zal het licht ooit nog schijnen?

Advertisements

De laatste stralen… Boven de adembenemende horizon pralen

.


.

Ik droom… en waan me in een land, Een cultuur…
Waar ‘s avonds in het late avonduur
De laatste stralen…
Boven de adembenemende horizon pralen.
Ik kijk verwonderd om me heen,
En mijn ogen reiken
Over de nog zichtbare krottenwijken…
Waar ik in de verte nog een brul hoor,
Van een leeuw die met een lage tenor…
Enkele vogels doet opschrikken
Die zich snel weer in hun droom wrikken.
Ik luister, en kijk om me heen,
Iets wat lijkt op geklots en geklater van water,
Iets wat je in België niet ziet…
Iets…
Een waterval, als een toevluchtsoord.
En in deze warme cultuur,
Met bergen, dieren, watervallen en krottenwijken,
Voel ik me thuis,
Want nergens waarvan ik ook droomde,
Berlijn, New York of Londen
Parijs, Rome of Brussel,
Kwam ik dit adembenemende schouwspel tegen…
Ik droomde.. en werd wakker,
Zat ik maar weer in Afrika!
(Liesl)