Broekelei natuurgebied – nature reserve (22 foto’s)

Een tweetal keer ging ik een wandeling maken door de Broekelei. Een natuurgebied in Keerbergen dat beheerd wordt door Natuurpunt. Er lopen diverse wandelingen door dit gebied maar ze zijn goed en met verschillende bordjes aangeduid.

 

Dit was mijn startpunt en als ik hier zou terugkomen, ben ik veilig uit het gebied geraakt.

Tot mijn verwondering moest ik direct over vlonderpaden wandelen. Op een natte ondergrond opgepast, wees voorzichtig.

Al heel vlug zag ik paddestoelen staan, verschillende kleuren en vormen.

Weg van het vlonderpad kwam ik te wandelen langs een weilandschap. Grote paddestoelen nestelden zich tussen het gras.

 

Voorbij de weilanden mocht ik de graaszone binnen. Ze zag er weids en verlaten uit.

 

Maar toch nog niet zolang geleden te zien aan onderstaande:

 

 

Oppassen dus waar je je voeten neerzet. Mijn aandacht werd onmiddellijk getrokken door iets redelijk groot oranje, dus een kijkje nemen

 

Ik liep de graaszone verder door en zie wat ik zag aan het einde van de weide!

 

De Galloway runderen lagen in de schaduw van enkele bomen te rusten. Daar mijn been begon op te spelen ben ik maar niet meer naar hen toegestapt.

Ik wandelde rustig verder en dit zag ik nog allemaal

 

Nog een praatje gemaakt met de conservator van het natuurgebied (vrouw) die aan het lopen was door het gebied. Ik ben maar stilletjes gevolgd al wandelend 🙂

En toen zag ik weer die rode wingerdbladeren. Na 3 km was ik terug bij de auto, blij en gelukkig.

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

Advertenties

Fort van Duffel 2/2 (17 foto’s)

Het was een vrij winderige dag en zeker om foto’s te nemen van insecten, vlinders of libellen. Iets heel mooi blauw was aan het rondfladderen maar ging niet zitten, een parend koppel vloog ook een hele tijd rond mij, helaas die hadden geen tijd om te zitten. Gelukkig kon ik dan toch twee libellen fotograferen die wel model wilden staan.

En dan maar verder wandelen en het natuurschoon ontdekken.

In een nabij gelegen tuintje zag ik deze.

 

De paarden hadden even interesse maar het gras was groener.

 

DIT VESTINGWERK HEEFT WEERSTAND GEBODEN TOT DE LAATSTE OGENBLIK

Toen ik terug thuis was, viel de regen uit de lucht. Dank KMI goed ingeschat 🙂

 

DUBBEL KLIK OP EEN FOTO OM TE VERGROTEN – DOUBLE CLICK ON A PICTURE TO ENLARGE
einde

vliegenzwam – amanita muscaria

 

Een mogelijke verklaring voor de naam vliegenzwam is dat het rode vlies op de hoed het gedeelte van de zwam is dat de stof muscarine zou bevatten, waarvan een vliegendodend middel zou kunnen worden gemaakt . Sommigen hebben een verband gezien met hallucinaties van door de lucht vliegen bij inname, maar dit is etymologisch onjuist. Naast muscarine bevat de vliegenzwam nog een aantal andere toxische verbindingen, waarvan sommige hallucinogeen zouden zijn. De toxiciteit van deze paddenstoel wordt in de volksmond vaak overdreven – van aanraken zijn geen nadelige gevolgen te verwachten. Toch kan het opeten van een hele paddenstoel voor bijvoorbeeld een kleine hond in enkele uren fataal zijn.

 

Bron: wikipedia

sulphur tuft – zwavelkop (2 photos)

paddestoel-3514

 

De kleur van de gewone zwavelkop is zwavelgeel met oranjebruin centrum en vaak met bleekgele tot donkerbruine vlies stukjes (velumresten) aan de rand. De plaatjes die aan de onderkant van de hoed zitten zijn geelgroenig en bij het ouder worden donkerbruin. De tot 10 cm lange en nauwelijks 1 cm brede steel van de paddenstoel is zwavelgeel met een zwakke ringzone en aan de voet oranjebruin. De hoed heeft een doorsnede van 2-6 cm. De sporen zijn purperbruin van kleur.

zwavelkop-3712

The hemispherical cap can reach 6 cm (2⅓ in) diameter. It is smooth and sulphur yellow with an orange-brown centre and whitish margin. The crowded gills are initially yellow but darken to a distinctive green colour as the blackish spores develop on the yellow flesh. It has a purple brown spore print. The stipe is up to 10 cm (4 in) tall and 1 cm (⅓ in) wide, light yellow, orange-brown below, often with an indistinct ring zone coloured dark by the spores. The taste is very bitter, though not bitter when cooked, but still poisonous.

 

Bron/source: wikipedia

coprinus comatus

 

geschubde-inktzwam

It grows in groups in places which are often unexpected, such as green areas in towns. It occurs widely in grasslands and meadows in Europe and North America. It appears to have been introduced to Australia, New Zealand and Iceland. In Australia the species is sufficiently common to have been featured on a postage stamp issued by Australia Post in 1981

Vanaf mei tot in november is de geschubde inktzwam vaak in groepen te vinden op grond die pas is omgewerkt op akkers, weilanden, parken en wegbermen. Ook in de stad is deze paddenstoel veel gezien op bemest gras.