Wandelen in Aarschot – a walk in Aarschot I

double click on a picture to enlarge – alle foto’s zijn aanklikbaar en in groter formaat te bekijken

 

Zondag 24 juni tussen al het #REDTOGETHER door even een wandeling in Aarschot.

Mijn vertrekpunt was het stedelijk museum. In het Stedelijk Museum kom je alles te weten over de stad en haar rijke geschiedenis. Naast de vaste collectie zijn er ook regelmatig tijdelijke tentoonstellingen. Sinds 2012 brouwt de stad de Aarschotse Bruine in haar eigen stadsbrouwerij. In ’t Bruine Café kan je een lekkere Bruine proeven.

Het museum had ik als eens bezocht met mijn kleinkinderen, dus nam ik nu alleen een foto van de reuzen Bacchus en Bacchussin.

 

In het jachtige leven is er geen tijd meer voor het schrijven van mooie brieven. Jammer want in deze prachtige brievenbus had ik wel een kattenbelletje willen nalaten.

Oh mooie posthoorn

Je wekt mijn slaapschrijftalent

Mijn oud hand tintelt.

Een overwoekert trapje laat me nog wat verder dromen

 

 

om met een schok wakker geschud te worden

Ik mag de Demer oversteken en geniet van enkele mooie uitzichten.

Een doorkijkje en een vintagewinkeltje…

Arthur Meulemans (Aarschot, 19 mei 1884 – Etterbeek, 29 juni 1966) was een Vlaams componist, dirigent en muziekpedagoog.

 

 

 

De Sint-Rochustoren is het enige overblijfsel van de voormalige lakenhal in de Belgische plaats Aarschot en ligt aan de Grote Markt. De gotische toren werd omstreeks 1300 opgetrokken in ijzerzandsteen. In de nis aan de straatkant is een beeldje van Sint-Rochus geplaatst, samen met Onze-Lieve-Vrouw een belangrijke heilige in de stad. De toren diende tot 1794 als gevangenis, folter- en gijzelaarskamer. Later werd het gebouw gebruikt als politiebureau en dienst voor toerisme. Op 25 maart 1938 werd de toren als monument geklasseerd.

Voor de Sint-Rochustoren staat het oorlogmonument met als opschrift:

Aan onze helden en martelaren
1914 – 1918
1940 – 1945
het dankbare Aerschot

Ik ben bij de Grote Markt aangekomen en zie, daar kan ik nog een ouderwets briefje posten en mijn moto parkeren! Helaas is er voor de rest geen bankje of groen te zien behalve een paar bloembakken.

Dan maar verder wandelen naar de Demerwachter. Het beeld is een imposante bronzen sculptuur. De vertrouwenwekkende opzichter tussen het riet en de oever kijkt toe of het water wel zuiver blijft.

Ik wandel nog een stukje langs de Demer waar ik plots herinnerd word aan een foto van Willy Duvel 19 april 2018.

 

Een dame is druk bezig de vogels en eendjes te voederen. Ze weten waar ze moeten zijn.

 

Wordt vervolgd