Eloy kapel.

Kapel gelegen in een omhaagd perkje, op de hoek van de Amerstraat. In 1986 heropgebouwde, bakstenen kapel op rechthoekige plattegrond onder licht geknikt zadeldak (nok loodrecht op de straat, leien), ter vervanging van de gecementeerde, gelijkaardige kapel van 1826. Bij de aanleg van een nieuwe brug over de Dijle, moest de kapel immers verplaatst worden. Spitsboogdeur van glas en ijzer in zandstenen omlijsting met imposten.

Interieur met bepleisterd tongewelf en gerecupereerd altaar van gemarmerd hout met gepolychromeerd houten beeld van Sint-Eloy (1826); rechts gedenksteen verwijzend naar 600 jaar Sint-Eloysverering op deze plaats; in de 16de eeuw stond hier in de nabijheid reeds een kapel, volgens O. Vandeputte van 1370, die tijdens de Slag bij Rijmenam in 1578 vernield werd.

Nu terug naar het heemmuseum ‘t Smiske en geen café of terras dat open is. Gelukkig heb ik nog een boterhammetje met belegen kaas bij en een flesje water.

Aja ik werd bijna van het voetpad gereden door een bende wielerterroristen op zoek naar een café, ze vonden er ook geen en dropen af.

Mijn training van vandaag zit erop, naar huis dus.

Einde – Bron: erfgoed

 

PS: de volgende keer dat er een vrijmetselarij route (2017) is in Leuven, stap ik die af. Kwestie van evenwicht.

Wandeltocht Kapellekes – a walk along chapels 1/2 (17 photos)

Vrijdag 6 september, het KMI voorspelde 19 à 20 ° en pas bewolking in de late namiddag. Tijd dus voor een klein uitstapje. De “wandeltocht kapellekes” te Rijmenam.

Het vertrekpunt was het heemmuseum ‘t Smiske. Het museum, ondergebracht in een oude hoeve, zet je een stap terug in de tijd. De blokmakerij draait opnieuw en uit de oven komt de geur van versgebakken brood. Zoetekauwen zullen ongetwijfeld moeilijk weerstaan aan de ‘neuzekes’ en ‘kloefkes’ in de authentieke snoepwinkel.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Een tiental meter verder liep ik de Karel Jonckheere tuin binnen. Dichter Karel Jonckheere heeft in Rijmenam een standbeeld en een eigen pleintje gekregen in de buurt waar hij woonde. Geboren in Oostende 1906 en overleden in Rijmenam 1993.

WOORDEN MOGEN ALLEEN DIENEN OM DE STILTE TE VERBETEREN

Aan het einde van de tuin zag ik mijn eerste kapelletje: Sint-Janskapel.

Ook al is de kapel onder deze naam bekend, toch is ze niet toegewijd aan Sint-Jan. Het is wel degelijk een Lievevrouw kapel, maar ze staat op de Sint-Janshei. Oorspronkelijk hing er op de Sint-Janshei een Lieve-Vrouwenbeeld aan een boom. Toen in 1832 het oude kasteel van Hollaken werd afgebroken, heeft men de huidige kapel gebouwd. Twee marmeren zuilen van de galerij van het kasteel dienden als versiering aan de voorzijde. De beuken kwamen er in 1840. In de kapel bevindt zich een beeld van Onze-Lieve-Vrouw-met-de-Glimlach dat door pastoor Roosbroeckx (1947-1969) werd aangekocht. In 1981 werd de kapel gerestaureerd door de gemeente en werden de twee oude kolommen vervangen door twee nieuwe in Franse zandsteen.

Er was een uitnodiging om op een bankje te gaan zitten

hier zit je goed

maar zeg nu zelf, vind jij dat goed?

Ik vertrok op zoek naar mijn volgende kapelletje. Ik had niet verwacht dat het zo klein was, dus maar even terugkeren op mijn stappen en dan eindelijk onder het dak van een huis zag ik het hangen. Door dat heen en weer geloop ben ik de informatie vergeten te noteren 🙂 van dit O.L.Vrouw kapelleke.

Op de weg naar mijn volgend kapelletje zag ik een mooi gebouw. Na even opzoeken op internet vond ik dat het Woonzorgcentrum Zonneweelde is. Vermoedelijk is dit het oorspronkelijk gedeelte want het centrum is enorm uitgebreid.

Ik vervolgde mijn weg en het te volgen padje liep door het Kastanjebos… Het Kastanjebos (domein Sluyts) werd in juni 2019 heropend als kinderspeeltuin, skating, beleving en een looppiste van 400 m (nadat het tijdelijk als parking werd gebruikt). Ik zag héél veel eiken en een paar kastanjebomen… Wat er tegenwoordig een bos genoemd wordt. Ooit een bos geweest en de verkaveling toegeslagen?

Onderweg kwam ik ook nog wel wat natuur tegen.

Wordt vervolgd – Bron: erfgoed

nature reserve-natuurreservaat Kruisheide (24 photos)

Gisterenavond na een redelijk lange wandeling voor mij, later meer erover, was ik verstand op nul naar het TV programma ‘Château Meiland‘ aan het kijken. Een Nederlandse familie die een vervallen kasteel kocht in Frankrijk, het opknapt en een B&B erin gaat openen. Martien, kasteeleigenaar, Erica, eigenares, getrouwd maar geen relatie met mekaar, denk dat hun gevoelens elders liggen, maar allemaal OK voor mij en hun dochter, kleindochter en twee honden. In de aflevering van gisteren, die ik opneem en bekijk wanneer ik zin heb, gingen ze nog maar eens iets verhuizen nl een heel grote tafel. Dat ding dragen lukt helemaal niet en dus zegt Martien, neem even dat hondje. Denk ik gaat hij nu die tafel op de rug van die hond zetten en zo de tafel verhuizen??? Komt zijn dochter terug met een transportplank met vier wieltjes eronder! Lag ik even slap van het lachen! Ik zag die tafel al op de rug van de hond en van die betekenis van hondje had ik nog nooit gehoord. Ja ben wel al een paar keer verhuisd maar nooit met hondjes 🙂 . Vraag mij af of wij dat woord ook in BE gebruiken?
Een hondje of dolly is een binnen de transportwereld veel gebruikte plank met daaronder vier kleine zwenkwieltjes voor het verplaatsen van zware, grote zaken. Vooral bij het verhuizen (van meubilair en witgoed) komt een hondje van pas.
Als ik stress had was die in elk geval weg hoor! Terug naar de wandeling van 2 september.
Ik had gezien dat er naast de Bolloheide en het Pommelsven nog een heidegebiedje in de buurt lag namelijk de Kruisheide. En nu die in bloei stond wilde ik graag een kijkje nemen.
Een ongebreidelde verkavelingsdrang heeft Keerbergen omgevormd van een Voor-Kempens heidegebied tot een slaapzone voor Brussel. Gelukkig is de Kruisheide als natuurgebied daarvan gevrijwaard. De Kruisheide wordt bewaard als een zanderig heidegebied zoals dit minder dan 100 jaar geleden in Keerbergen nog voorkwam.
***

The Kruisheide is a nature reserve in the Belgian municipality of Keerbergen. The 5 ha area is owned by the municipality of Keerbergen and is managed by Natuurpunt. Together with the Pommelsven, the area is one of the last remnants of the Voor-Kempen heathland that used to extend to the municipalities of Tremelo, Keerbergen, Rijmenam and Bonheiden.

Kruisheide bestaat voornamelijk uit heide en een deel bos. Het is een restant van de ‘Keerberghen Heyde’, een schakel in achttiende-eeuwse heidegordel die zich uitstrekte van Bonheiden tot Baal. Op de voedselarme zandgrond ontstond spontaan eiken-berkenbos. Ontginning voor veeteelt leidde tot uitgestrekte heidegebieden. Deze gebieden kwamen de jongste eeuwen onder druk door de toenemende verstedelijking. Vandaag resten ons slechts enkele relicten.

De vegetatie bestaat hoofdzakelijk uit struikhei en bijbehorende korstmossen, buntgras, zandblauwtje, schapenzuring en brem. In het bos vind je grove den en ook zomereik, sporkehout en lijsterbes. Deze soorten komen ook solitair voor op het heidegedeelte. De veldkrekel, hét icoon van Kruisheide, concerteert van mei tot juli. Tientallen soorten solitaire bijen en solitaire wespen leven hier. Typisch zijn heizijdebij, heidezandbij en tal van graafwespen.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Bron: natuurpunt

Fort van Duffel 2/2 (17 foto’s)

Het was een vrij winderige dag en zeker om foto’s te nemen van insecten, vlinders of libellen. Iets heel mooi blauw was aan het rondfladderen maar ging niet zitten, een parend koppel vloog ook een hele tijd rond mij, helaas die hadden geen tijd om te zitten. Gelukkig kon ik dan toch twee libellen fotograferen die wel model wilden staan.

En dan maar verder wandelen en het natuurschoon ontdekken.

In een nabij gelegen tuintje zag ik deze.

 

De paarden hadden even interesse maar het gras was groener.

 

DIT VESTINGWERK HEEFT WEERSTAND GEBODEN TOT DE LAATSTE OGENBLIK

Toen ik terug thuis was, viel de regen uit de lucht. Dank KMI goed ingeschat 🙂

 

DUBBEL KLIK OP EEN FOTO OM TE VERGROTEN – DOUBLE CLICK ON A PICTURE TO ENLARGE
einde

Fort van Duffel 1/2 (16 photos)

4 september, de dag zou eindigen met bewolking en regen volgens het KMI en ik wou toch nog even naar buiten. Ben dan maar op de middag vertrokken. De bedoeling was om een wandeling te maken rond het Fort van Duffel – 1,5 km. Het fort bezoeken hoop ik eens te kunnen doen met de kleinkinderen, er zijn leuke apps aanwezig om hen het fort te laten ontdekken.

Het spoorwegfort van Duffel werd eind negentiende eeuw gebouwd om de spoorlijn Brussel-Antwerpen te verdedigen. Het fort is onderdeel van de buitenste fortengordel rond Antwerpen. Door zijn gemengde bouw van bakstenen muren en betonnen gewelven met een onderaardse gang is het een uniek fort. Nu vind je er een belevingstentoonstelling en een brasserie.

Voor een uitgebreider overzicht van de geschiedenis van het Fort van Duffel kan je hier terecht.

Binnen de ringgracht kan je een mini-wandeling doen.

Langs de buitenkant van de ringgracht maak je een natuurwandeling van zo’n 1,2 à 1,5 kilometer (al naargelang de bron) langs vijf informatieve uitkijkpunten.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Wordt vervolgd

Voor hondenliefhebbers, binnen de muren mag de hond niet mee, op de wandeling rond de ringgracht wel, aan de leiband.

ENGLISH: https://www.fortduffel.be/en

Nature reserve – natuurgebied: Mispeldonk (12 foto’s)

Zondag 1 september

Ten zuiden van Bonheiden, tussen de Boeimeerbeek en de Dijle ligt Mispeldonk. Het natuurgebied, voor het grootste deel eigendom van Natuurpunt sluit aan bij het Mechels Broek en Cassenbroek. Samen vormen ze een nagenoeg aaneengesloten natuurgebied.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Het gebied bevat verschillende soorten landschappen: van schrale graslanden, hooiweiden met houtkanten, vochtige loofbosjes tot herstelde heidegebiedjes.

Het landschap kreeg vorm op het einde van de laatste ijstijd, zo’n 10 000 jaar geleden. De Mispeldonkhoeve die haar naam gaf aan het gebied, werd reeds vermeld in 1330.

Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas) small copper

kleine vuurvlinder

Ik zag dit vlindertje op de Kruisheide, een kleintje, half zo groot als een distelvlinder. Was benieuwd wat de naam van dit fladderaartje was en gelukkig had ik nog een foto (onbruikbaar) waar ik de achterkant van de vleugels kon bekijken, hoop nu maar dat ik juist zit 😉.

De kleine vuurvlinder, een vrij kleine vlinder zoals de naam al aangeeft, vliegt hier in drie generaties. Vliegend is hij moeilijk te herkennen, maar van zodra hij gaat zitten, opent hij zijn vleugels en maakt de warme oranje kleur snel duidelijk om wie het hier gaat.

De kleine vuurvlinder heeft een vleugelspanwijdte van 22 tot 27 mm.
De bovenkant van de vleugels is oranje, met onregelmatige zwarte vlekken. De onderkant is bruin, met kleine vlekjes en een oranje band.

 

Small copper: https://butterfly-conservation.org/butterflies/small-copper