Deurle / 1 (11 foto’s)

Dorpstraat

Zoals jullie al bij Fotorantje konden zien, trokken we vorige week er nog eens op uit om te gaan wandelen en onze zinnen te verzetten. We bezochten Deurle, een deelgemeente van Sint-Martens-Latem in de provincie Oost-Vlaanderen.

Deurle tovert altijd een glimlach op mijn gezicht. Ik ‘ken’ het van mijn jeugd en vooral tienerjaren in dancing Riva waar ik menig uurtje heb doorgebracht 😂 en meer dan 40 jaar terug toen ik in Ledeberg werkte had ik er een collega wonen. Een collega, toen werd dat nog zo niet gezegd hoor. Dat was een mademoiselle, ongehuwd, samenwonend met haar zussen, altijd een schort dragend met lange aparte mouwen er nog eens over en de ceintuur van haar schort onder haar borsten gebonden om ze te ondersteunen… Maar ze werd gerespecteerd door iedereen ook door de barons. Ja waar ik werkte waren er verschillende barons eigenaars van het in tussen teloorgegane bedrijf en werd er vooral frans gesproken. Nu als nieuweling en beginneling had ze het wel voor mij, een verlegen Vlaams meisje. En toen mochten we eens bij haar thuis iets gaan eten op een zondag, een garnalensoufflé. Ik verzeker je, vandaag zit ik na een kwartuur op het toilet maar de soufflé was overheerlijk en zoiets had ik toen nog nooit gezien. Vandaar Deurle roept herinneringen op…

Ik was ‘s morgens om 8.30 u vertrokken, kon schitterend doorrijden, geen files rond Brussel (thuiswerk en bouwverlof) en zo waren we al om 10.30 u in Deurle. Een stukje wandelen voor het middagmaal leek ons de beste oplossing ook voor mijn stram gezeten benen 🙂 . We wandelden door de Dorpstraat waar nog prachtige oude huizen staan waaronder ook de pastorie.

Achter de pastorie zou een open ruimte zijn die de gemeente wil omvormen tot een groen park met zicht op de Leie (als het goedgekeurd wordt). Dan zullen we nog eens terug moeten!

Een klein wegje achter één van de huizen leidt ons naar een replica van de Lourdes Mariagrot, gebouwd kort na de eerste WO.

Onze maagjes knorden en we gingen een stukje eten. Een heerlijk gegrild kippetje dat de ober kwam aansnijden aan tafel buiten op het terras en opdienen. Zo chique moest het niet voor ons hoor, maar dat was hier het normaal. Ook leuk. Dit is ook de plaats van ontmoeting met onze mannen van Bekeken 🙂 namelijk grote foto’s op de binnendeur van het toilet. Boven de urinoirs hangt één grote foto van mannen en vrouwen. Olé!

Meer in een volgend logje.

Het mooiste hoekje van Deinze – The most beautiful corner of Deinze …einde

Nu zijn Fotorantje en ik echt wel op weg naar het einde van onze wandeling. Dit mooie paard kwam nog even dag zeggen.

 

 

Het geel van de vele velden koolzaad trok nog maar eens aan ons voorbij. Denk vooral niet dat er maar één veld was, er waren er héél veel en ze stonden schitterend in bloei.

 

 

Sommige boeren hadden appeltjes teveel en lieten ze hangen aan de bomen. Of zouden ze toch nog oogsten?

Terug aan onze Leie-arm was de zon aan de horizon verschenen en zagen we het mooiste hoekje in tegenlicht. Een grote pony was rustig aan het knabbelen.

We trakteerden onszelf nog op een afsluitertje, koffie met taart, in een gezellig ingericht koffiehuis Donza en dan was het afscheid aangebroken.

Het mooiste hoekje van Deinze – The most beautiful corner of Deinze …(1)

Het Oud Sasgebouw  herbergt een leuke verzameling van allerhande scheepsattributen, maritieme schilderijen en authentieke documenten uit de tijd van de binnenvaart op de Leie.  Deze verzameling is vrij toegankelijk en … vrij uniek.

Het Oud Sasgebouw

Schrijver Hugo Claus ( Het Verdriet van België) bracht een deel van zijn jonge jeugd door aan het Sas van Astene, want zijn opa was er sasmeester.

Genieten van een Schobiak ( het huisbier ) op het terrasje aan het sluisje van Astene en zijn handbediend bruggetje is een must voor elke levensgenieter.

Astenesas

Eén van de meest romantische hoekjes van Deinze is Astenesas en omgeving. Het sas dateert uit 1876. Oorspronkelijk lag er een houten ophaalbrug die in 1896 werd vervangen door de huidige T-vormige ijzeren.

De Leie bij het Sas van Astene is eigenlijk niet de ‘echte Leie’. De natuurlijke bedding van de grillige rivier maakte er een rare kronkel, waardoor de scheepvaart destijds een omweg van 5 kilometer moest maken.

Om deze bochten uit te sparen, werd tussen 1860 en 1870 een doorsteek gemaakt van 300 meter. De oude meander werd afgesloten en op de nieuwe, veel kortere vaarweg kwam het Sas van Astene. De Oude Leie vormt nu een groene oase, waar vissers en wandelaars hun gading vinden.

Emile Claus (Sint-Eloois-Vijve, 27 september 1849 – Astene, 14 juni 1924) was een Vlaams kunstschilder. Hij was de belangrijkste vertegenwoordiger van het impressionisme in België. Ook hij vestigde zich in Astene aan de oevers van de Leie, in villa Zonneschijn,  waar hij huwde en leefde tot zijn dood (behalve gedurende de oorlog). Hij ligt er begraven in zijn eigen tuin.

 

Wordt vervolgd…TO BE CONTINUED

 

a lucky sunny day – een gelukkige zonnige dag III (12 foto’s)

De Brielmeersen – een kerstlunch

 

 

Als dessert aten we overheerlijke kersen.

Maar de kers op de taart volgende net even later!

Een eekhoornjonkie…

 

 

En hier kon je ons dan ook vinden na een zonnige dag

 

 

… end of story.

a lucky sunny day – een gelukkige zonnige dag II (10 foto’s)

de Brielmeersen

 

een vlinder op een distel, een ooievaar in volle vlucht, een geitje dat te snel kwam aanlopen, een bloemetje hier, een bloemetje daar en natuur in volle glorie, je vindt het allemaal, klaar…

 

klik op een foto om te vergroten – click on a picture to enlarge

 

 

en als je na dit logje je grijze haren beu bent, doe dan zoals dit konijn…

 

 

Wordt vervolgd

a lucky sunny day – een gelukkige zonnige dag I (10 foto’s)

Een dagje in de Brielmeersen met Fotorantje.

 

Dat gingen we dan ook maar eens doen hé. Maar vooraleer we aan de speeltuin kwamen moesten we nog veel andere dingen ontdekken. Maar kom op weg…

 

 

Fotorantje speelde een thuismatch en kon mij dan ook perfect gidsen door dit mooie natuurgebied.

 

click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 

 

Wordt vervolgd