Silsombos / wood: fauna (7 foto’s)

bruin zandoogje – meadow brown
bruin zandoogje – meadow brown
aardhommel – large earth bumblebee
fraaie schijnboktor – thick-legged flower beetle
fraaie schijnboktor – thick-legged flower beetle
dambordvlieg – flesh fly
sprinkhaan – grasshopper (krasser? – meadow grasshopper?)

Geen andere tekst want ik was in Dromenland.

No other text, I was in Dreamland.

Silsom-bos / wood: walk Olmenhoek-wandeling / 2 (8 foto’s)

Geen vee maar de voederbak staat alvast klaar.

No cattle, but the crib is ready.

Tussen bomen en velden staat een verlaten bouwvallig gebouw.

An abandoned dilapidated building stands between trees and fields.

Door de wilgentunnel verder op stap…

Continue the walk under the willow tunnel…

niets… je moet verder over het maïsveld van de landbouwer. Het pad is helemaal bedekt door afgewaaide takken die er liggen te verdorren…

And then nothing … you have to go further over the farmer’s corn field. The path is completely covered by blown branches that have been there for a long time.

Dan duik je het bos in, ga niet op een warme dag na een regenbui! De hel met de muggen.

Then you dive into the forest. Do not visit this place on a warm day after rain. The mosquitoes are very active.

braambloesem – blussom rubus
jacobskruiskruid – jacobaea vulgaris

Alleen al het onderstaande beeld is de moeite om op wandel te gaan.

The image below alone is worth taking a walk.

Eindpunt – End Point

13 juni

Silsombos / wood: walk Olmenhoek-wandeling / 1 (8 foto’s)

Van de verschillende wandelingen door het Silsombos is deze wandeling vermoedelijk één van de minst interessante en toegankelijke stukken van het bos, althans het eerste gedeelte. Je moet al goed zoeken naar de toegang en als je erdoor gaat, tussen twee bebouwingen, bekijkt men je maar raar.

Of the various walks through the Silsombos, this walk is probably one of the least interesting and accessible parts of the forest, at least the first part. You have to search well to find the access and if you go through it, between two houses, people look weird at you.

De bramen, distels en netels groeien tot boven je oren, goede bescherming is nodig, lange broek en lange mouwen. Verder in het bos wordt het drassig, zeker na een regenbui. De muggen zoemen en prikken erop los.

The blackberries, thistles and nettles grow above your ears, good protection is needed, long pants and long sleeves. Further in the forest it gets boggy, especially after a rain shower. The mosquitoes buzz and prick.

bosandoorn – hedge nettle

Ik zag er de bosandoorn, de taaie stengels zijn ruwbehaard en vierkantig. De hoogte is 30-120 cm. De bosandoorn groeit op beschaduwde plaatsen in met name bossen en heggen. Bij kneuzing van de plant scheidt deze een onaangename geur af. De bladeren zijn langgesteeld, eirond en gekarteld en gezaagd.

De tweelippige bloem is purperachtig bruin met witte vlekjes en heeft een doorsnede van 1-1,5 cm. De kelk heeft vijf smalle tanden en beschikt over klierhaartjes. Er worden schijnkransen gevormd van zes bloemen samen, die zich openen van juni tot augustus. De vrucht bestaat uit vier nootjes.

Stachys sylvatica, commonly known as hedge woundwort, whitespot, or sometimes as hedge nettle, is a perennialherb growing to 80 cm tall in woodland and unmanaged grassland. In temperate zones of the northern hemisphere it flowers in July and August. The flowers are purple. The leaves, when crushed or bruised, give off an unpleasant fetid smell.

larve lieveheersbeestje – larva ladybug
zwammen – fungi

Wordt vervolgd – to be continued

zaterdag 13 juni

Op safari in eigen land – on safari in my own country (18 foto’s)

Nadat we ons eindelijk hadden kunnen afwennen van die mooie wiegende vlasvelden, reden we door naar onze uiteindelijke bestemming van de dag namelijk Drongengoedbos.

“Drongengoed” was een heel verre herinnering. Een herinnering aan een lieve tante in Ursel waar ik veel een graag naar toe ging in de vakanties zowel met mijn ouders als alleen met mijn fiets. En van daar uit ben ik wel eens met neefjes en nichtje(s) naar het Drongengoed geweest. Was er dan kermis, een vliegshow? Ik weet het niet meer… Fotorantje was er ook al eens eerder gaan wandelen maar er was blijkbaar ruimte genoeg voor een tweede keer en wij dus weg.

Een rondje kruidtuin, waar heel weinig te beleven viel en een klein toertje speelbos vooraleer we ons gingen neervleien buiten op een terrasje om iets te eten. Even de benen strekken was goed, tenslotte had ik al een hele trot met de auto achter de rug.

Fotorantje hield de lucht goed in de gaten, ze had gelezen dat er (onweers-)buien vanaf een uur of twee in de namiddag konden opzetten. Om 14 u zag de lucht er goed uit en trokken we aan de hand van ons plannetje maar eens op wandel. We waren net vertrokken toen we een drinkplaats voor vee zagen.

en Fotorantje had al iets in het snuitje! Ze kon het denk ik nog snel op de foto zetten, ik niet… Een ree. Ze ging er als een haas vandoor.

Die bridgecamera speelt me soms parten als ik snel moet zijn, de scherpstelling lukt me dan niet altijd tijdig … maar ja hij is zo handig om mee te nemen (sonyRX10). Een diepe zucht…

Onze bedoeling was om naar de ‘koeien’ te gaan kijken die op ons plannetje stonden. Die lopen in het Maldegemveld.

Het Maldegemveld ligt in het zuidelijke deel van de gemeente Maldegem en maakt deel uit van het Landschapspark Drongengoed. Het afwisselende landschap vormt een lappendeken van paarse heidevlekjes en eiken-berkenbossen. En misschien kom je op je wandeling wel één van de damherten of gallowayrunderen tegen.

In de late middeleeuwen was het Maldegemveld een uitgestrekt veldgebied met soortenrijke heidevegetaties. Toen waren er verschillende visvijvers in de Vlaamse Zandstreek. De afgelopen eeuwen werden veel van die ‘veldvijvers’ omgezet naar akkers of weides, waardoor de bijzondere fauna en flora verloren ging. De bodem in het gebied bestaat uit matig natte gronden, terwijl een ondiepe kleilaag ervoor zorgt dat er een tijdelijke grondwatertafel ontstaat in de winter en lente. Hierdoor vind je er heel wat vennen en vochtige heidehabitats. Ook typisch voor het Maldegemveld is het dambordpatroon van dreven.

En daar tussen de struiken dicht bij een drinkplaats zagen we nog een ree, we hadden dit echt niet zien aankomen. Ze was aan het grazen, schonk ons geen aandacht. Wij maar stilletjes tot ze toch eens op zou kijken en toen ze het uiteindelijk deed bleef ze ons maar aankijken met gespitste oortjes. Heerlijk was dit… Nadat de ree zich teruggetrokken had in de groene struiken trokken wij ook verder op onze wandeling.

We kwamen nog door diverse poortjes en het vlonderpad dat door een stukje heidegebied liep

en daar troffen we de gallowayrunderen. Die wilden zich door mij niet laten fotograferen 🙂

Nog snel een lieveheersbeestje en dan op onze stappen terugkomen, het onweert en de sluizen barsten open.

Jammer dat we toch die foto niet genomen hebben, twee kletsnatte vrouwen in T-shirt, eentje met een sjaaltje op haar hoofd, de andere een zonnehoed en nat tot op ons onderbroek. Nergens een plekje om te schuilen. Twee verzopen katten…

We arriveerden bij de Drongengoedhoeve, de zon begon te schijnen en gaf warmte. We konden lekker opdrogen onder het genot van een pannenkoek en weer op krachten komen. De 7,5 km had ons goed te pakken.

Het was een zalige dag!

Silsombos – kamille / chamomile (3 foto’s)

Echte kamille (Matricaria chamomilla) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soort komt overal in Europa voor en wordt op grote schaal geteeld in Hongarije en Oost-Europa. De botanische naam Matricaria is afgeleid van de Latijnse woorden “mater” wat moeder en “caria” wat zorg betekent. “Chamai” betekent grond en “millon” appel.

Deze bloemenweelde was voor mij niet echt te determineren maar heeft vermoedelijk met één of andere variant van de kamille te maken. Het deed er ook niet toe, het was zo intens, dat er ik er gelukkig van werd. En wie ziet er het zandoogje?

English text

Bomputten – Bomb Pits / 2 (17 foto’s)

Niet alleen planten als fonteinkruid en waterweegbree hebben het in de bomputten naar hun zin. Ook amfibieën en reptielen voelen zich er als een vis in het water. Het water lokt kikkers, padden en salamanders, waaronder de indrukwekkende kamsalamander. Je vindt er ook kleinere diertjes zoals libellen, watertorren, schaatsenrijders en bootsmannetjes.

De knotwilgen vormen een perfecte schuil- en broedplaats voor tal van vogels. Wie ‘s ochtends vroeg of tijdens de avondschemering de knotwilgen afspeurt, ziet steevast een steenuil op post zitten.

Hooibeestje – small heath
boterbloemen – buttercups

De weilanden werden hier tot voor kort begraasd en worden nu omgevormd tot hooiland. De begroeiing wordt gemaaid en het maaisel wordt afgevoerd. Op die manier ‘verarmt’ de bodem, zodat soorten als brandnetel en gras het elders gaan zoeken en er des te meer plaats overblijft voor zeldzamere planten zoals boterbloemen, pinksterbloemen, koekoeksbloemen en wie weet, misschien zelfs orchideeën,… Verderop in het gebied zal er een hoogstamboomgaard aangeplant worden. Ik ontdekte enkel nog maar de boterbloemen.

Van ver zag ik plots boven de dode bomen enkele ooievaars rondvliegen. Vermoedelijk kwamen ze van Planckendael. Net zoals ze er opeens waren, waren ze plots weer verdwenen. Uiteraard bleven de kauwen rustig zitten.

vlierbes – elderberry
kamille – chamomile
azuurwaterjuffer – coenagrion puella

Als je dit gebied bezoekt op een warme lente- of zomerdag, doe het dan ‘s morgens of in de late namiddag. Er is heel weinig schaduw en het kan er behoorlijk warm zijn.

EINDE

Bomputten – Bomb Pits / 1 (17 foto’s)

De Bomputten zijn een natuurgebied en historisch landschap in Houtem en Eppegem, dorpen in respectievelijk de gemeenten Vilvoorde en Zemst, in Vlaams-Brabant. Het gebied is ongeveer 17 hectare groot en wordt beheerd door Natuurpunt. De Bomputten zijn publiek toegankelijk.

Vanaf het startpunt wandel je eerst een stukje langs de boer zijn velden. Onze Belgische patatjes waren hier aan het groeien.

Het gebied sluit meteen aan op de dorpskern van Houtem en wordt in het westen begrensd door de verhoogde berm van de spoorlijn Brussel-Antwerpen en de Kluitingstraat (Houtem) in het zuiden. Het station van Eppegem ligt 300 meter verderop.

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Een beetje flora en fauna langs de spoorwegberm, een libelle die zich niet wilde tonen, een larve? van een onbekend lieveheersbeestje, een lieveheersbeestje, de bloesem van één of andere braam en vlierbessenbloesem.

Houtem
Toegang tot het natuurpark de Bomputten

Een eerste gezicht op het natuurgebied en het te volgen wegje. Neen dat heb ik dus weer niet genomen en heb de wandeling in omgekeerde richting gedaan. Volgen van plannetjes en op een bestemming komen, hoe het mij ooit lukt?

En daar zijn dan de eerste bomputten. Het zijn oases voor de kikkers en sommige ook voor de kamsalamanders. Helaas de kikkers die doken het water in en de salamanders zag ik niet.

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

De Bomputten danken hun naam aan negen authentieke bomkraters die dateren uit de Tweede Wereldoorlog. Deze zijn het gevolg van een bombardement op naburige fabrieken in Vilvoorde. Dit heeft heel wat meer kraters dan de negen overgebleven exemplaren veroorzaakt, doorheen de tijd zijn er echter heel wat kraters verzand of omgezet in akkers. Enkele putten zijn bewaard als drinkpoelen voor vee en worden momenteel beheerd als ecologisch waardevol biotoop.

Een brugje naar het vervolg van dit logje…

Kasteel van Meldert – Castle of Meldert

Het gebouw bestaat in essentie uit een toren, geflankeerd door twee woonvleugels,
en achteraan gevat in een open galerij.
Met zijn gestileerde wachttorentje, en kantelen verwijst deze toren nog naar een middeleeuwse donjon.

De oranjerie, die nu dienst doet als kapel, dateert uit 1867.
Het kasteel, met zijn bijgebouwen, in 1957 aangekocht door de Aalmoezeniers van de Arbeid, die er het Sint-Janscollege hebben ingericht, kregen in 1993 een bescherming als monument.


Meldert Tower, locally known as Donjon van Meldert, stands in the village of the same name, in the province of Flemish Brabant in the Flemish region in Belgium

Het parkgebied van vijftig hectare, dat tot een prachtig natuurbos uitgroeide, werd als dorpsgezicht beschermd en gedeeltelijk als natuurreservaat beheerd.

English

Meldert Tower may have been built by a Gautier vander Quaderbruggen after 1341, when he acquired the site from the Lords of Meldert. The tower itself was first mentioned in 1408, when all properties of the latter were acquired by a Hendrik van Wencsele.

In 1433 Meldert Tower was inherited by a Lybrecht van Meldert, who was a notable of the city of Louvain. During the 15th century the tower lost its military function.

In 1568 Meldert Tower suffered from a fire and during the 18th century it fell to ruin.

Meldert Tower is a square keep with a projecting stairtower built out of Gobertange stone, a kind of local grey/white limestone. It was built as a moated site, in a swampy area between 2 arms of the Molen brook. Originally it would have had 2 floors above a cellar, but only the cellar and the first floor remain

The End

nature reserve-natuurreservaat Kruisheide (24 photos)

Gisterenavond na een redelijk lange wandeling voor mij, later meer erover, was ik verstand op nul naar het TV programma ‘Château Meiland‘ aan het kijken. Een Nederlandse familie die een vervallen kasteel kocht in Frankrijk, het opknapt en een B&B erin gaat openen. Martien, kasteeleigenaar, Erica, eigenares, getrouwd maar geen relatie met mekaar, denk dat hun gevoelens elders liggen, maar allemaal OK voor mij en hun dochter, kleindochter en twee honden. In de aflevering van gisteren, die ik opneem en bekijk wanneer ik zin heb, gingen ze nog maar eens iets verhuizen nl een heel grote tafel. Dat ding dragen lukt helemaal niet en dus zegt Martien, neem even dat hondje. Denk ik gaat hij nu die tafel op de rug van die hond zetten en zo de tafel verhuizen??? Komt zijn dochter terug met een transportplank met vier wieltjes eronder! Lag ik even slap van het lachen! Ik zag die tafel al op de rug van de hond en van die betekenis van hondje had ik nog nooit gehoord. Ja ben wel al een paar keer verhuisd maar nooit met hondjes 🙂 . Vraag mij af of wij dat woord ook in BE gebruiken?
Een hondje of dolly is een binnen de transportwereld veel gebruikte plank met daaronder vier kleine zwenkwieltjes voor het verplaatsen van zware, grote zaken. Vooral bij het verhuizen (van meubilair en witgoed) komt een hondje van pas.
Als ik stress had was die in elk geval weg hoor! Terug naar de wandeling van 2 september.
Ik had gezien dat er naast de Bolloheide en het Pommelsven nog een heidegebiedje in de buurt lag namelijk de Kruisheide. En nu die in bloei stond wilde ik graag een kijkje nemen.
Een ongebreidelde verkavelingsdrang heeft Keerbergen omgevormd van een Voor-Kempens heidegebied tot een slaapzone voor Brussel. Gelukkig is de Kruisheide als natuurgebied daarvan gevrijwaard. De Kruisheide wordt bewaard als een zanderig heidegebied zoals dit minder dan 100 jaar geleden in Keerbergen nog voorkwam.
***

The Kruisheide is a nature reserve in the Belgian municipality of Keerbergen. The 5 ha area is owned by the municipality of Keerbergen and is managed by Natuurpunt. Together with the Pommelsven, the area is one of the last remnants of the Voor-Kempen heathland that used to extend to the municipalities of Tremelo, Keerbergen, Rijmenam and Bonheiden.

Kruisheide bestaat voornamelijk uit heide en een deel bos. Het is een restant van de ‘Keerberghen Heyde’, een schakel in achttiende-eeuwse heidegordel die zich uitstrekte van Bonheiden tot Baal. Op de voedselarme zandgrond ontstond spontaan eiken-berkenbos. Ontginning voor veeteelt leidde tot uitgestrekte heidegebieden. Deze gebieden kwamen de jongste eeuwen onder druk door de toenemende verstedelijking. Vandaag resten ons slechts enkele relicten.

De vegetatie bestaat hoofdzakelijk uit struikhei en bijbehorende korstmossen, buntgras, zandblauwtje, schapenzuring en brem. In het bos vind je grove den en ook zomereik, sporkehout en lijsterbes. Deze soorten komen ook solitair voor op het heidegedeelte. De veldkrekel, hét icoon van Kruisheide, concerteert van mei tot juli. Tientallen soorten solitaire bijen en solitaire wespen leven hier. Typisch zijn heizijdebij, heidezandbij en tal van graafwespen.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Bron: natuurpunt