Salve Mater Lovenjoel II (9 photos)

Klik op een foto om te vergroten – click on a picture to enlarge.

 

 

De ‘Chinese’ boogbrug over de Molenbeek van rond 1836 door de plaatselijke smid Van Schoonbeek vervaardigd, trekt de aandacht. Het is een zeer fotogeniek roestig geval dat volgens het erfgoeddossier ooit gerestaureerd zal worden maar voorlopig waag je je er beter niet op want elke stap kan er een teveel zijn.

Bron: Ernst Gülcher (natuurgids)


Lovenjoel lag aan de Romeinse verbindingsweg Keulen-Boulogne (de heirbaan maakte hier deel van uit). Nabij het gehucht Biest, aan de voet van de helling van de Pellenberg, werd een Romeinse begraafplaats ontdekt.


Lovenjoel is ook verbonden met de Heilige Ermelindis. De legende wil dat de ouderlijke woning aan de rand van het Bruulbos op het gehucht Ter Donk stond. Heden is daar nog steeds een bedevaartkapel en een bron. In vele Lovenjoelse gezinnen worden de meisjes naar de heilige Ermelindis genoemd.


In 1630 kreeg de familie de Spoelberch Lovenjoel in pand en vanaf 1649, na de verkoop, zelfs in definitief bezit. Het Kasteel de Spoelberch in het Groot Park kwamen in het begin van de 20e eeuw in bezit van de Katholieke Universiteit Leuven. Samen met de Zusters van Liefde richtte de K.U.Leuven in 1927 de neuro-psychiatrische kliniek Salve Mater op.


Vlak na de Tweede Wereldoorlog begon in het Klein Park de bouw van het Medisch-Pedagogisch Instituut Ave Regina en later van een lagere school (buklo Ten Desselaer) en een beroepsschool (buso Ten Desslaer), een revalidatiecentrum (Levensvreugde), gespecialiseerd in de behandeling van kinderen met leerstoornissen en een CBO, centrum voor Beroepsopleiding en Begeleiding voor personen met een Handicap en een Arbeidshandicap.

 

Bron: Wikipedia

Tegenwoordig worden deze gebouwen omgetoverd tot luxe appartementen

Salve Mater Lovenjoel I (9 photos)

Klik op een foto om ze te vergroten – click on a picture to enlarge.

Hier en daar in het Groot Park van Salve Mater in Lovenjoel kom je pijlen tegen naar het ‘Whitehouse’ maar eigenlijk kun je het sneeuwwitte gebouw niet missen want het hele park is zo aangelegd dat je vanuit het in 1750 gebouwde landhuis ‘van Plaisanterie’ alles kunt zien. Sinds 1999 is deze voormalige buitenresidentie van de familie ‘de Spoelberch’ een prachtig gerestaureerde privéwoning maar sinds 2014 ook een in heel Leuven en omstreken bekende kunstgalerij. Dankzij de nieuwe eigenaar is het park publiek toegankelijk op voorwaarde dat bezoekers niet al te dicht bij de woning komen, op de paadjes blijven en de bomen met rust laten. De oevers van de beek – natte lemige gronden en een aantal kalkminnende venige bronzones – zijn waarschijnlijk een tijdlang parkgazons geweest maar worden thans als soorten- en bloemrijke hooilanden beheerd zoals in de oude tijd. De bomen zijn al vele tientallen jaren beroemd. Zowel Jan-Hendrik-Jozef de Spoelberch (1766-18¬38) als zijn zoon Maximiliaan-Antoon-Theodoor (1802-1873) hadden grote belangstelling voor dendrologie. In de loop van de 19de eeuw werden talrijke, vaak zeldzame soorten en variëteiten aangeplant, een collectievorming die tot circa 1870 intensief werd voortgezet. In 1894 wordt in het Bulletin de la Société Centrale Forestière de Belgique een gewone moerascipres (Taxodium distichum) vermeld, toen al met een stamomtrek van 308 centimeter. Die boom bevindt zich nu nog vlakbij het kasteel en de omtrek is ondanks een recente blikseminslag aangegroeid tot 463 centimeter. In die tijd worden 350 soorten ‘houtachtigen’ geteld waarvan er in 1990 nog 120 over zijn. Het Groot Park van Lovenjoel mag beschouwd worden als een van de belangrijkste dendrologische collecties van België. 

Bron: Ernst Gülcher (natuurgids)

Palma de Mallorca -smile- (8 photos)

 

 

Ben ik gauw even overgevolgen naar Palma de Mallorca 🙂 ?

 

 

 

Neen, ik zit nog altijd in ‘onze’ Kruidtuin

 

 

te genieten van de hyacinten

 

 

en de sieruien

 

 

Een fijn weekend – bon weekend – nice weekend!

Tulpen en vergeet-mij-nietjes – tulips and forget-me-not (6 photos)

klik op een foto om te vergroten – click on a picture to enlarge

 

Onze wandeling had veel kleuren

maar onze neus bekoren

konden vooral de geuren

We werden moe van het speuren

en zochten een verzuchting

bij de serredeuren


neen, wij zijn het niet 🙂 !

viooltjes – viola

Viooltjes worden gebruikt als basis voor veel parfums. Er wordt zelfs snoep van gemaakt. Jonge bladeren zijn in gekookte vorm eetbaar en bevatten veel vitaminen. De bloemen kunnen gebruikt worden voor de decoratie van maaltijden. Zowel bloemen, bladeren als wortels worden ook medicinaal gebruikt.

 

Viola is a genus of flowering plants in the violet family Violaceae. It is the largest genus in the family, containing between 525 and 600 species. Most species are found in the temperate Northern Hemisphere; however, some are also found in widely divergent areas such as Hawaii, Australasia, and the Andes. Some Viola species are perennial plants, some are annual plants, and a few are small shrubs. A large number of species, varieties and cultivars are grown in gardens for their ornamental flowers. In horticulture the term “pansy” is normally used for those multi-coloured, large-flowered cultivars which are raised annually or biennially from seed and used extensively in bedding. The terms “viola” and “violet” are normally reserved for small-flowered annuals or perennials, including the species.

The blue forest – Hallerbos


Het Hallerbos is een bos met een oppervlakte van 552 ha ten zuidoosten van Halle (511 ha op Hals grondgebied). Het bos is grotendeels eigendom van het Vlaams Gewest en een klein deel van het Waals Gewest en privé-eigendommen. Het Hallerbos vormt een stil recreatiegebied, dat sterk op prijs gesteld wordt door de bevolking van de omliggende sterk verstedelijkte zones. Het is zeer toegankelijk dankzij de vele paadjes, en voor een kennismaking zijn er drie wandelroutes uitgestippeld.

 

 

The Hallerbos (Dutch for Halle forest) is a forest in Belgium, covering an area of 552 ha (1,360 acres). It is mostly situated in the municipality of Halle, in Flemish Brabant and has also a little part in Walloon Brabant.

The forest is known in the region for its bluebell carpet which covers the forest floor for a few weeks each spring, attracting many visitors.