landscape Zoet Water landschap

zoet-water-3560

 

Zoet Water of Zoete Waters is een domein bij Oud-Heverlee in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en omvat vijf vijvers, een recreatiepark en wandelpaden. Vroeger was het gebied een moerasgebied met vele bronnen. In de 17e eeuw werden de vijvers gegraven en met elkaar in verbinding gebracht door middel van dammetjes en overloopsystemen.

De verschillende vijvers hebben alle op één na een eigen naam gekregen:

  • Molenvijver, de vijver langsheen de Waversebaan is de meest westelijke vijver. Vroeger was er in het huidige café “In de Molen” een watermolen en was de vijver ingericht als leervijver.
  • Huisvijver, de tweede vijver.
  • Hertsvijver, de derde vijver die tegenwoordig in gebruik is als visvijver.
  • Geertsvijver, de vierde vijver.
  • De vijfde vijver heeft geen eigen naam en wordt gescheiden van de Geertsvijver door de Maurits Noëstraat.

Tussen de Hertsvijver en de Geertsvijver ligt de Kapellendreef die vanaf de Maurits Noëstraat naar de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel loopt waar ze met de Witte Bomendreef kruist. Vanaf de Kapellendreef loopt er een bospad naar de nabijgelegen Minnebron die in de nabijheid van de Hertsvijver gelegen is.

Jaarlijks wordt er op 1 mei de kaarsjesprocessie en op 15 augustus een processie in verband met het feest van de Tenhemelopneming van Maria gehouden rond de vijvers van Zoet Water. Deze processie wordt al meer dan 100 jaar in ere gehouden.

Ten noorden van Zoet Water ligt het Heverleebos, ten zuiden ligt het kleinere Kabouterbos.

Bron/source: wikipedia

 

Advertisements

Beninksberg of Benniksberg?

We zetten onze wandeling verder door het natuurgebied:

Het beheer is gericht op het herstel en het ontwikkelen van een afwisselend landschap van inheems loofbos, heide, schraal grasland en ruigte. Het grootste deel van de bossen zal onderworpen worden aan een periodiek kapbeheer. Tegelijkertijd worden er Noorse fjordenpaarden ingezet om ook op langere termijn heide en grasland binnen het boslandschap te handhaven.


 

De paarden en de runderen heb ik helaas niet ontmoet. Ze moeten er wel geweest zijn te zien aan het aantal vlaaien die ik moest ontwijken -:)
De noord- en zuidflank verschillen van nature vrij sterk. De droge schrale zuidhelling wordt gedomineerd door struikheide en pijpenstro. De koelere noordflank wordt gedomineerd door blauwe bosbes. De holle wegen rondom het reservaat bieden een afwisseling van schaduwrijke bosachtige begroeiingen en zonbeschenen ruigtes.

 

Deze dacht nog even dat hij zich moest laten horen. Maar toen hij mij had leren kennen van mijn hondigste kant, besefte hij dat blaffen geen zin had.

Het was nog een rondje spurten om voor het donker het bos uit te zijn!

 POST SCRIPTUM

Ik had mij voorbereid dat ik ging wandelen op de Beninksberg. Als ik dan plaatjes tegenkom die mij vertellen dat ik het benniksbergwandelpad moet volgen, dan vraag ik mij af wat er aan de hand is.

‘s Avonds thuis gekomen heb ik een e-mailtje verstuurd naar de verantwoordelijken. En zo waar ja ik heb een antwoord ontvangen:

Geachte,

De naam van de heuvel is in de loop van de voorbije eeuwen onderhevig geweest aan lichte variaties in schrijfwijze.

Bij de oprichting van het natuurreservaat begin de jaren 90, kozen we voor Beninksberg, omdat we uit opeenvolgende historische kaarten meenden te kunnen afleiden dat de eerste lettergreep van de naam van deze heuvel historisch gezien eerder een  lange e was dan een korte.

Waarop de mensen die de Benniksbergwandeling uitwerkten zich baseerden, is mij niet bekend. Wel is het zo dat de iets oostelijker gelegen ‘Benneberg’ op sommige historische kaarten ook met Benniksberg aangeduid werd en dat ik de indruk had dat voor die heuvel de korte e frequenter voorkwam dan de lange e.

Misschien moeten plaatselijke historici eens hun licht laten schijnen over deze kwestie?

(naam persoon)

Regiobeheerder Hageland

Hoeveel wijzer ben ik nu geworden?


Beninksbergwandeling III

Boven volgen we linksaf de Hellegatstraat die dwars over de heuvelkam loopt.

Na 200 meter slaan we linksaf de toegangsweg tot het eigenlijk reservaat in. Vooraleer linksaf te slaan, maak ik nog een praatje met een ouder echtpaar. Ze vegen de bladeren op de bosweg samen, alle dagen een beetje, om hun bieten te bedekken tegen de winterkou. Ik verneem dat ze 85 jaar oud zijn. Wat een kranige mensen.

Langs de toegangsweg houden we onze ogen open en weldra kunnen we via het hekje het natuurreservaat binnen.

Wordt vervolgd

torfbroek: blauw en oker

De gemeentelijke overheid verkocht in 1928 dit natuurgebied aan een bouwmaatschappij voor de aanleg van een villawijk. Er volgden 50 jaar van aftakeling. Uiteindelijk kwam het onbebouwde deel in 1977 in beheer van Natuurpunt. Met man en macht worden de dichtgegroeide hooilanden en moerassen weer opengemaakt en open gehouden. Hoewel bepaalde littekens onuitwisbaar zijn, is het herstel opzienbarend. Dit gebied is absoluut een bezoek waard, zeker in juni, wanneer een zee van orchideeën je begroet!”

Torfbroek

Gisteren 1 november, onder een stralende zon, ging ik een wandeling maken in het Torfbroek. Dit natuurgebied is gelegen in de gemeente Kampenhout en beslaat een oppervlakte van ongeveer een 30 tal hectare. In de herfst en winter kan je het hele wandelparcours bewandelen, van 15 maart tot 15 augustus is een deel ervan afgesloten voor het publiek wegens broedseizoen.

Torfbroek bestaat voor ongeveer een derde uit open water omgeven door kalkrijke, moerassige grond. De vegetatie die daarop gedijt is zo gevarieerd als de bodem zelf.
Enkele impressies