Hoei – Huy / 3 (14)

We verkennen Hoei nog wat verder de tijd die we hebben. Kleindochter slaapt nog ‘s middags en ook ‘s avonds kan ze niet te laat naar bed als de volgende dag een werkdag is…

Langs het koor aan de buitenkant van de Collegiale, Rue du Pont, bevindt zich het Bethlehemportaal (14de eeuw), één van de mooiste portalen in Wallonië. De scènes vertellen de geschiedenis rond de geboorte van Jezus (Geboorte, Aankondiging aan de herders, Moord op de Onschuldige Kinderen, Aanbidding van de Koningen).

In de verte werpen we een blik op het Fort.

Gebouwd tussen 1818 en 1823 door de Hollanders op de site van het vroegere kasteel, li Tchestia genoemd dat in 1717 werd afgebroken. Een belangrijk, nog zichtbaar, overblijfsel van dit gebouw is een put van 90 m diep die in de 16de eeuw werd uitgegraven.

Van mei 1940 tot 5 september 1944 vormen de Duitsers het Fort om in een interneringskamp, bewaakt door het Duitse leger en onder controle van de geheime militaire politie. Meer dan 7000 gevangenen van verschillende nationaliteiten werden er opgesloten. Het is nu een gedenkteken van de Tweede Wereldoorlog geworden.

Place Verte nr. 6, een gotico-renaissance gebouw uit begin 16de eeuw. Dit gebouw draagt de naam van de boxer Albert Nokin die er een café had. In 1985 werd het gerestaureerd. Op het gelijkvloers bevindt zich nu de Culturele stichting Bolly-Charlier die er regelmatig tentoonstellingen organiseert.

Place Verte en we krijgen bezoek…

Eentje was er kletsnat van het spelen aan de fontein en konden we andere kleren aantrekken 🙂

FONTEIN LI BASSINIA I Beschouwd als één van de vier wonderwerken van Hoei, werd deze fontein opgetrokken in 1406, als uitzonderlijk Patrimonium van Wallonië geklasseerd. De watervoorziening gebeurt via een pomp die het water toevoert van de bron die in de wijk Sint-Catharina opwelt. De Bassinia werd recentelijk gerestaureerd.

Vanaf de fontein werpen we nog een blik op de Collegiale. Na het smullen van een ijsje of sorbet besluiten we huiswaarts te keren.

Nog een laatste blik op het Stadhuis.

Vroeger stond hier de graanhal. Het gebouw dateert van 1766 en is een klassiek voorbeeld van de stadhuizen in het Land van Luik. De symmetrische voorgevel is bekroond met een driehoekig fronton met het blazoen van de stad. Een perron met dubbele trap geeft toegang tot de “bel étage”. De klokkentoren telt 37 klokken waarvan twee van 1406 dateren.

In de heel nabije omgeving van Hoei zien we deze watertoren, denken we toch. Helaas vond ik er geen informatie over maar ik vond het gebouw wel de moeite waard om even uit te stappen en een foto te nemen.

Dag Hoei, tot een volgende keer!

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Buggenhout – bos – forest (11pic)

Na een smakelijke lunch trokken we het bos in. De totale wandeling is iets meer dan 8 km maar zover houdt mijn rug/been dat niet uit. Dus gingen we voor de helft en werd het voor mij bang afwachten.

In gedachten had ik in de kapel al een kaarsje gebrand met het idee “baat het niet, dan schaadt het niet” maar eerlijk, het was me meer om de foto te doen 🙂

Het bos lag er stralend bij op deze zonnige dag in februari. Nog zen na de herfst en de winter en het had vrij goed de stormen doorstaan.

Waren we in de weer met ons plannetje en nr. 53 en 58 die ons parten speelden, we zouden toch ook eens buiten het bos een kijkje nemen tussen de weidse velden.

Niet alleen ons plannetje maar ook de natuur sloeg ons heen en weer, van lente naar herfst.

Vonden we de weg niet meer terug, we hadden alvast een slaapplaats gevonden. Na een stevige 4 km zat ons rondje erop. Wat we niet hadden kunnen fotograferen waren de ganzen, wegens te ver weg en een duo landbouwers die zich stilletjes afvroegen wat die twee vrouwen daar liepen te ploeteren door de modder en of we misschien wel een tikje hadden? Of misschien dachten ze alleen maar aan het voer voor hun dieren.

Fotorantje tufte weer naar de ene kant van Vlaanderen en ik met de auto naar de andere kant. Een sms’je bevestigde dat we veilig waren thuisgekomen en ongeveer gelijktijdig. We konden weer gerust zijn en dromen van ons volgend tripje.

Eemplein en KAdECafé – Amersfoort, The Netherlands

Het Eemplein is een plein in de Nederlandse stad Amersfoort, dat afgewerkt was in 2012. Het doel van de aanleg van het plein was een tweede stadscentrum te creëren ten noorden van de huidige binnenstad. Het Eemplein ligt in het Eemkwartier aan de rivier de Eem, grenzend aan de spoorlijn.

The Eemplein is a square in the Dutch city of Amersfoort, which was finished in 2012. The purpose of the construction of the square was to create a second city center north of the current city center. The Eemplein is located in the Eem quarter on the river Eem, adjacent to the railway line.


Het opmerkelijke architectonische ontwerp, het gebruik van bijzondere materialen en het plein met haar hoogteverschillen, vorm en groen maken van het Eemplein een project met allure.

The remarkable architectural design, the use of special materials and the square with its height differences, shape and green make the Eemplein a project with allure.

Op het Eemplein bevindt zich het KAdECafé. Het trendy KAdECafé, ingericht door Studio Makkink & Bey, is de plek op het Eemplein voor een goede cappuccino/ koffie of thee, met of zonder taart. Tijdens lunchuren is er een uitgebreid lunchbuffet met voor elk wat wils.

The KAdECafé is located on the Eemplein. The trendy KAdECafé, decorated by Studio Makkink & Bey, is the place to be on the Eemplein for a good cappuccino / coffee or tea, with or without cake. During lunch hours, there is an extensive lunch buffet with something for everyone.

Het kunstenaarscollectief assume vivid astro focus (avaf) heeft in opdracht van Kunsthal KAdE het KAdECafé omgevormd tot een kleurrijk kunstwerk. Op de muren en op het plafond is een behang aangebracht wat speciaal voor deze plek is ontworpen ‘antes vulgar agora fi no’ (betekenis: before vulgar now chic).

Kunsthal KAdE commissioned the artist collective assume vivid astro focus (avaf) to transform the KAdECafé into a colorful work of art. On the walls and on the ceiling there is a wallpaper specially designed for this place “antes vulgar agora fi no” (meaning: before vulgar now chic).

de witte postduif, standbeeld – statue, The Netherlands


Witgeschilderde houten duif op een meerpaal naast de brug ‘t Sasje.

White-painted wooden pigeon on a bollard next to the bridge ‘t Sasje.

 

Kunstenaar: De Koppelgasten, een vriendengroep (duivenhouders) die vaak te vinden is langs de oevers van de Eem. De meesten zijn al wat ouder en afkomstig uit echte Amersfoortse ‘buurtjes’. Ook uit het verdwenen buurtje ‘t Sasje’, wat ter hoogte van het huidige Eemplein lag.

Artist: De Koppelgasten, a group of friends (pigeon keepers) that can often be found along the banks of the Eem. Most are a bit older and come from real Amersfoort ‘neighborhoods’. Also from the vanished neighborhood ‘t Sasje’, which was located at the current Eemplein.

 

Brugge – Lanchals – Bruges

Dit kunstwerk is vernoemd naar Pieter Lanchals. 550 jaar geleden was Lanchals een belangrijke Bruggeling. Toen er een burgeropstand tegen aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk losbrak, werd hij gedood. De legende vertelt dat er langhalzen of zwanen op de Brugse reien geplaatst werden om hem te herdenken.