Natuurgebied Pommelsven (11 foto’s) 1/2

 

Samen met de Kruisheide blijft Pommelsven over als klein restant van een groot heidegebied dat zich in de achttiende eeuw uitstrekte van Bonheiden over Rijmenam en Keerbergen tot Tremelo. Het is eigendom van de gemeente en erkend als natuurreservaat.

 

 

Van de eens zo grote heide bleef na de ontsluiting van het landelijke Keerbergen enkel Kruisheide en Pommelsven over. Ze zijn van uitzonderlijk grote waarde omdat ze de laatste getuigen zijn van de oorspronkelijke en typische heidefauna en -flora. Onder impuls van Natuurpunt werd het in 1984 aangekocht door de gemeente. In 2000 werd het beschermd als landschap door een ministerieel besluit van de Vlaamse Gemeenschap. Tenslotte volgde in 2005 de erkenning als natuurreservaat.

 

elke foto is aanklikbaar om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

 

Wordt vervolgd

Advertisements

Arboretum Wespelaar (16 foto’s)

Ons rondje natuur was er dit jaar nog niet geweest. Dus trokken Fotorantje en ik naar het Arboretum van Wespelaar (Vlaams-Brabant).  De voorspelde 21° lagen wel wat hoger maar we vonden hier en daar schaduw en een bankje.

Het Arboretum Wespelaar, 20 hectare groot, is een gespecialiseerde collectie van struiken en bomen uit de hele wereld, die winterhard zijn in België. De collectie werd in 1985 gestart door Philippe de Spoelberch en wordt nu beheerd door de Stichting Arboretum Wespelaar.

Elk seizoen moet het Arboretum iets aantrekkelijks hebben. De zomer kan je hier en bij Fotorantje terugvinden. De lente wordt gesierd door de Magnolia’s en de herfst blijkbaar door de vele verschillende kleuren. Genoeg reden dus om nog eens terug te gaan.

 

dubbel klik op de foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

wespen-of tijgerspin – waspspider

 

Op een wandeling kwam ik deze spin tegen en wou zelf toch even weten welke ik ontmoet had. Na wat opzoekwerk ontdekte ik dit:

de naam ‘wespspin‘ heeft alles te maken met het uiterlijk; de spin kan niet steken en de beet is ongevaarlijk voor mensen.

De wespspin hangt altijd ondersteboven in het wielweb, dat te herkennen is aan de twee extra zigzag matjes die straalsgewijs vanuit het centrum zijn aangebracht. Deze worden het stabiliment genoemd. De exacte functie hiervan is niet precies bekend; zo zouden de witte banden insecten aantrekken door uv-licht te weerkaatsen, ook is geopperd dat door het stabiliment het web zichtbaarder is voor grotere landdieren, die er minder snel doorheen lopen en het web vernielen. Het stevige web kost de spin meer moeite om te bouwen dan soorten zonder stabiliment. Als een te zware prooi in het web terechtkomt, bijt de spin snel de draden door zodat de prooi niet het hele web vernielt. Het web wordt vanwege de voorkeur voor sprinkhanen dicht boven de grond tussen grashalmen en stengels gespannen.

 

 

The spider builds a spiral orb web at dawn or dusk, commonly in long grass a little above ground level, taking it approximately an hour. The prominent zigzag shape called the stabilimentum, or web decoration, featured at the centre of the orb is of uncertain function, though it may be to attract insects.

When a prey item is first caught in the web, Argiope bruennichi will quickly immobilise its prey by wrapping it in silk. The prey is then bitten and then injected with a paralysing venom and a protein-dissolving enzyme.

 

Bron: wikipedia

Bolloheide – heathland Bollo (10 pic’s)

Woensdagnamiddag een wandeling gemaakt over de Bolloheide. Dit natuurgebied werd in beheer gegeven aan Natuurpunt en zij proberen het heidelandschap te herstellen. Veel heide is er niet meer in onze regio.

 

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

De heide herstellen kan door bomen en struiken weg te halen (vooral de woekerende exoten), door de grassen te bestrijden (vooral dan het pijpenstrootje) en door de humuslaag weg te nemen door te plaggen.

Om niet constant te moeten maaien, snoeien en boomopslag te moeten uittrekken, kan op begrazing beroep worden gedaan. Uiteindelijk viel de keuze op Ouessant schapen. Zij behoren tot een van de kleinste schapenrassen maar zijn evenwel heel sterk omdat ze oorspronkelijk afkomstig zijn van barre streken. Ze vragen dan ook weinig verzorging en wat vooral belangrijk is,  ze kunnen tegen Amerikaanse vogelkers. Deze plant woekert zowat overal en wordt daarom ook wel bospest genoemd. Omdat ze blauwzuur bevat kunnen de meeste dieren ze niet eten.

Naast de schapen zet Natuurpunt ook geiten in, waaronder een oud geiten ras de Nederlandse Landgeit. Geiten kunnen immers hoger aan de twijgen en vaak zet de bok zich rechtop tegen een tak of boompje om zijn familie ervan te laten eten.

 

Juffer – damselfly

Juffers hebben een lang, dun achterlijf. In tegenstelling tot de echte libellen hebben de vleugels van juffers alle vier dezelfde vorm.

De vleugels worden in rust meestal langs of boven het achterlijf samengeklapt. De ogen zijn gevormd als een halve bol en zijn geplaatst aan de zijkanten van de kop. Bij juffers raken de ogen elkaar niet.

Damselflies are insects of the suborder Zygoptera in the order Odonata. They are similar to dragonflies, which constitute the other odonatan suborder, Anisoptera, but are smaller, have slimmer bodies, and most species fold the wings along the body when at rest. An ancient group, damselflies have existed since at least the Lower Permian, and are found on every continent except Antarctica.

Bron: Wikipedia – 🦋 stichting.nl

Oranje zandoogje – gatekeeper (butterfly)

Hoe kan je het oranje zandoogje herkennen?

  • Zandoogjes zijn middelgrote vlinders die hun naam danken aan zwarte vlekken met witte kern (‘oogjes’) die ze vertonen. Bij het oranje zandoogje zie je die vlek nabij de punt van de voorvleugel.
  • Het oranje zandoogje heeft een spanwijdte van 35 tot 44 mm.
  • Het oranje zandoogje heeft zowel op de voor- als op de achtervleugel een grote oranje zone. De vleugels hebben een brede bruine rand.
  • Een veelgehoord kenmerk is de zwarte oogvlek: die heeft bij het oranje zandoogje doorgaans twee witte kernen; bij het bruin zandoogje is dat er maar één. Dit kenmerk is niet waterdicht: geregeld kom je uitzonderingen tegen.
  • Het beste kenmerk zijn de vlekjes op de onderzijde van de achtervleugel (te zien wanneer de vlinder zijn vleugels gesloten houdt). Bij het oranje zandoogje zie je er enkele kleine witte vlekjes. Bij het bruin zandoogje zijn er enkele minuscule zwarte vlekjes of ontbreken vlekjes volledig.
  • Bron: natuurpunt

It is a member of the subfamily Satyrinae in the family Nymphalidae. A similar species is the meadow brown; the two species can be difficult to distinguish with closed wings, since the underwing markings are very similar. However, the gatekeeper tends to rest with its wings open, whereas the meadow brown usually rests with its wings closed. The gatekeeper is also smaller and more orange than the meadow brown and has double pupils on its eyespots.

Bron: Wikipedia

Nijlen – Belgium

Na mijn kleine wandeling in Lier ben ik rustig doorgereden naar taverne De Beemden in Nijlen (provincie Antwerpen). Ken de regio absoluut niet en had op het web een gelegenheid gezocht om een koffietje te drinken aan het water. Het uitzicht beviel mij fantastisch! Zeker een streek om terug te komen absoluut voor wandelaars en fietsers!

 

Mijn uitzicht met mijn koffietje – a coffee with a view

After my little walk in Lier, I drove on to the tavern De Beemden in Nijlen (province of Antwerp). I don’t know the region at all and had searched the web for an opportunity to drink a coffee near the water. I enjoyed the view! Definitely a region to come back for walking and biking.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge