pelikaan – pelikaan (4 foto’s)

 

Pelikanen (Pelecanidae) zijn een familie van watervogels die bekend zijn door hun opvallende uiterlijk, hun grootte en hun gedrag. De familie telt acht soorten.

 

 

Pelikanen kunnen tot 14 kilo zwaar worden. Ze worden tot 1,80 meter lang en kunnen een spanwijdte van 3 meter hebben en een leeftijd van 35 jaar bereiken. De beide Euraziatische soorten (de roze pelikaan en de kroeskoppelikaan) behoren tot de grootste vliegende vogels.

 

 

Pelikanen zijn piscivoor; hun voedsel bestaat uit vis, al zijn er in tijden van voedselgebrek ook gevallen bekend waarbij pelikanen de kuikens van de jan-van-gent opeten. Een groep pelikanen jaagt gezamenlijk. Door uitbundig vleugelgeklapper wordt een school vissen naar ondiep water gedreven. Pelikanen hebben een grote snavel en een grote keelzak (tussen de onderkant van de snavel en de keel). Als een pelikaan een prooi ziet schept hij de vissen uit het water. Als hij zijn hoofd optilt gaat het water weg en blijf de vis achter.

 

Advertisements

Bertembos

dubbel klik op een foto om te vergroten (slideshow)-double click on an image to enlarge

Bertembos ligt op het Brabants plateau, tussen Leuven en Brussel en op de grens van de gemeenten Bertem, Herent en Kortenberg. U ziet vanop de E40 twee futuristische schotelantennes die het luchtverkeer in veilige banen leiden. Wie op zoek is naar Bertembos kan zich laten leiden door deze grote antennes. Zij staan immers net aan de rand van het bos.

Zoals de meeste bossen in West-Europa werd het Bertembos vroeger beheerd als middelhoutbos. Dat betekent dat hakhout (voor broodovens, leerlooiers…) om de vijtien jaar werd gekapt. Een beperkt aantal zware bomen bleef staan omdat ze konden dienen als balken voor het dak van de schuur, centrale spil van de molens…. Zo kwam er om de vijftien tot twintig jaar zeer veel licht in het bos terecht waardoor veel struik- en boomsoorten goede groeikansen kregen. Die soorten vindt u nu nog altijd langs de holle wegen en bosranden. Ze vormen een belangrijke genenbron van autochtoon materiaal. Bosarbeiders oogsten jaarlijks zaad van deze struiken en bomen om verder op te kweken. Het huidige bosbeheer wil autochtone soorten opnieuw meer kansen geven.

 

sierappel – Golden Hornet (3 foto’s)

 

Malus ‘Golden Hornet’ is een sierappel met een naar roze verkleurende bloei in de maand mei. Aanvankelijk bloeien de bloemen wit maar in de knop zijn de bloemen al roze.

Na de bloei vormt Malus ‘Golden Hornet’ opvallende gele appeltjes die tot diep in de winter aan de takken kunnen blijven zitten.

gewone hoornbloem – Cerastium fontanum

De plant wordt 5-45 centimeter hoog en heeft groene, rondom behaarde stengels. Aan de voet van de plant komen korte niet bloeiende scheuten voor. Het aan beide zijden behaarde blad is langwerpig tot eirond. De zittende, langwerpige bladeren kunnen tot 3 centimeter lang worden en zijn grijsgroen van kleur.

De plant bloeit in losse groepjes van april tot de herfst met 4-10 millimeter grote, witte bloemen in ijle, enkelvoudig gevorkte bijschermen. Er zijn vijf, 4-7 millimeter lange, behaarde kroonblaadjes met twee lobben, die iets langer of iets korter dan de kelkbladen zijn. De kelkbladen hebben spitse haren.

***

Cerastium fontanum, also called mouse-ear chickweed, common mouse-ear, or starweed

de lente in het land – It’s spring (10 foto’s)

Dubbel klik op een foto om te vergroten (slideshow) – double click on an image to enlarge

 

 

Daar is de lente, daar is de zon
bijna – maar ik denk dat ze weldra zal komen-,
de fallus impudicus staat al in bloei
en de blaadjes krijgen bomen !

M’n vrouw en m’n kat zijn allebei krols,
het valt me moeilijk ze rustig te houden,
ik zal binnenkort weer ‘n heleboel
nesten moeten bouwen !

Daar is de lente, daar is de zon
bijna – maar ik denk dat ze weldra zal komen-,
de fallus impudicus staat al in bloei
en de blaadjes krijgen bomen !

De bloembollen barsten open met een
knal en de meisjes ontbloten de kuiten,
de bouwvakkers hebben na ‘n nare tijd
weer iets om naar te fluiten !

Daar is de lente, daar is de zon
bijna – maar ik denk dat ze weldra zal komen-,
de fallus impudicus staat al in bloei
en de blaadjes krijgen bomen !

Daar is de lente, daar is de zon
bijna – maar ik denk dat ze weldra zal komen-,
de fallus impudicus staat al in bloei
en de klokken vertrekken naar Romen

lied: Jan de Wilde

waterlelie ‘Aurora’ met kikkervisjes – nymphaea ‘Aurora’ with tadpoles

waterlelie Aurora

De bloemen van de waterlelie Nymphaea ‘Aurora’ veranderen van kleur. De knoppen zijn crèmegeel, dan verschijnen de gele bloemen, die worden langzaam oranje en tegen het einde van hun bestaan zijn ze rood. Dat verkleuren duurt bij iedere bloem ongeveer een dag. De Nymphaea ‘Aurora’ is een plant voor ondiepe vijvertjes, bakken en troggen. Het blad is grijsgroen met paarse vlekken.

Deze waterlelie heeft het bezoek van kikkervisjes.

 

 

De larven worden ook wel dikkopjes, donderkopjes of kwakkebollen genoemd.