Grote groene sabelsprinkhaan / 5 foto’s

Mijn achtervolging begon op het ogenblik dat ik een redelijk groot beestje naast mij ergens in het hoge gras had zien wegspringen. Ik wou en zou het zien. Het werd de grote groene sabelsprinkhaan. Ze zijn behoorlijk goed in het zich verstoppen en camoufleren!

De grote groene sabelsprinkhaan is een goede springer, die ook kan vliegen bij verstoring of gevaar. Eigenlijk is het eerder wegzweven, want de afstand bedraagt nooit verder dan een tiental meters en er is altijd een sprong nodig om van de grond te komen. De mannetjes ‘zingen’ door de voorvleugels langs elkaar te wrijven, en zijn te horen van drie uur in de middag tot drie uur ‘s nachts. Het geluid is zeer luid en goed te horen tot een afstand van 100 meter. De vrouwtjes zetten rond september de eitjes af die met de legbuis of ovipositor, in schorsspleten of in de bodem worden gebracht. De nimfenkomen in de lente uit het ei, na te hebben overwinterd. De jonge groene sabelsprinkhanen blijven de eerste vervellingen nog in de lagere begroeiing omdat ze nog niet kunnen vliegen. Pas als ze volwassen worden rond eind juni wordt wat meer op bomen en hogere planten gekropen om beter te kunnen jagen en te zonnen.

Bron: wikipedia

Hard werken – hard working (2 fotoā€™s)

Het regende blazen als we aan het kasteel van Poeke kwamen. We besloten even te schuilen in een bijgebouw vooraleer een wandeling in het park te ondernemen.

Anneke, haar getraind oog voor het spotten van vogeltjes draaide overuren. Ze zag vader en moeder mees aan en af vliegen uit een vogelkastje. Ze hielden niet op met werken, ook niet voor de regen en wij maar proberen er een foto van te maken šŸ˜€.

Daar stonden we alle twee met een bridgecamera…

It was raining cats and dogs when we arrived at the castle of Poeke. We decided to take shelter in an outbuilding before starting our walk in the park.

Anneke, her trained eye for bird watching, was working in overtime. She saw mother and father tit flying in and out their nest.

And we, we just tried to take a picture of themšŸ˜€.

Molenlandroute / Poeke Artemeersmolen (10 foto’s)

We hielden zorgvuldig de omgeving en vooral de lucht in de gaten…

Waait het over of krijgen we een serieuze bui? Die kwam zowat een half uur later…

Artemeersmolen of Hardemeersmolen

Dit is wellicht de mooiste nog werkende molen van de streek (Poeke). Hij werd gebouwd op een kleine heuvel, zoals trouwens de meeste in de streek. Artemeersmolen zou dateren van het begin van de 19de eeuw maar werd tijdens de Eerste Wereldoorlog zwaar beschadigd. Zoals het lot van de meeste molens kwamen ze in die periode in verval. In 1975 werd het echter volledig gerestaureerd door een particulier, Luc Goeminne.

In 2014 werd de molen gekocht door beroepsmolenaar Mike Ekelschot. Momenteel draait de molen opnieuw op professionele basis. Gesloten op woensdag.

De voorganger van deze molen was een, iets verder naar het westen in de gemeente Kanegem gelegen, standerdmolen, die bekend stond als Eekhoutmolen.

De huidige molen werd gebouwd in 1810 en fungeerde aanvankelijk als koren- en oliemolen. In 1886 vond er een zeer ernstig ongeval plaats, waarbij een molenaarsknecht dodelijk werd verwond.

Omstreeks 1914 werd het oliebedrijf gestaakt en werd de betreffende installatie gesloopt. In oktober 1918 liep de molen zware schade op, die echter werd hersteld. Iets na 1931 werd een dieselmotor geĆÆnstalleerd. Het windbedrijf stopte in 1952 en de molen raakte in verval, maar hij werd van 1975-1977 door de toenmalige eigenaar weer in maalvaardige toestand gebracht.

Vanaf 2014 werd de molen in bedrijf genomen als toeleverancier voor bakkerijen, waartoe de maalinstallatie aanzienlijk werd uitgebreid.

De volledige geschiedenis van de molen vind je hier.

Wordt vervolgd

Molenlandroute / Kanegem Mevrouwmolen (9 foto’s)

En eindelijk rijden we dan naar onze eerste molen toe.

De Mevrouwmolen is sedert een paar jaar officieel (sinds eind 2008) in restauratie. Deze molen dateert origineel ook uit de 19de eeuw maar dat zou reeds een vervanging geweest zijn van een bestaande molen uit de 17de eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog werd de molen echter niet meer gebruikt en raakte in verval.

De Mevrouwmolen is een kolenwindmolen (destijds ook oliemolen).

De volledige geschiedenis van de molen vind u hier.

Er waren wel meer molens in Vlaanderen en ook in Kanegem

Wordt vervolgd: Artemeersmolen šŸ˜€

Echte valeriaan – Valeriana

Een fraaie schijnbok zoekt voeding op de echte valeriaan. De geur van de bloem is onaangenaam (kattenpis) maar wordt gebruikt o.a. in valeriaan thee (slaapthee).

The false oil beetle is looking for food on the valeriana. The smell of the flower is unpleasant (cat piss) but is used in valerian tea (sleeping tea).

Kanegem dorp (8 foto’s)

Over een geklasseerde kasseiweg tuften we naar Kanegem waar “De kathedraal van te lande” staatSint-Bavokerk.

De Sint-Bavokerk dateert van eind de 19de eeuw en was toen ook al een megalomaan project opgezet door de pastoor. Hij kon alleen het gemeentebestuur overtuigen door zijn eigen bezittingen als borg te stellen. En zoals bij alle bouwwerken kost het wel meer dan eerst ingeschat en was de pastoor al zijn bezittingen kwijt, maar hij had dan wel een pracht van een kerk. Hij stierf vooraleer de werken beĆ«indigd waren (pastoor de MaĆ®tre).

De kerk is sinds 1983 een beschermd monument en werd voor het laatst gerestaureerd tussen 1995 en 1999. Helaas valt de kerk niet te bezoeken.

Kanegem-Dorp – parochiezaal (Er zijn plannen tot verbouwing voorzien) en de Heilige Geestkapel.

H. Antoniuskapel. Opgetrokken in 1869 door landbouwer Jan De Zutter – Van Overbeke. Ingebed tussen naastgelegen bijgebouwtjes en aangebouwd tegen de woning Oliepotstraat nr. 1. 

Opschrift op banderol: “WIE NAAR GROTE WONDREN TRACHT / STEUN OP ST-ANTONIUS MACHT.”

Wordt vervolgd: bloemendorp.

Molenlandroute / Vinkt (12 foto’s)

Er werd een datum geprikt, een datum nadat we beide voor de eerste keer ook geprikt waren en eventueel hersteld van de ongemakken. Maar nog steeds met veel aandacht voor de nodige maatregelen, ramen van de wagen open, mondkapjes aan. Ja we gingen het nu niet verpesten, neen we hadden teveel zin om nog eens iets te kunnen doen!

Op de planning stond de Molenlandroute (alle info op reisroutes) met vertrek te Deinze, was dat nu toeval? Ik pikte Fotorantje op en we vertrokken richting Vinkt.

Het dorpsplein is gedomineerd door de St-Bartholomeuskerk die dateert van de 17de eeuw. Na talloze uitbreidingen en verbouwingen kreeg het zijn huidige vorm in de 19de eeuw. Op het einde van de Eerste Wereldoorlog werd de toren vernietigd en slechts heropgebouwd tot 32 meter, voorheen was die 50 meter hoog. De kerk is meestal open, behalve tijdens erediensten en evenementen in het dorp. Het bezit een zeer waardevolle communiebank (1712), preekstoel (1708) en toegangsdeur van de voormalige doopkapel (1625). Meer over de geschiedenis van de kerk lees je in de kerk zelf op infopanelen.



In Vinkt en de aangrenzende gemeente Meigem werd er hevig gevochten tijdens de meidagen van 1940. De Duitsers stuitten op hevig verzet en hun troepen werden hier drie dagen tegengehouden. Hun verliezen zouden hoog oplopen door het verzet van de Belgische troepen. Na drie dagen gaven de Belgen hun verzet op, de Duitsers waren net tot halfweg de gemeente geraakt en ze beweerden dat burgers op hen hadden geschoten. Uit wraak hebben ze hun woede gekoeld op weerloze inwoners. Niet minder dan 140 burgers werden er koelbloedig geƫxecuteerd of kwamen om het leven door artillerievuur of in de kerk van Meigem. In die kerk sloeg een bom in nadat de Duitsers tientallen burgers erin hadden opgesloten.Dit oorlogsdrama is vereeuwigd in een zeer groot monument achter de kerk en in een nieuwe reflectieruimte op 150 meter van de kerk.

Achter de kerk werd in 1968 dit groot monument opgericht om de gruwel uit de meidagen van 1940 blijvend te herinneren. Het ontwerp is van Jozef De Vlieger die als tienjarige het drama meemaakte en in de kerk van Meigem zijn vader verloor. De bronzen Piƫta, centraal op het monument geplaatst, is van kunstenaar Denijs Goossens.
een gedenkplaat voor de gesneuvelde Ardense Jagers en een oriƫntatietafel toont het strijdtoneel en de executieplaatsen.
de “muur der getuigenissen” (1990) met de namen van dorpen en steden waar gruweldaden tegen burgers werden gepleegd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo werden in 1944 in Putten (Nederland) 110 huizen in brand gestoken en meer dan 600 mannen weggevoerd waarvan slechts 48 levend zijn teruggekeerd. Het Franse Oradour-sur-Glane werd door de Duitsers volledig omsingeld en verwoest. Vrouwen, mannen en kinderen werden samengedreven in gebouwen en vermoord. En zo zijn er nog voorbeelden …

Aan de overkant van de straat zie je een heel oude muur. Daar werden een groep burgers geƫxecuteerd, zomaar, zonder reden. Je kan er nog de kogelgaten in zien. Deze muur zal binnenkort worden beschermd.

kogelgat

Bij deze burgerlijke slachtoffers was ook Alfred Leman

Ā° 22 februari 1900 + 27 mei 1940 gevallen als burgerlijk slachtoffer, echtgenoot en vader van een zoon en dochter. Hij was gehuwd met een nicht van mijn moeder.

We kunnen deze plaats niet verlaten zonder ook het mooie in de buurt te zien

Wordt vervolgd…

Als je nog meer foto’s wil zien of een goede documentatie kan je terecht op de link van Framework (Dirk Haesaert) – Je vindt er meer dan Ć©Ć©n postje over Vinkt en de gebeurtenissen.