a walk – wandelen – in Aarschot II (11 foto’s)

double click on an image to enlarge – alle foto’s zijn aanklikbaar om te vergroten

We gaan verder met onze wandeling in Aarschot – deel I – via de grote parking aan het zwembad en dan de hoogte in op de oude stadsvesten om via een wijk en allemaal trapjes terug naar beneden te komen.

Op mijn weg naar boven kwam ik de zeeldraaier tegen (zeel = touw). Dit beeldje staat op de ruine van de oude stadsvesten op de Brakepoort. Het verwijst naar het zeeldraaien, een belangrijke huisnijverheid die in deze wijk veel beoefend werd.

De overbekende uitzending van Echo, waarbij enkele Aarschotse werklieden ongewild de hoofdrol speelden, toonde vier werknemers van de stad die in de vrieskou een verzakking in het wegdek herstelden. Dat de koude hen parten speeld was duidelijk te merken in de reportage. Dankzij deze tragikomedie werd het liedje van Louis Neefs ‘Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb’ beroemd – beslist eens kijken! De vier werklieden kregen in 2000 hun eigen betonnen beeld. Kunstenaar Roland Rens.

De collegiale Onze-Lieve-Vrouwekerk in Aarschot, een oude bedevaartsplaats, is één van de eerste gebouwen van de hooggotiek in Brabant. Het imposante gebouw werd opgetrokken tussen 1337 en 1450. Met haar kerk en toren in drie steensoorten (ijzerzandsteen uit de plaatselijke steengroeven, witte kalksteen van Gobertingen en baksteen), is zij een typisch voorbeeld van de Demergotiek. Het gedeelte van het hoogkoor, waar witte en bruine steenlagen elkaar afwisselen, werd gebouwd op het einde van de 14e eeuw. Sinds 1938 is de kerk een beschermd monument.

De sarcofagen van pastoors-dekens Philippe Corten (1824-1837) en Petrus Johannes De Wit (1838-1868) werden of worden gerenoveerd.

Het Sint-Rochusbeeld is een beeld van de beschermheilige van de stad. Het beeld staat in het midden van een heuvelachtig perk van kasseien en ijzerzandsteen. Dit landschap verwijst naar Aarschot in het Hageland. Kunstenaar Roland Rens.

Word vervolgd.