Papenbroek – nature reserve – schapen/sheep (12 p.)

Waar ik zit, dat moet je me nooit vragen…
‘t is hier in mijn geliefde Papenbroek dat ik slijt al mijn dagen

Hier had ik dus mijn schaapjes op het droge de laatste dagen alhoewel we gisteren blanke straten en ondergelopen kelders hadden in de buurt. Ik schrijf 5 juni. Aangezien ik vorige nacht liggen lezen heb tot 3 u in de morgen heb ik geslapen tot 12 u. Niemand die mij nodig had, geen verplichtingen, geen blaffende honden, geen krijsende katten, geen schreeuwende alarmsystemen, geen bende wandelaars, RUST.

Het was bijna 10° minder warm zo’n 17° perfect om rond 14 u nog een wandeling te maken. Het was bewolkt maar goed het moest maar lukken om de bloemen te fotograferen. Zo’n 30 minuten later en 27 km verder trok ik het domein binnen. En na 100 m op het domein door een hekje gestapt te zijn, zat ik te midden van de schaapjes. Ze kwamen snuffelen en in mijn rugzak knabbelen maar heb ze vriendelijk doch kordaat verteld dat ik ze graag zag maar dat ik geen eten bij had en ze mij dus best met rust mochten laten.

Gelukkig vonden ze dat oké.

Het Papenbroek is een natuurgebied in de Belgische gemeenten Bekkevoort en Diest. Het gebied is een 95 hectare groot en is in beheer bij Natuurpunt

Het natuurgebied is gelegen in de vallei van de Grote beek, stroomafwaarts van het natuurgebied van de Begijnenbeekvallei. Het Papenbroek bestaat voornamelijk uit voormalige turfputten, natte hooilanden en ruigten. Deze schrale vegetatietypes zijn relicten van blauwgraslanden die hier vroeger vrij algemeen voorkwamen. Het beheer van het gebied gebeurt met hebrideanschapen waardoor de vegetatie kort gehouden kan worden.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

foto’s/pictures: 5-6-2021

Papenbroek is a nature reserve in the Belgian municipalities of Bekkevoort and Diest. The area is 95 hectares and is managed by Natuurpunt.

The nature reserve is located in the valley of the Grotebeek, downstream of the nature reserve of the Begijnenbeekvallei. The Papenbroek mainly consists of former peat pits, wet hayfields and ruigts. These sparse vegetation types are relics of blue grasslands that used to be fairly common here. The area is managed with Hebridean sheep, which means that the vegetation can be kept short.

Bron/source: wikipedia

Vorsdonkbos-turfputten / 6 foto’s / Aarschot

Gaan wandelen: naar het startpunt rijden en wie zie je daar in de verte? Dochter, schoonzoon en kleinkinderen. Als dat geen toeval is.

orchis

De naam ‘Vorsdonkbos’ verraadt de verscheidenheid van het landschap. ‘Vors’ is het plaatselijke woord voor kikker, die zijn leven afwisselend op het land en in het water doorbrengt. ‘Donk’ is een oude Vlaamse naam voor een zandheuvel naast een rivier. ‘Bos’ duidt er op dat de grond altijd natuur is gebleven, nooit in cultuur werd gebracht. Het is een gebied met een vrij uitgestrekt elzenbroek afgewisseld met open plekken, die getuigen van vroegere turfputten en bomkraters. De ontstane moerassen zorgen voor een ongemeen boeiende landschappelijke en biologische variatie.

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

gele lis – yellow iris / kropaar – orchard grass / grote muur – greater stitchwort / grote ratelaar – yellow rattle

foto’s/pictures: 29-05-2021

Poelberg Tielt – 15 foto’s

De Poelberg in Tielt is niet veel meer dan een vijfenveertig meter hoge heuvel, een straat

een molen – Poelbergmolen

een voormalig klooster van de ‘Zusters van ‘t Geloof’, een schooltje en een Lourdesgrot.

De Poelbergmolen dankt zijn naam aan de locatie waar die zich bevindt. Zoals hij er nu bijstaat dateert van 1726. Hij verving een vroegere molen waar weinig over gekend is. In 1964 werd de Poelbergmolen stil gelegd. Hij geraakte in verval. De stad Tielt kocht in 1980 de molen op. In 1993 volgde een grondige restauratie. Datzelfde jaar werd het omliggende landschap een beschermd dorpszicht.

Er is geen uitsluitsel over het bouwjaar van de Poelbergmolen (houten korenwindmolen). Het klauwijzer van de voormolen draagt het jaartal 1631 maar deze smeedijzeren spil is mogelijk afkomstig van een andere molen. Een ander molenonderdeel heeft als inscriptie 1726 maar vermoedelijk is de molen ouder aangezien de molen al aangeduid staat op de Frickxkaart (1712). De oudste gekende verwijzing naar deze molen in archiefdocumenten dateert uit 1668 waardoor mag aangenomen worden dat de molen dateert uit de 17de eeuw. De “Poelberghe Meulen” wordt ook weergegeven op de Ferrariskaart (1770-1778) en op de kaart van Philip Jan Lemaieur van 1786.

De Poelbergmolen was tot 1980 eigendom van de adellijke familie Mulle de Terschueren. Na de Tweede Wereldoorlog werd de molen hersteld van oorlogsschade en in 1957 vond een grondige restauratie plaats door molenmaker Robert Vandekerckhove uit Ingelmunster en Oscar Buyck (nieuw hekwerk en windplanken op de roeden, nieuwe beplanking op de zijwegen, bedekking van de mansardekap en windweeg met gezaagde eiken schaliën, ijzeren versterking van de middellijsten). De molen bleef tot 1964 dagelijks malen met de wind en tot 1970 sporadisch met een elektromotor in het maalderijgebouwtje aan de ingang van de boerderij.

Wanneer de molen in 1980 eigendom werd van de stad, verkeerde hij in erg vervallen toestand. Vanaf 1989 volgden restauratiewerken door molenmaker Roland Wieme (overleden 2020 aan Corona) uit Deinze, waardoor hij sinds 1993 opnieuw maalvaardig is. In 2005 is de inrichting uitgebreid met een graankuiser en een kleine borstelbuil en in 2011 werden onderhoudswerken uitgevoerd.

Aan de overzijde van de straat bevindt zich een hoeve die zeker teruggaat tot de 18de eeuw en die in de 19de en 20ste eeuw eigendom was van de adellijke familie Mulle de Terschueren, net zoals de Poelbergmolen. Op deze hoeve werd ook een stoomgraanmolen gebouwd.

Einde van de molenlandroute.

En toen werd het tijd om naar huis te tuffen. Ik had nog zo’n kleine twee uur voor de boeg waarin inbegrepen Anneke thuis brengen 😉. De donkere wolken vanop de Poelberg waren richting Deinze en Gent getrokken en dat beloofde niet veel goeds. Inderdaad tussen Gent en Aalst zag ik geen steek voor de ogen. Het was file-rijden. Gelukkig verliep de terugkeer voor de rest prima. Het einde van een fijne dag.

Ruiselede molendorp – mill village – 10 foto’s

De Hostensmolen is een stenen stellingmolen, momenteel ingericht om graan te malen.

Deze prachtig gerestaureerde molen ligt pal in het centrum. De molen is eigendom van de gemeente en heeft er een zaaltje met sanitair blok aan gebouwd. Deze stenen molen uit 1865 heeft zoals bij vele andere molens een houten molen vervangen die honderd jaar eerder werd gebouwd. De eerste molenaar van deze stenen molen was een zekere Hoste, vandaar ook de naam. Soms is de molen in werking.

Ruiselede heeft nog een actieve molen nl. de Knokmolen.

Wordt vervolgd Poelberg Tielt.

Kasteel van Poeke – Castle of Poeke (2 foto’s)

In Poeke, een van de deelgemeenten van Aalter, staat in de bocht van de Poekebeek een mooi kasteel. Vanaf de weg die je van Lotenhulle naar Poeke brengt, ligt achter een hoge smeedijzeren afsluiting het kasteel van Poeke. Vooral de voorgevel met zijn driehoekig fronton, zijn sierlijke vensters en de twee flankerende torens maakt indruk bij de eerste aanblik. Opzij van het hekwerk leidt een eeuwenoude lindendreef naar het kasteel. De rooskleurige gevels en de toegangsbruggen weerspiegelen zich in het heldere water van de slotgracht. Achter hoge muren leven vele eeuwen verleden… 

Het kasteel heeft een zeer interessante geschiedenis, de eerste vermeldingen dateren uit de 12de eeuw. Het was het bezit van verschillende adellijke eigenaars, o.a. familie de Preudhomme d’Hailley en familie Pycke de Peteghem, tot het gemeentebestuur in 1977 het kasteel aankocht.

geschiedenis kasteel: onroerenderfgoed

It is unknown when the first fortification was constructed at Poeke, but references to it appear from 1139 onwards. The castle played a prominent role during the conflict between Count Louis II of Flanders and the city of Ghent in 1382. In the same year Eulaard II of Poeke died at the battle of Beverhoutsveld when he attempted to stop the Ghent militia, who by then had already taken his fort.

The lords of Poeke were loyal vassals of the Counts of Flanders, with whom they also intermarried: Anastasia van Oultre, the second wife of Eulaard III of Poeke, for example, married as her second husband Robert of Flanders, illegitimate son of Louis II of Flanders.

Source: Castle Poeke