lentegevoel – spring feeling

Lente in aantocht

Wereld draait om corona

Klok een uur vooruit

De wilgenkatjes bloeien – the willow cats are blooming

De wilgenkatjes staan in bloei. Er komt nu volop stuifmeel binnen. Het voorjaar is echt begonnen.

De bloeiwijze van de wilg heeft de vorm van een katje en groeit uit de zijknoppen van een eenjarige twijg. De pluizige zaden worden door de wind verspreid, maar zijn slechts korte tijd kiemkrachtig. De meeste soorten zijn te vermenigvuldigen door middel van stekken.

Wilgen zijn pioniersoorten met een grote lichtbehoefte. Wilgen komen in Nederland en België veel voor langs sloten en plassen. Wilgen houden namelijk over het algemeen van een vochtige bodem en groeien zeer snel.


Een extraatje: je verjaardag vieren in moeilijke tijden, het kan leuk zijn! Creativiteit! Dank lieve blogstertjes 🙂

Schorisgat

Zondag, de regen kotsbeu, maakte ik tussen twee regenbuien door een mini-toertje in de natuur.

Ik trok naar het Schorisgat. Wist helemaal niet wat er achter stak. Dus verrassing, je mocht er enkel te voet en met de fiets door. Auto langs de kant op daarvoor voorziene plaatsjes en even op verkenning.

In het Schorisgat kan je wandelen over de oudste weg van Haacht, aangelegd door de Kelten. De fundering van deze “knuppelweg” bestond uit dwarsbalken (de knuppels) en takken en liet wegenbouw door vochtige gebieden toe. Dit stukje knuppelweg maakte deel uit van de verbinding Brussel-Lier. 

Het spookachtige landschap trok me wel aan om voorlopig nog even verder te gaan…

Wordt vervolgd…

de onvervangbare natuur – embrace nature

De kleuren 
van de wereld worden doffer en grijzer.
De zielen
van zijn inwoners verschrompelen.
De moederloze natuur 
scheidt zich langzamerhand
in het oog van de wind.
Levenloze huizen worden de enige inwoners
van de vervuilde aardbol,
want de mensen zullen verdwijnen 
in de ogen van wind en geld.
De oceanen worden
de beste levensplaats waarin
de doordringende mens alleen
kan zitten.
Tasten in de donkere kieren 
van de ondergrondse oceaan om te blijven
leven buiten het oog van de woede.

Anton Rombaut, 23/11/2013