Broeltorens Kortrijk en meer… 5 foto’s

Na een weekje pauze start ik terug op. Niet dat ik stil gezeten heb, neen hoor. Op zaterdag ging ik zoals gewoonlijk naar de voetbalmatch van de kleinzonen, dat duurt zo’n hele voormiddag, ja die mannen spelen in een verschillend groepje. De jongste, 6 jaar, heeft drie goals gemaakt 😀. Die spelen nog maar drie tegen drie en gemengd. Hij denkt dat hij alleen moet gaan die sloeber! En dan thuis zegt hij trots, voetbal is een teamsport. Heerlijk. In de vooravond tot een stuk in de avond ging ik ook nog thuiswachten bij de jongens. De ouders hadden eens na zoveel tijd een uitje gepland. Een avondje Adriaan Van den Hoof in Leuven.

De zondag was het autoloze zondag in het dorp en dorpelingenkoers. Eentje onder de 40 en eentje boven de 40 jaar. De kriebels kwamen en ik kon ze niet tegenhouden. Zoals de vorige twee jaar ging ik foto’s maken, die zet ik dan voor de organisatie en de renners op mijn FB.

67 jaar, laatste deelname

Op maandag vertrok ik al om 9 u met de trein richting Kortrijk. Daar ontmoette ik een fotomaatje. Samen waren we ook naar Kortrijk geweest in maart dit jaar. Toen was alle horeca dicht en misten we het Begijnhof wegens restauratie. Dus gingen we nu genieten van dat laatste en van een terrasje of was het een cornet?

Op dinsdag komen de kleinzoons na school bij mij thuis, huiswerk maken en eten.

Op woensdag de lichten van de auto laten herstellen want in de herfst met één oog rijden is niet zo slim. En ik had nog een canvas nodig om te schilderen op vrijdag. Ik moest dus nog even dringend naar Leuven vooraleer de stad afsloot. De canvas dringend nodig om hem dan uiteraard op vrijdag te vergeten en niet mee te nemen naar de les niettegenstaande hij naast mijn tas stond… oud worden.

Op donderdag een rustdag. Veel gelezen in mijn papieren boek, anders lees ik op E-reader. Het boek: Frida Kahlo en de kleuren van het leven. Ik vind het zalig maar dat is persoonlijk hé.

Op vrijdag mijn vaste schilderles. Vooraleer aan te komen heb ik alle boswegen van Keerbergen en omstreken gezien en om terug te komen ben ik van Lier naar Sint-Katelijne-Waver, Mechelen, Zemst moeten rijden. Ja het WK hé dat zit hier in de buurt. Maar ik ben er geraakt en ook goed thuisgekomen. Nog wat WK gekeken, ja Thibau Nys had ik wel graag zien winnen. Ben altijd grote fan van de papa geweest 😉 (Sven Nys)

Op zaterdag heb ik bijna een heel dagje geschilderd en genoten van de zon en op zondag? WK kijken zoals vele Belgen en dan blij zijn dat het circus voorbij is 😂. Was het niet zo druk geweest, was wel foto’s gaan nemen maar trop c’est trop. Niet voor niets dat de 65+ een derde vaccinatie gaan krijgen in de loop van volgende maanden.

Heb ook nog leuke koffietasjes besteld bij een medeblogger, heel wat blogs bezocht en genoten van het goede weer!

Al bij al was het weer een drukke week, vergeet niet dat een mens nog zijn huishouden moet doen en eten maken.

Begijnhof Lier sfeerbeelden – 10 foto’s

Als laatste laat ik jullie genieten van nog enkele sfeerbeelden van het begijnhof.

Dubbel klik op een foto om te vergroten of swipen

Door het afsluiten van een meerjarenpremieovereenkomst met de Vlaamse overheid werd het mogelijk om het begijnhof van Lier in zijn geheel te restaureren in een periode van ongeveer vijf jaar. De nodige werken worden daarbij in verschillende fases opgedeeld. Start was juni 2021.

Begijnhof Lier – 3 / 19 foto’s

Ik zet mijn wandeling door het Begijnhof verder en probeer de items wat samen te voegen.

Alle foto’s zijn aanklikbaar om te vergroten.

Her en der zijn staties van de kruisweg verspreid over het begijnhof. Deze beelden werden in 1773 geschilderd door Van de Richstal en ondergingen in 1949 een restauratiebeurt door Bernard Janssens. In 2019 werden de originele beelden vervangen door 14 nieuwe staties geschilderd door Fons Teijssen.

Felix Timmermans noemde stadspompen ‘standbeelden aan niemand gewijd’. De oudste dateren uit de 18de eeuw. In het midden van de 19de eeuw zijn er 35 die alle verschillen in vorm en afwerking. Nu blijven er nog maar enkele over.

Het Hellestraatje, de naam heeft niets te maken met de hel, wel met helling. Naast het straatje “helde” de dam van de tweede stadsomwalling. Hier bevindt zich ook het Ruusbroechuisje (momenteel in renovatie) een woning zonder verdieping, zoals oorspronkelijk vele begijnhuisjes geweest moeten zijn, maar dan in hout en met een rieten dak. Daartegenover een huis met tuintje en een hekje ervoor, zoals vroeger bij de meeste begijnhofhuisjes.

De Grachtkant, dit is de laatste uitbreiding van het begijnhof rond 1720. Het huizenblok werd in vijf jaar gebouwd in regionale Brabantse stijl: baksteen en speklagen van zachte witte steen. De huizen zijn ruim, vier ramen onderaan. Deze werden door welstellende dames of dames van adel betrokken.

Hemdsmouwken in Lier. Smalste straat in Lier. Was vroeger een brandstraatje.

Het Convent uit 1595.
Conventen waren gemeenschapshuizen voor begijnen die geen huis konden bouwen of huren. Ze werden gesticht door rijke begijnen of geestelijken. Elke begijn beschikte over een eigen slaapruimte naast gemeenschappelijke ruimten zoals keuken, refter, werkplaats en spreekkamer. De kandidaat-begijnen of novicen verbleven eveneens een aantal jaren in het Convent. Het Convent werd in de jaren dertig verbouwd tot afzonderlijke huisjes, waarvan een gedeelte als kunstgalerij is ingericht.

Net even buiten de poort van het Convent achter de stadsvest liggen volkstuintjes.

Op de stadsvesten staat het monument ter ere van de gesneuvelden uit de twee wereldoorlogen, “den Engel” in de volksmond. Maar het beeld stelt geen engel voor, wel Nike, de Griekse godin van de overwinning. Merkwaardig detail: het gezicht van Nike is dat van koningin Elisabeth, de echtgenote van Albert I.

Wordt vervolgd.

Begijnhof Lier – 2 / 13 foto’s

Centraal gelegen in het Begijnhof vind je de Sint-Margaretakerk (17-18de eeuw). 

De Sint-Margaretakerk in het begijnhof is toegewijd aan de H. Margaretha van Antiochië, martelares en patrones van het Liers begijnhof.

Alle foto’s zijn aanklikbaar om te vergroten.

De bouw begint in 1664 en in 1671 wordt de kerk ingewijd. Pas honderd jaar later is het bovenste gedeelte van de voorgevel voltooid, samen met de klokkentoren. Dit tijdsverschil uit zich in de bouwstijlen: de kerk is sobere barok, de klokkentoren vertoont duidelijke rococo-invloed.
In het indrukwekkend barokinterieur staat ook een monumentaal Forceville-orgel (kerk was op slot).

Margarita van Antiochië, een maagd en martelares uit ca. 304, wordt aanroepen bij zwangerschappen, bevallingen, onvruchtbaarheid en borstkwalen. Hier staat ze afgebeeld met een zwaard en een draak aan haar voeten. Volgens de overlevering weigerde ze haar geloof af te zweren en werd ze gevangen gezet en gemarteld. Daarna zou satan in de gedaante van een draak haar verorberd hebben. Ze ontsnapte levend uit zijn buik, maar werd daarna ter dood gebracht. Het beeld naar ontwerp van d’Heur dateert uit 1777.

In het begijnhof staat de sierlijke Symforosa naast de Sint-Margaritakerk.
Zij is het hoofdpersonage uit de novelle van Felix Timmermans ‘De zeer schone uren van Juffrouw Symforosa, begijntje’.
Ze wordt verliefd op de tuinier Martienus, maar weet geen raad met haar gevoelens. Martienus, die niets vermoedt, verlaat Lier om broeder te worden. Symforosa krijgt de toestemming om hem op te zoeken, ziet dat hij nu gelukkig is en keert alleen terug naar het begijnhof.

Ook de prachtige bomen met kweeperen zijn niet weg te slaan naast de kerk. Je zou bijna nog enkele weken staan wachten om ze te plukken en er de lekkerste gelei ter wereld van te maken.

Oost-Indische kers

Wordt vervolgd.

Begijnhof Lier – 1 / 13 foto’s

Vrijdag 3 september is het heel goed weer en besluit ik na de schilderles om niet onmiddellijk naar huis te rijden maar eens het Begijnhof in Lier te bezoeken. Ik kom hier nu meer dan een jaar wekelijks en ben nog niet op verkenning gegaan in dit stadje. Het werd echt wel tijd. Het ziet er steeds zo levendig uit. Al van ‘s morgens voor 10 uur zitten de terrassen vol en heb ik steeds zin om erbij te gaan zitten. Maar dat kan dan niet, andere verplichtingen. Ooit heb ik wel de Zimmertoren gezien en Lierse vlaaikes gegeten. Maar of ik ooit het Begijnhof bezocht???

stokroos

Begijnhoven waren besloten hoven waar weduwen en ongehuwde vrouwen een religieus geïnspireerd, maar zelfstandig leven leidden. Er was zelfbestuur onder leiding van een grootjufrouw.

De begijntjes voorzagen in hun levensonderhoud door te weven, kant te maken of te borduren. Ze legden de gelofte van zuiverheid en gehoorzaamheid af, maar niet van armoede. Er was een grote harmonie tussen het spirituele en materiële leven. Op elk moment konden ze het begijnhof verlaten. 

foto’s kunnen altijd dubbel aangeklikt (geswipt) worden om te vergroten

Het begijnhof in Lier ontstaat in 1258. Het is een  typisch 13de-eeuws stratenbegijnhof met 11 straten en 162 huisjes. Alle huisjes dragen een naam.

De ingang in de Begijnhofstraat wordt geaccentueerd door een monumentale arduinen poort (1690). Bovenop staat een terracottabeeld van de Heilige Begga (1777), de patroonheilige van de begijnen en de stotteraars. Hoewel niet de stichteres van de begijnen, wordt Begga vaak voorgesteld als begijn met kap en gevouwen handen.

We verdwalen in de schoonheid en rust van de straatjes.

Wordt vervolgd.

Godshuis St. Joachim en Anna – Lier / 4 foto’s

dhr. Paul

Bij het binnenkomen van het Godshuis trof ik deze heer aan op een bankje. We maakten een babbeltje. Je mag hier komen wonen vanaf het ogenblik dat je 65 jaar wordt. Hij is er nu 76 en is de jongste mannelijke bewoner. Zelf heeft hij enkele jaren terug zijn dochter verloren en is hij alleen. Hij zet zich in voor de andere bewoners, boodschappen doen, de poort openen van het Godshuis en rondzien en horen of iedereen in orde is. In het voorbij gaan vertelde een dame mij dat hij een pluim verdient, zoals er eentje op zijn hoed zit 😀.

Ik mocht een foto nemen en heb hem beloofd er één voor hem te laten printen en in zijn brievenbus te deponeren. Doe ik zeker.

Godshuizen werden tijdens de Middeleeuwen gesticht als onderkomen voor bejaarden, zieken en behoeftigen.

Het Sint-Anna en Sint-Joachim Godshuis (1588) is oorspronkelijk gevestigd in de Kluizestraat te Lier. Het wordt in 1613 overgebracht naar de Begijnhofstraat.

Het Sint-Beatrix Godshuis (1848) staat iets verder in dezelfde straat. Rond 1863 fusioneren de beide godshuizen.

Na de overbrenging van het Sint-Barbara Godshuis (± 1870) vanuit de Rechtestraat krijgt het Godshuis zijn huidige vorm en dubbele benaming. Het bestaat uit een geheel van kleine woningen rond een binnentuin.

In de kapel van het Sint-Barbara- en Sint-Beatrix-Godshuis is het Liers Centrum voor Textiele Kunsten gevestigd.