raderwerk of niet? – raderwerk or not?

 

Dacht even het raderwerk van de natuur te vergelijken met dat van het menselijk lichaam. Maar bij verder wat rond surfen op het internet blijkt dat het menselijk lichaam geen raderwerk mag genoemd worden. Het menselijk lichaam leeft en daarom mag en kan men het niet zien als een machine met onderdelen en raderwerken. Zo zal het dus ook wel zijn met die mooie ‘raderwerken’ in de natuur die zo hard lijken op de verschillende vertakkingen in ons lichaam. Of ben ik aan het dromen?

 

woorden verpulverd tot graan – words crushed to grain

 

 

Ik heb woorden verpulverd
Tot graan en verpletterd
Gezaaid in vruchtbare aarde
Alles wat ik nu nog doe is
Wachten op resultaat
Wachten en hopen
Dat het woord
Wortels schiet
En zichzelf verder draagt.

@Edith Oeyen

 

wild flowers – veldbloemen (6 photos)

 

click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 

Even de middenberm van de ring in Leuven trotseren om deze foto’s te nemen. Sommige automobilisten waren aan het toeteren. Ja een mooie bloem tussen de bloemen, je zou voor minder 🙂

***

oxeye daisy – Margrietje (6 photos)

click on a picture to enlarge – klik op een foto om te vergroten

 

 

Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien
Ook al zie je mij niet meer
Door je tranen heen zul jij weer lachen
Net zoals die laatste keer
En al denk je “dat komt nooit meer
Dat komt nooit, nooit meer terug”
Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien
Ook al zie je mij niet meer

Zit je vaak te dromen
Kun je ‘s nachts niet slapen
Denk je nog te veel aan toen
Wie zal je begrijpen
Het blijft toch van ons samen
Je kunt er niet veel meer aan doen
Je leven kan al leeg zijn
In vijf jaar kun je oud zijn
Ik weet wat je bedoelt
De zon hoeft niet te schijnen
Kind’ren niet te lachen
Maar denk aan wat je hebt gevoeld

Dan wil ik weer bij jou zijn
Met je kunnen praten
Stil zijn om wat jij zegt
Omdat jij van mij bent
Je ogen weer zien lachen
Om iets wat je niets zegt
Dan kan men wel vinden
Zoiets gebeurt wel vaker
Iedereen heeft zo’n herinnering
Die kreet zal wel terecht zijn
Het zal je niet veel helpen
Misschien als ik dit zing

 

@Louis Neefs

Dat de klaproos zal weerstaan aan wind en regen – POPPIES (7 photos)

Klik op een foto om te vergroten – click on a picture to enlarge

 

In de luchtbel van mijn droom
Dansen schimmen zwaar en loom
Rond mijn geest die zich kronkelt in verwarring

 

Zoekend waar de waarheid ligt
Tastend naar het zwakke licht
Vraag ik mijn illusies om bescherming

En zo blijf ik in de waan dat ik eeuwig zal bestaan
Dat de klaproos zal weerstaan aan wind en regen

 

Elke spiegel aan de wand
Toont de schim van mijn verstand
Maar ik wanhoop om het beeld van mijn gedachten

 

En ik kijk of niemand zegt
Wat nu waar is , wat onecht
En ik wacht maar, zonder iemand te verwachten

En zo blijf ik in de waan dat ik eeuwig zal bestaan
Dat de klaproos zal weerstaan aan wind en regen

 

’t Heeft geen zin de rol gespeeld
Die mij niet is toebedeeld
Want mijn deel geluk en leed is afgewogen

 

En mijn zucht naar eeuwigheid
Wordt toch nooit eens werkelijkheid
Maar de smaak ervan is zoet, hoewel gelogen.

En zo blijf ik in de waan dat ik eeuwig zal bestaan
Dat de klaproos zal weerstaan aan wind en regen

(c): R. Van Bambost

 

Arum – aronskelk – anthurium (6 photos)

en toen stond de wereld in mijn omgeving even stil… al één sprankeltje hoop is er weer voor één persoon, nu nog even wachten op het tweede…

 

Na 24 uur wandelen zijn we dan toch iets verder belandt nl. bij de aronskelk en anthurium.

 

 

De aronskelken hebben een opmerkelijke bloeiwijze. De bloemen leveren geen nectar, maar lokken insecten met een sterke geur en sluiten de insecten vervolgens voor 24 uur op. Een dergelijke strategie van bedriegen wordt aangeduid met de term sapromyofilie.

De bloeiwijze van aronskelken bestaat uit een bloeikolf (spadix) die uit drie delen bestaat. Onderaan bevinden zich de vrouwelijke bloemen, daarboven de mannelijke bloemen (met daarboven een aantal onvruchtbare mannelijke bloemen die uitgegroeid zijn als uitsteeksels die dienen om insecten tegen te houden als ze eenmaal binnen zijn) en bovenaan een groot uitsteeksel dat de appendix wordt genoemd. De bloeikolf is omgeven met een groot schutblad (spatha) dat ver naar boven uitsteekt.

 

 

Anthurium is een groot plantengeslacht uit tropisch Amerika dat bestaat uit 600 soorten. Het geslacht behoort tot de aronskelkfamilie (Araceae). Deze planten zijn epifyten met weinig wortels. De stengels zijn 15-30 cm lang. De bladerenhebben meestal bladstelen, maar er zijn ook typen die een bladrozet maken met slechts een rudimentaire bladsteel.

De bloemen zijn klein (ongeveer 3 mm) en groeien op een vlezige bloeikolf (spadix) met (karakteristiek voor de familie) een schutblad (spatha) eromheen die verschillende kleuren kan hebben. De meeste soorten hebben een weinig opvallend schutblad dat groen tot zwart van kleur is. Met name Anthurium andreanum en Anthurium scherzerianum kunnen fel gekleurde schutbladen hebben: donkergroen tot wit, roze, oranje tot helrood en paars. Deze kleur kan veranderen naargelang het bloemstadium (van knopstadium tot bloeistadium). De vruchten zijn bessen die uitgroeien op een vruchtentak (infructescence).

Bron: wikipedia

En toen lieten de schildpadden zich in het water glijden, ik kon hen niet achterna…

 

mijn klomp breekt – Medinilla magnificat (5 photos)

 

 

Wie heeft er mijn klomp meegenomen?

Zo kan ik alvast niet in de broeikas…

 

 

Medinilla magnifica is een plant uit de familie Melastomataceae. Het is een vrij brede, tot 3 m hoge struik met vierkantige tot gevleugelde twijgen, die op de knopen borstelig behaard zijn. De bladeren zijn tegenoverstaand, stevig, leerachtig, zittend met een hartvormige basis, 20-30 cm lang en eirond met een korte punt. Het blad heeft boogvormige nerven, die aan de onderkant sterk uitspringen.

De bloemen groeien in tot 50 cm lange pluimen met daarboven tot 20 cm lange, eironde, roze schutbladen, die eerst de pluimen geheel omhullen en later afstaan. De individuele bloemen zijn tot 2,5 cm groot en roze, rood of violet van kleur. Ze bestaan uit een bekervormige kelk, vijf kroonbladeren en tien meeldraden die twee gele verdikkingen en één bleeklila helmknop dragen. De vruchten zijn violette, circa 1 cm grote, vlezige bessen waaraan aan het einde ringvormige resten van de kelk blijven behouden.

Medinilla magnifica is endemisch op de Filipijnen. In zijn natuurlijke verspreidingsgebied is de plant een epifyt die in vorktakken van grote bomen groeit en vaak zo hoog dat hij vanaf de grond nauwelijks is te zien. Medinilla myriantha wordt soms verward met Medinilla magnifica, maar bij de eerste ontbreken de opvallende schutbladen.

Medinilla magnifica wordt in de tropen vaak als kuipplant gekweekt. In België en Nederland wordt de soort als kamerplant aangeboden. Meestal krijgt de soort als kamerplant echter te weinig licht en de relatieve luchtvochtigheid is in kamers vaak te laag. Het is beter om de plant in een broeikas te kweken. In België is de plant te zien in de Koninklijke Serres van Laken, de Nationale Plantentuin van België en in de Plantentuin van Leuven. In Nederland is de plant te zien in de vogelkas van Diergaarde Blijdorp.

Bron: Wikipedia

 

Weg gaan nog even verder aan het tempo van de schildpadden. Hopelijk zijn we morgen een stap verder gekomen…

 

liaan – turquoise jade – tayabak (5 photos)

 

Strongylodon macrobotrys, commonly known as jade vine, emerald vine or turquoise jade vine, is a species of leguminous perennial liana (woody vine), a native of the tropical forests of the Philippines, with stems that can reach up to 18 m in length. Its local name is “tayabak”. A member of the Fabaceae (the pea and bean family), it is closely related to beans such as kidney bean and runner bean. Strongylodon macrobotrys is pollinated by birds and bats.

 

 

Strongylodon macrobotrys is de botanische naam van een liaan uit de Filipijnen.

Het is een groenblijvende klimplant met houtige, tot meer dan 20 m lange en tot meer dan 2,5 cm dikke stengels. De bladeren bestaan uit drie circa 7,5-13 cm lange deelblaadjes, waarvan het middelste het langste is.

 

 

 

De plant bloeit in de lente en de vroege zomer met hangende, tot meer dan 1,5 m lange trossen. De tot meer dan 100 bloemen per tros zijn klauwvormig, blauwachtig groen van kleur en circa 7,5-12,7 cm lang. Na bevruchting volgen cilindrische, circa 5 cm lange peulvruchten.

 

 

Strongylodon macrobotrys is endemisch op de Filipijnen, waar hij groeit in tropisch regenwoud van het laagland tot op hoogtes van 1000 m. De plant komt onder andere voor op de Filipijnse eilanden Luzon, Catanduanes en Mindoro. In Nederland is de plant te zien in het kassencomplex van de Hortus botanicus Leiden, in de Vlindertuin Vlindorado Waarland, in de bush van Burgers zoo en in het Tropisch bos van Omnium in Goes. In België is de plant te zien in de tropische kas van de Hortus Botanicus Lovaniensis (Kruidtuin, Leuven).