wandelen, walking in Leefdaal – Kerkring deel I (7 foto’s)

 

Ik startte mijn beperkte wandeling aan de Sint-Lambertuskerk van Leefdaal. Deze kerk met kerkhof is vastgesteld als bouwkundig erfgoed en monument maar om er een deftige foto van te kunnen nemen moet je bijna klauteren. Voor de kerk staan auto’s geparkeerd en erboven hangen er elektriciteitsdraden. De kerk is eveneens omheind door een stenen muur. De bovenste foto is een paar uur later gefotografeerd en er zat verandering in de lucht :-). Om je een idee te geven…

 

 

De kerk bezoeken kon niet, deze was op slot. Het kerkhof zelf is als begraafplaats ontruimd. Er werd een grasveld gecreëerd met behoud van de meest waardevolle grafstenen en -monumenten.

 

oorlogsgraven van het Gemenebest

 

Monument voor de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog.

 

(wordt vervolgd)

harig wilgenroosje – epilobium hirsutum


 

Harig wilgenroosje is een overblijvende, zeer algemeen voorkomende plant van 60 tot 150 cm hoog. De stengel en bladeren zijn zacht behaard.
Van de acht meeldraden zijn er vier langer en komen eerder tot ontwikkeling dan de andere vier.

De plant groeit op natte, zeer voedselrijke grond langs oevers, in lichte bossen en in rietmoerassen. Ook op halfbeschaduwde plaatsen.

Ze bloeit vanaf juni tot en met september. De bloemen zijn helder roze van kleur en 2 tot 3 cm in doorsnede. Ze lijken op lange stelen te staan, maar de “steel” is het vruchtbeginsel.

 

***

 

Epilobium hirsutum is a flowering plant belonging to the willowherb genus Epilobium in the family Onagraceae. It is commonly known as the great willowherb, great hairy willowherb or hairy willowherb. Local names include codlins-and-cream, apple-pie and cherry-pie.

 

Bron: www

lieveheersbeestjes – coccinella (5)

 

Heel lang heb ik niet beseft dat er zoveel verschil in de onze-lieve-heersbeestjes was. Ik had het idee dat ze allemaal gelijk waren… Pas toen ik ze begon te fotograferen zag ik dat ze verschilden van kleur en aantal bollekes… Nooit te oud om te leren 🙂

Onlangs las ik dat een blogster zichzelf heeft uitgedaagd om de 24 verschillende soorten te fotograferen. Ik ben er heel benieuwd naar.

 


Etang de Pécrot – Lac de Pécrot (8)

Click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 


Het was niet mijn dagje toen…. Liep een visser zijn haak uit de grond waaraan twee lijnen bevestigd waren…heb me heel hard verontschuldigd, gelukkig hadden er al twee voor mij het ook gedaan en het was nog geen 10 u in de voormiddag. Dat beloofde 😎! 

female holly blue – vrouwelijk boomblauwtje

 

 

De voorvleugellengte van de vlinder bedraagt tussen de 13 en 16 millimeter.

De vleugels van mannetjes zijn aan de bovenzijde vrijwel geheel fel lichtblauw met een smalle zwarte rand, terwijl de vrouwtjes een brede zwarte band langs de voorvleugels hebben. De franje is wit, bij de voorvleugel zijn er enkele zwarte onderbrekingen. De vlinder is met name goed te herkennen aan de zilverwitte tot lichtblauwe onderzijde van de vleugel waarop zwarte stippen te zien zijn. Verder vliegt deze vlinder niet of nauwelijks dicht bij de grond (beneden 50 cm hoogte), dit in tegenstelling tot vele andere blauwtjes.

***

The holly blue (Celastrina argiolus) is a butterfly that belongs to the lycaenids or blues family and is native to Eurasia and North America.

The holly blue has pale silver-blue wings spotted with pale ivory dots. In Europe, the first generation feeds mainly on the hollyspecies Ilex aquifolium but the second generation uses a range of food plants.

hydrangea – hortensia

 

Het gewas is vernoemd naar een vrouw, maar het is niet met zekerheid bekend welke. Er wordt vaak verwezen naar Hortense de Beauharnais, de dochter van keizerin Joséphine de Beauharnais van Frankrijk, maar die was nog niet geboren toen het gewas rond 1771 van deze naam werd voorzien door de botanicus Philibert Commerson. Het vermoeden bestaat dat de bedoelde Hortense in werkelijkheid Hortense van Nassau was, dochter van Karel Hendrik Nicolaus Otto, Prins van Nassau-Siegen, die zelf heeft deelgenomen aan een expeditie rond de wereld.

 

 

 

In most species the flowers are white, but in some species (notably H. macrophylla), can be blue, red, pink, light purple, or dark purple. In these species the color is affected by the presence of aluminium ions which are available or tied up depending upon the soil pH. For H. macrophylla and H. serrata cultivars, the flower color can be determined by the relative acidity of the soil: an acidic soil (pH below 7), will have available aluminum ions and typically produce flowers that are blue to purple, whereas an alkaline soil (pH above 7) will tie up aluminum ions and result in pink or red flowers. This is caused by a color change of the flower pigments in the presence of aluminium ions which can be taken up into hyperaccumulating plants. Lowering the pH of potting soils or mixes usually does not change the flower color to blue, because these soils have no aluminum ions. The ability to blue or pink a hydrangea is also influenced by the cultivar. Some plants are selected for their ability to be blued, while others are bred and selected to be red, pink or white. The flower color of most other Hydrangea species is not affected by aluminum and cannot be changed or shifted. Hydrangeas also have a nickname called ‘Change Rose’.

 

bron: wikipedia