Kortrijk – Courtrai / Groeninge monument (7 foto’s)

Het Groeningemonument is een herdenkingsmonument in de Belgische stad Kortrijk. Het vergulde beeldhouwwerk werd opgericht naar aanleiding van de 600ste verjaardag van de Guldensporenslag en bevindt zich in het Groeningepark waar in de middeleeuwen het Groeningeveld lag. Het Groeningepark kan men betreden via de Groeningepoort, een triomfboog die eveneens de overwinning tijdens de Guldensporenslag herdenkt. Het Groeningemonument is van de hand van de beeldhouwer Godfried Devreese. Het zou oorspronkelijk in 1902 ingehuldigd worden maar het was pas vier jaar later klaar en werd op 5 augustus 1906 plechtig onthuld. Het vergulde beeld stelt de Maagd van Vlaanderen voor die met haar ene hand een speer in de richting van het overwonnen Frankrijk houdt, en met haar andere hand de fiere Vlaamse leeuw, die de boeien verbroken heeft, vasthoudt. Onderaan het monument zien we Robert II van Artois, kleinzoon van de Franse koning Lodewijk en landvoogd van Vlaanderen, die dood onder zijn paard ligt.

 

The Groeninge Monument is a monument in the Belgian city of Kortrijk. The gilded statue was inaugurated to commemorate the 600th anniversary of the Battle of the Golden Spurs. The statue is situated in the Groeningepark, where during the Middle Ages the Groeninge battlefield was situated. In this park one can also find the Groeningegate, a triumphal arch, which gives access to the park.

The Groeninge Monument was designed by sculptor Godfried Devreese. It was planned to be inaugurated in 1902, but was not ready until 1906, when it was unveiled on 5 August. The gilded statue represents the Virgin of Flanders, who holds aloft a spear whilst holding in the other the Flemish Lion.

De Groeningepoort is een herdenkingsmonument in de Belgische stad Kortrijk. De triomfboog werd gebouwd naar aanleiding van de 600ste verjaardag van de Guldensporenslag en geeft toegang tot het Groeningepark waar tijdens de middeleeuwen het Groeningeveld lag. In dit Groeningepark bevindt zich tevens het vergulde Groeningemonument. De Groeningepoort werd in 1908 in Ardense steen opgetrokken en draagt als opschrift 1302 – Groeningheveld.

The Groeningepoort is a monument in the Belgian city of Kortrijk. The triumphal arch was built to commemorate the 600th anniversary of the Battle of the Golden Spurs and gives access to the Groeningepark, where during the Middle Ages the Groeninge battlefield was situated. In this park you can also find the golden Groeninge Monument. The Groeningepoort was erected in 1908 and has the inscription 1302 – Groeningheveld.

Bron: wikipedia

foto’s 24-03-2021

Kortrijk – Courtrai / Sint-Maartenskerk – Saint Martin’s Church (9 foto’s)

De Sint-Maartenskerk is een kerk in de Belgische stad Kortrijk. De kerk is toegewijd aan Martinus van Tours. Ze werd tussen 1390 en 1466 gebouwd, na de verwoesting van de eerste gotische Sint-Martinuskerk. Deze was gebouwd op de plaats van een romaanse kerk die terugging op een bedehuis uit 650, gebouwd door Sint-Elooi. De Sint-Maartenstoren is samen met de K toren een van de hoogste gebouwen van de stad en domineert mee de skyline van de stad.

De vroegbarokke preekstoel van Charles Hurtrel (Kortrijk, 1665) naar een ontwerp van Lucas de Steur (Gent), heeft brede zwaaitrappen van Jacob Bautemans (ca 1810) die de vroegere rechte trap vervangen. De achtkantige kuip wordt gedragen door vier staande engelen en is versierd met putti, vruchtguirlandes en medaillons met Christus, de apostelen Petrus en Paulus en, vermoedelijk, Sint-Martinus. In de leuningen zijn de symbolen van de vier evangelisten verwerkt: stier (Lucas), arend (Johannes), leeuw (Marcus), en engel (Mattheus)

The first gothic Saint Martin’s church, was burned down after the battle of Rozenbeke. This church was located at the place where a Roman church once stood (built in 650). The second church was built between 1390 and 1466, some remnants of which were incorporated in the present day church and remain visible. In 1585, the famous Sacramental tower was constructed in the choir. The current belltower dates from the 19th century, a rebuilding after a fire in 1862 ruined the choir and major parts of the roof and tower.

Het koor werd gerestaureerd door arch. Croquison zonder respect voor grondplan noch overleveringen. Hij gebruikte hiervoor een menging van vormen en versieringen uit het 1e en 3e tijdvak van de gotiek (bv. de pijlers en bovenmuren). In het barokke retabel (Maurice Allaert 1965) is een koororgel ingebouwd (Loncke, 1968) en het schilderij ‘Kruisafneming’ in Rubensiaanse stijl van J.Ykens (1673). In tegenstelling tot de achterkant die wit geschilderd werd, is het koor in zijn neogotische kleuren gelaten en enkel met zeepsop gekuist. Boven de retabel vinden we aanbiddingsengelen van Jan-Baptist Devree (1713) in witte marmer.

Het voormalig neogotisch hoofdaltaar in koper werd naar een ontwerp van Jean Baptiste de Bethune gemaakt door Cogneaux-Labarre, steenhouwersbaas te Kortrijk
Het tafeldeel bevat voorafbeeldingen van de Eucharistie (offer van Abel, Mozes slaat water uit de rots, Abraham offert Isaac) van Firlefijn Maltebrugge(1894), retabel met de apostelen van Wilmotte, Luik (1912).

muurgrisailles van J. Vanderplaetsen

Wordt vervolgd – Bron: wikipedia

foto’s 24-03-2021

Kortrijk – Courtrai / Broel torens-towers (8 foto’s)

De Broeltorens zijn twee torens in de stad Kortrijk en bevinden zich langs de Broelkaai en Verzetskaai. De beide torens met een brug over de rivier de Leie dateren uit de middeleeuwen en zijn een beschermd monument. De torens vormen een van de belangrijkste bezienswaardigheden en iconen van de stad en zijn samen met de Artillerietoren de enige overblijfselen van de middeleeuwse stadswallen omheen de oude stad.

The Broel Towers (Dutch: Broeltorens) are a listed monument and a landmark in the Belgian city of Kortrijk (Courtrai). The towers are known as one of the most important symbols of the city.

Zicht op enkele 18de-eeuwse patriciërshuizen aan de Broelkaai waaronder het voormalige Broelmuseum.

View of some 18th century patrician houses on the Broelkaai, including the former Broel Museum.

Standbeeld van Johannes Nepomucenus Statue

Op de Broelbrug staat een standbeeld dat de heilige Johannes Nepomucenus, de patroon van de drenkelingen, voorstelt.

A statue of John of Nepomuk can be found in the middle of the bridge spanning between the two towers. This statue of the patron saint of the drowned has, ironically, fallen into the river Lys on several occasions due to warfare in the city. 

de Leie

Wordt vervolgd – Bron: wikipedia

foto’s 24-03-2021

Winterlinde bij Sint-Jozefkapel – Small-leaved lime on the St. Josephchapel

Holsbeek, deelgemeente Sint-Pieters-Rode, Vlaams-Brabant

Op een aangelegd heuveltje in de velden staat de Sint-Jozefkapel geflankeerd door een winterlinde. De toegetakelde kapelboom is een belangrijk deel van de kruin verloren en heeft hierdoor een afwijkende groeivorm. De stam is hol en de boom heeft de kenmerken van een veteraanboom. Winterlinde is onder de lindes de meest zeldzame soort.

Kasteel van Horst – Castle of Horst

Onverwacht kwam ik donderdag 25 maart bij het Kasteel van Horst terecht. Altijd prachtig om te zien.

Deze waterburcht ligt in de groene vallei van de Wingebeek, tussen de heuvels van het Hageland. De Heren van Horst woonden hier al in de 13e eeuw, de karakteristieke vierkante donjon dateert uit de 15e eeuw. In de 17e eeuw liet de adellijke bewoonster, Maria-Anna van den Tympel, twee vleugels aanbouwen rond de binnenkoer en voerde belangrijke verfraaiingswerken uit. Zij liet ook het wagenhuis bouwen, waar nu het bezoekerscentrum met erfgoedwinkel en een gezellig streekgasthof gevestigd zijn. Het kasteel, met zijn grote vijver annex slotgracht, is de thuishaven van stripfiguur De Rode Ridder van Willy Vandersteen. Rondom het kasteel strekt zich een prachtig kasteeldomein uit, dat eigendom is van Agentschap voor Natuur en Bos.

Domein Drie Fonteinen – Domain Three Fountains / 2 (10 foto’s)

De wandeling door het park wordt verdergezet – The walk through the park will be continued

de vijver – the pond
de vijver met het viaduct van Vilvoorde – The pond with the Vilvoorde viaduct
oranjerie – orangery

links: een monumentale plantaan – rechts: een boom met een hart

left: a monumental plane tree – right: a tree with a heart

foto’s 26-02-2021

EINDE

#WEETIKVEEL

Grammene / 1 (6 foto’s)

We, Fotorantje en ik, starten onze wandeling aan de Sint-Jan-Baptistkerk te Grammene.

Grammene is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Deinze. Het is een landelijk dorp aan de Leie en de Oude Mandel. Met 300 ha de kleinste fusiegemeente van Deinze.

De oudste vermelding Grimmine (1121) zou afgeleid zijn van het oud-Germaans grimminja (= grimmig).

8 hoekige toren

De knotwilgen samen met de linden omarmen de kerk.

Voorbij de kerk stappen we tot aan de oude Leie. Een groep ganzen is hier neergestreken blijkbaar om te overwinteren.

Het zonnetje schijnt maar de open ruimte en de ijzige wind maken het even koud aan de oren en handen.

De blauwe maar ijzige lucht weerspiegelt zich in het water.

Wordt vervolgd…

Lorenzobrug – bridge Lorenzo: een brug met een bewogen geschiedenis

Aan de ‘Lorenzo’ brug van Grammene – waar nu recent een officieel naambordje staat – zijn heel wat verhalen verbonden. Toen ‘het Tielts routse’ of de spoorwegverbinding Deinze – Tielt – Ingelmunster in 1855 in gebruik werd genomen, kon dat pas na de bouw van een brug over de Leie. In die tijd had een koning nog veel macht. Leopold I vroeg een spoorlijnverbinding naar zijn villa in De Panne en die kwam er. ‘Kunstwerken’ zo betitelen de ingenieurs van openbare werken hun creaties. In het geval van de spoorwegbrug Deinze – De Panne over de Leie(arm) in Grammene een terechte benaming.

De eerste draaibrug dateert al van 1855 toen de ijzeren weg Deinze-Tielt-Ingelmunster in gebruik werd genomen. Die eerste treinen over de brug waren een groot spektakel  en een zondagsuitstap voor mensen uit de omgeving.  

De latere vierendeelbrug, naar de architect Julien Arthur Vierendeel, werd gebouwd in 1931. De constructie gebeurde op dezelfde manier als de Eifeltoren, losse profielen werden met 80.000 klinknagels aan elkaar gehecht. Die bouten zijn trouwens goed zichtbaar. De Kanegemse monteur  Sabbe verloor het leven bij de werkzaamheden.

Er was zelfs een Grammense versie van Streuvels ‘de teleurgang van de waterhoek’. De ingenieur die de werken leidde, trouwde met een Grammense herbergiersdochter.

De brug kende tijdens de Tweede Wereldoorlog een bewogen geschiedenis die sterk verweven is met het dorp. Op 25 mei 1940 stonden de Duitse regimenten aan de Leie. Om hun opmars af te remmen bliezen genietroepen van de Ardeense Jagers de brug op. Een officier meende een aanvallende Duitse patrouille te zien, maar achteraf bleek het om Belgische soldaten te gaan.

In 1942 werd de constructie onder Duits toezicht hersteld en verdubbeld. De spoorwegbrug was van cruciaal belang om materiaal te vervoeren voor de bouw van de Atlantikwal. Grammenaar Roger Neirinck vertelde nog met bewondering over het vakmanschap van de Waalse monteerders.

Bij een geallieerd bombardement in het dorp werd de stationswijk deels verwoest. Doordat iedereen aan het werk was, vielen er slechts enkele gewonden. Maar de geviseerde brug bleef nagenoeg ongedeerd. De Duitsers vernielden dan zelf de brug bij hun aftocht in september 1944, zodat in 1945 een herstelling diende te gebeuren. 

In 1992 stond Grammene in rep en roer toen de NMBS aankondigde de brug te vervangen door een betonnen constructie, maar wel zonder oversteek voor fietsers en voetgangers. Dit impliceerde dat de Leihoek nog meer geïsoleerd zou geraken. Een actiecomité met  Laurent Vanhaesebrouck, die vlakbij de brug woonde, als woordvoerder, verzamelde meer dan 2.000 handtekeningen. Uiteindelijk zou de NMBS van mening veranderen en heet de brug in de volksmond sindsdien Lorenzobrug. 

In de jaren zeventig was ook het behoud van de Leiearm, na het rechttrekken van de Leie lange tijd onzeker. Terwijl de lokale overheden de Leiearmen wilden dempen en er landbouwgrond van maken, kwam er een tegenbeweging op gang waaraan kunstenaars en prominenten zoals Roger Raveel aan  deelnamen. Zij trokken met deze ecologische actie avant la lettre aan het langste eind waardoor ook dit stukje natuur, dat doorloopt tot in Noorderwal Deinze, een groene oase en wandelgebied is geworden.

Meer streekgeschiedenis via: www.facebook.com/landvannevele

Langs de Leie – walking along the Leie / 1

Parochiekerk Sint-Jan-Baptist te Grammene (Deinze)

De parochiekerk Sint-Jan-Baptist is zoals de oudste typische Leiekerkjes ingeplant op een lichte verhevenheid aan de linker buitenbochtoever van een oude afgesneden arm van de Leie. De site is gelegen op de rand van een terrasrestant (kouterrug) aan de buitenbochtzijde van de rivier. De neogotische kerk ontworpen door Henri Valcke wordt omringd door een ovaal kerkhof, omgeven door leilinden, hagen en een rij knotwilgen.

https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/38149 historiek en legende.

The parish church of Saint Martin and Saint Eutropius in Gottem is planted on a small hill west of an old Lys-arm. Within the same time period the Saint-John the Baptizer Church in Grammene was also built along an old Lys-arm. Two sisters couldn’t decide where to have the church built. so they both built their own form bricks. Each is surrounded by a graveyard.

Dinsdag 26 januari 2021, het werd tijd om weer eens naar een ander gebied te trekken dan mijn eigen kleine omgeving en zeker nu mijn rug aan de beterhand was en ik in geen anderhalve maand was buiten gekomen. Ook een ander bloggertje had nood aan het zien van andere takken en bomen dan die van de Brielmeersen en dus trokken we naar een dorpje in de buurt van Deinze, namelijk Grammene om een toertje te wandelen.