magnolia – tulpenboom

Een rondje magnolia in de Plantentuin van Meise. De foto’s zijn vorige week genomen en dan was het mooie warme weekend nog niet aan onze deur geweest. De magnolia’s stonden nog maar in hun kinderschoenen en de meeste hadden zelfs nog geen knoppen. Een paar soorten lieten mij toch even genieten.

Geniet mee: dubbelklik op de foto om te vergroten – double click on an image to enlarge.

Advertisements

Plantentuin Meise I (8 foto’s)

We vervolgen onze wandeling door de plantentuin. Terwijl ik diep gebogen zit, sluip ik een beetje verder naar een ander bosje sleutelbloemen. Het zal wel geen zicht geweest zijn 🙂

Waar ’t Sleutelbloempje zich vertoont,
Daar, heet het, ligt een ding van waarde
Diep, diep verborgen onder de aarde —
Ik zocht het, maar werd niet beloond.

@Nicolaas Beets

En weer zien we dat de natuur zich ontpopt

Ook de zwam straalt onder het licht

Van onder struiken
wuiven bosanemonen
zachtjes in de wind.
Het is voorjaar,
zonneklaar.

Pierre Maréchal

Niet alleen de planten en bloemen ontluiken ook bij de dieren is er beweging en geboorte.

Wordt vervolgd.

Plantentuin Meise (9 foto’s)

Bij de ingang van de plantentuin aan de Nieuwelaan zit deze mijnheer je rustig op zijn bankje op te wachten.

Wat het standbeeld voorstelt heb ik niet direct teruggevonden maar hij heeft toch maar zijn plekje in de zon.

Naast de grote dreef bloeien de paaslelies of narcissen weelderig.

Verder in de dreef nog een standbeeld nl. De Tijd van Pierre Charles Van der Stappen (Sint-Joost-ten-Noode, 19 december 1843 – Brussel, 21 oktober 1910), een Belgisch beeldhouwer.

In twee weken tijd heeft de natuur zich al aardig ontpopt.

Onder een mooi lentezonnetje staat het kasteel van Bouchout te pronken. Het is een versterkt kasteel waarvan de oorsprong teruggaat tot in de 12e eeuw.

De toegang tot de serres wordt opgevrolijkt door een fontein.

Ik zet mijn weg verder op zoek naar magnolia’s. Of de tulpenbomen al bloeien moet ik nog ontdekken. Eerst kom ik nog de slanke sleutelbloem tegen. Daarvoor ben ik diep door de benen gegaan 🙂

De plantentuin werd opgericht tijdens de Franse tijd. Hij was gegroeid uit de tuin van het voormalige Nassaupaleis, waar in 1797 de École centrale werd gevestigd. De eerste directeur sprak van Le Jardin Botanique de Bruxelles. In 1822 kwam de plantentuin onder het beheer van de Société de Flore, om in 1829 te verhuizen naar de Kruidtuin en vandaar in 1958 naar de huidige locatie.

 

Wordt vervolgd.

Bron: wikipedia.

Helleborus – nieskruid (9 foto’s)

Deze morgen vertrok ik om 10.30 u richting Meise, de Plantentuin. Het verkeer op de ring van Brussel was weer hectisch, ondoenbaar is het er geworden. Het was nog behoorlijk fris toen ik eraan kwam en zeker geen 16°, die komen er pas tegen 17 u aan 🙂 . Maar de helleborus stond me heerlijk bloeiend op te wachten.

 

Klik op een foto om te vergroten – click on a picture to enlarge

 

Het geslacht nieskruid (Helleborus) omvat 15 tot 22 soorten volgens de verschillende auteurs. Tot het geslacht behoren onder meer de kerstroos (Helleborus niger), het stinkend nieskruid (Helleborus foetidus), de lenteroos (Helleborus orientalis) en de wrangwortel (Helleborus viridis).

De bloemen bestaan uit vijf kelkbladen, die groen of gekleurd zijn. De kroonbladen zijn in hoornvormige nectariën veranderd. De vruchten zijn kokervruchten, die min of meer aan elkaar verbonden zijn. De zaden, die een mierenbroodje hebben, worden door mieren gezaaid.

Bron: wikipedia

kuieren door de Plantentuin van Meise (10 foto’s)

Bij de hoofdingang van de Plantentuin van Meise verwelkomden de trosjes paarse krokussen ons volop – zondag 25 maart.


Ook de paaslelies (narcissen) waren van de partij in de hoofddreef.


Een bruidspaar kwam zelfs op zondag met hun gezelschap foto’s nemen onder begeleiding van enkele muzikanten, een kleurrijke bedoening op deze toch nog frisse lentedag.

Op de achtergrond zie je het plantenpaleis.

Boven op het kasteel van Bouchout – achterkant – kan je foto’s nemen en genieten van mooie panoramische vergezichten (heb ik nu niet gedaan).

Zo zijn we langs één van de vijvers verder gewandeld richting oranjerie en uitgang.

Er zijn veel soorten ganzen in de plantentuin en zowaar daar kwam familie nijlgans met twee jongen.

Moerascipressen kunnen ademwortels maken. Rondom de boom verschijnen holle houten stompen, die 1,5–2 m hoog kunnen worden. Over het algemeen wordt aangenomen dat deze wortels de boom (die vaak met z’n voeten in het water staat) van lucht voorzien.

De zon liet zich overschaduwen door de wolken en wij trokken huiswaarts.