een wandeling – a walk – Provinciedomein Kessel-Lo II (16 pictures)

 

(click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten)

 

Einde – the End

een wandeling – a walk – provinciedomein Kessel-Lo (13 images)

(click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten)

 

Wordt vervolgd…

nile geese are shot – nijlganzen worden neergeschoten

nijlgans-5440

 

Because they can be aggressive to visitors they are shot one by one in the provincial domain of Kessel-lo. The only memory remains soon a picture. I never had any problems with them…

 

Omdat ze wel eens agressief kunnen zijn tegen bezoekers worden ze in het Provinciaal Domein van Kessel-lo één voor één neergeschoten. Straks blijft een foto de enige herinnering. Ik heb er nooit last van gehad…

Provincie opent jacht op bijzonder agressieve nijlganzen
22 MAART 2016 OM 03:00 UUR | Van onze medewerkster,Liesbeth Verhulst
In het provinciedomein van Kessel-Lo wordt sinds gisteren jacht gemaakt op de nijlganzen. ‘De dieren zijn heel agressief. Ze vermoorden andere vogels en vallen ook joggers en wandelaars aan’, zegt domeinbeheerder Oswald Debelder.

nijlgans of vosgans – Egyptian goose

ganzen-4554

The Egyptian goose (Alopochen aegyptiacus) is a member of the duck, goose, and swan family Anatidae. It is native to Africa south of the Sahara and the Nile Valley.

Egyptian geese were considered sacred by the Ancient Egyptians, and appeared in much of their artwork. They have been raised for food and extensively bred in parts of Africa since they were domesticated by the ancient Egyptians. Because of their popularity chiefly as ornamental bird, escapes are common and small feral populations have become established in Western Europe.

——–

De nijlgans (Alopochen aegyptiaca), ook wel vosgans genoemd, is een eendachtige vogel uit de familie Anatidae (zwanen, ganzen en eenden). In deze familie wordt de soort in de onderfamilie Tadorninae (halfganzen) geplaatst. Dit zegt meteen iets over het formaat. De naam nijlgans is verwarrend, want hij behoort niet tot de onderfamilie Anserinae (zwanen en ganzen). De oude Egyptenaren beschouwden de nijlgans als een heilig dier en beeldden hem regelmatig af in hun kunst.

wilde eend – wild duck or mallard

eenden-4602

Gisteren was het een mooi koud zonnetje en dan kan je toch niet de hele dag thuis zitten kniezen. Dus even een tripje naar het Provinciaal domein te Kessel-Lo. Samen met mijn vrienden, mijn nikon en mijn wandelstok, trok ik het domein binnen. Een wandelingetje van ongeveer één kilometer. De volgende dagen volgen nog wat foto’s. Ik was blij terug bij de auto te zijn, mijn rug hield het niet meer niettegenstaande de paracetamol. Maar goed de lente staat voor de deur dus het zal wel weer wat beteren :-)!

——–

The mallard or wild duck (Anas platyrhynchos) is a dabbling duck which breeds throughout the temperate and subtropical Americas, Europe, Asia, and North Africa, and has been introduced to New Zealand, Australia, Peru, Brazil, Uruguay, Argentina, Chile, the Falkland Islands and South Africa. This duck belongs to the subfamilyAnatinae of the waterfowl family Anatidae.

The male birds (drakes) have a glossy green head and are grey on wings and belly, while the females (hens or ducks) have mainly brown-speckled plumage. Both sexes have an area of white-bordered black speculum feathers which commonly also include iridescent blue feathers especially among males. Mallards live in wetlands, eat water plants and small animals, and are social animals preferring to congregate in groups or flocks of varying sizes. This species is the ancestor of most breeds of domestic ducks.

—————

De lengte bedraagt 51 tot 62 cm en de spanwijdte 91 tot 98 cm. Een volwassen eend weegt tussen de 700 en 1500 gram. Gemiddeld wordt een wilde eend vijftien jaar oud. De oudst bekende wilde eend werd negenentwintig jaar. De wilde eend is de stamouder van de gedomesticeerde tamme eend.

Het mannetje (de woerd) is kleurrijk met een glanzend groene kop, een witte halsband, een kastanjebruine borst en gekrulde zwarte veren aan de staart. Het donkerbruine vrouwtje en de eendenkuikens (pullen) hebben een schutkleur. De woerd en het vrouwtje hebben één ding gemeen: de blauw-paarse vleugelspiegel. Sommige dieren zijn (gedeeltelijk) wit; door rasveredeling is de schutkleur vervangen door een geselecteerde kleur. De witte delen bij de volwassen dieren waren geel toen ze nog eendenkuiken waren.