a lucky sunny day – een gelukkige zonnige dag III (12 foto’s)

De Brielmeersen – een kerstlunch

 

 

Als dessert aten we overheerlijke kersen.

Maar de kers op de taart volgende net even later!

Een eekhoornjonkie…

 

 

En hier kon je ons dan ook vinden na een zonnige dag

 

 

… end of story.

a lucky sunny day – een gelukkige zonnige dag I (10 foto’s)

Een dagje in de Brielmeersen met Fotorantje.

 

Dat gingen we dan ook maar eens doen hé. Maar vooraleer we aan de speeltuin kwamen moesten we nog veel andere dingen ontdekken. Maar kom op weg…

 

 

Fotorantje speelde een thuismatch en kon mij dan ook perfect gidsen door dit mooie natuurgebied.

 

click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 

 

Wordt vervolgd

wandelen, walking in Leefdaal – de Voer (13 foto’s)

Een stukje wandelen langs de Voer in Leefdaal, smalle rivier tussen Tervuren en Leuven.

 

Click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 

Voer, oorspronkelijk Fura of Furo, is een wijd verspreide Germaanse waternaam. Denk maar aan de Limburgse Voer, de Veurs, de Vurre… afgeleid van bepaalde plaatsnamen zoals Tervuren, Voeren, Veurne… In essentie betekende Fura of Furo de glijdende, de stromende, de voerende, kortom waterloop of beek.

De bron van de Vlaams-Brabantse Voer ligt in het Kapucijnenbos in Tervuren, op een hoogte van ongeveer tachtig meter boven de zeespiegel. Via de vijvers van de Warande loopt ze door Vossem, Leefdaal en Bertem naar Leuven waar zij uitmondt in de Dijle op een hoogte van ongeveer vierentwintig meter. De beek is ruim vijftien kilometer lang. Het verval, dat in de bovenloop vrij belangrijk is, bedraagt gemiddeld vijf meter per duizend.

De Voer heeft geen bijrivieren tenzij enkele vlietjes die een aantal waterbronnen verbinden met de beek. Haar bekken heeft een oppervlakte van ongeveer 5 130 hectare. Het is langgerekt van vorm met een breedte die schommelt tussen drie en vier kilometer.

De beek onderging belangrijke menselijke ingrepen. Vijvers werden aangelegd, verschillende watermolens werden opgericht, een zekere kanalisatie van bepaalde trajecten en de overwelving van haar bedding in Leuven. Toch behoort haar loop tot de meest natuurlijke van Vlaanderen. Sommige delen van haar vallei zijn betoverend mooi.

Foto’s genomen in Leefdaal.

Bron: www

(Wordt vervolgd)

harig wilgenroosje – epilobium hirsutum


 

Harig wilgenroosje is een overblijvende, zeer algemeen voorkomende plant van 60 tot 150 cm hoog. De stengel en bladeren zijn zacht behaard.
Van de acht meeldraden zijn er vier langer en komen eerder tot ontwikkeling dan de andere vier.

De plant groeit op natte, zeer voedselrijke grond langs oevers, in lichte bossen en in rietmoerassen. Ook op halfbeschaduwde plaatsen.

Ze bloeit vanaf juni tot en met september. De bloemen zijn helder roze van kleur en 2 tot 3 cm in doorsnede. Ze lijken op lange stelen te staan, maar de “steel” is het vruchtbeginsel.

 

***

 

Epilobium hirsutum is a flowering plant belonging to the willowherb genus Epilobium in the family Onagraceae. It is commonly known as the great willowherb, great hairy willowherb or hairy willowherb. Local names include codlins-and-cream, apple-pie and cherry-pie.

 

Bron: www

Etang de Pécrot – Lac de Pécrot (8)

Click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 


Het was niet mijn dagje toen…. Liep een visser zijn haak uit de grond waaraan twee lijnen bevestigd waren…heb me heel hard verontschuldigd, gelukkig hadden er al twee voor mij het ook gedaan en het was nog geen 10 u in de voormiddag. Dat beloofde 😎! 

female holly blue – vrouwelijk boomblauwtje

 

 

De voorvleugellengte van de vlinder bedraagt tussen de 13 en 16 millimeter.

De vleugels van mannetjes zijn aan de bovenzijde vrijwel geheel fel lichtblauw met een smalle zwarte rand, terwijl de vrouwtjes een brede zwarte band langs de voorvleugels hebben. De franje is wit, bij de voorvleugel zijn er enkele zwarte onderbrekingen. De vlinder is met name goed te herkennen aan de zilverwitte tot lichtblauwe onderzijde van de vleugel waarop zwarte stippen te zien zijn. Verder vliegt deze vlinder niet of nauwelijks dicht bij de grond (beneden 50 cm hoogte), dit in tegenstelling tot vele andere blauwtjes.

***

The holly blue (Celastrina argiolus) is a butterfly that belongs to the lycaenids or blues family and is native to Eurasia and North America.

The holly blue has pale silver-blue wings spotted with pale ivory dots. In Europe, the first generation feeds mainly on the hollyspecies Ilex aquifolium but the second generation uses a range of food plants.