ReuzeLeuven 2014 Giants Parade

The Legend Of Proud Margaret

There are 2 different versions of this legend. The first version dates from the thirteenth century:
Amandus and his wife were robbed and murdered at their home in Leuven. Margaret, who lived and worked
there as a servant girl, was kidnapped by the robbers and carried outside of the city where they brutally
murdered her.
Fishermen found her body some days later on the shore of the river Dyle and buried her there. But due to a
light shining on her grave, her body was discovered and brought back to the city of Leuven. On the location
where she was murdered people claimed miracles happened.
In the 16th century, Joannes Molanus wrote a different version of the same legend: He claimed that Margaret
was also raped and that fish carried her body against the current towards the city, while a light shined on her
floating body and that it was the Duke of Barbant that found her body.
Due to the legend, a real pilgrimage rose in the following ages. People met each other at the Saint Peters
church at the chapel where her remains where kept. Due to the many miracles that happened, there have
been several pleads for her beatrification, a step needed before a canonisation. Three times this failed until
pope Leo XIII finally blessed her in 1902. She was never honoured as saint.

Nederlandse versie onderaan

De legende van de fiere Margriet

Er zijn 2 verschillende versies bekend van de legende. De eerste legende stamt
uit de dertiende eeuw:
Amandus en zijn vrouw werden op een nacht overvallen en vermoord in hun
huis in Leuven. De inwonende Margaretha werd door de rovers meegevoerd
en buiten de stad omgebracht. Vissers vonden haar lijk pas enkele dagen later
op de oever van de Dijle en begroeven het ter plaatse. Maar door een licht
op het graf werd het lichaam ontdekt en weer naar Leuven gebracht. Op de
plaats van de moord zouden mirakels gebeurd zijn.
In de 16e eeuw schreef Joannes Molanus een pikantere versie van de legende:
Hij beweerde dat Margaretha ook verkracht werd en dat vissen haar lijk, dat
in de Dijle werd gegooid, stroomopwaarts droegen terwijl een lichtschijn het
omgaf. Niemand minder dan de Hertog van Brabant zou het lichaam ontdekt
hebben.
Naar aanleiding van de legende is er in de loop der eeuwen een hele
Margaretha-cultus ontstaan. Pelgrims troffen elkaar in de Sint-Pieterskerk aan
de ingebouwde Margaretha-kapel waar haar stoffelijk overschot terechtkwam.
Vanwege de vele mirakels die plaatsvonden werd verscheidene keren gepoogd
haar te laten zalig verklaren, een fase in het proces tot heilig verklaren. Drie
keer mislukte dit, tot zij uiteindelijk toch nog zalig verklaard werd door paus
Leo XIII in 1902. Heilig is ze echter nooit geworden

 

Helshoven

.

preekstoel

altaar

crypte

Naast het kerkje is een taverne met de naam ‘De Kluizenaar’, helaas gesloten op maandag.

Andreas Gielen, kluizenaar.

.

.

.

Het kerkje van Helshoven is gebouwd door de Teutoonse Orde in 1661. Dit bijzonder plaatsje heeft ook een mooie vierkantshoeve die eigendom is van een fruitkweker. In het seizoen kan je er vers fruit kopen. En dit bezichtigen:

Geschiedenis

De Kapel van Helshoven is een eeuwenoud gebedsoord in Helshoven, een gehucht van de Borgloonse deelgemeente Hoepertingen, in België.

De kapel ligt aan de heerweg die Keulen, via Tongeren, met Bavay verbond. Oorspronkelijk stond hier een in 1254 opgericht oratorium of bidkapel, gebouwd door de Johannieters, die later ridders van de Maltezer Orde werden genoemd.

De Johannieters bezaten een gasthuis tegenover de kapel ter verzorging van de voorbijtrekkende pelgrims. Toen ze in de 14e eeuw in geldnood geraakten, verkochten hun bezittingen te Helshoven aan Gozewijn, een commandeur van de Duitse Orde. Rond 1574 werd de kapel tijdens de Tachtigjarige Oorlog door brand verwoest.

Edmond, grootcommandeur van Alden Biesen, bouwde de kapel rond 1661 weer op. Zijn wapenschild is nog steeds aanwezig boven de ingang van de kapel. In april 1674 werd, om in het onderhoud van het gebouw te voorzien, toelating aan Gerardus van Deventer uit Terheijden gegeven, tot dan toe kluizenaar in Lantremange, om naast de kapel een kluis te bouwen.

Er verbleven in totaal 14 mannen. Ze onderhielden de kapel gedurende 234 jaar, verzorgden zieken en gaven onderwijs. De laatste overleed in 1908 (Andreas Gielen). Broeder Andreas verbleef er gedurende 56 jaar.

De kluis geraakte in verval en werd afgebroken in 1925. De kapel is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, koningin van de Blije Vrede. Haar beeld werd tijdens het bezoek van paus Johannes Paulus II aan België in 1985 te Ieper gewijd.

In de kapel staat een preekstoel in zuiver gotische stijl uit 1550 en een biechtstoel uit 1570.

Sinds 1974 is de kapel een beschermd monument[1]. De laatste restauratie dateert van 1995.

Bron: wikipedia