Watermolen van Rotselaar – water mill / 2 (10 pics)

De start van de corona-maatregelen, er waren best nog wat meer vliegtuigen in het luchtruim.

Vanuit een ooghoek en vanuit de verte had ik twee witte vlekken opgemerkt en dat nodigde uit tot nader onderzoek.

Twee zwanen waren hun middagpauze aan het houden in het zonnetje.

Oeps te dicht moest ik niet naderen, er was er eentje een beetje boos aan het worden.

Dan maar veilig nog wat genieten van de omgeving van de Dijle.

Het wegje was ten einde en daar stond ik dan te midden van de boer zijn veld. Even over het veld naar de weg wandelen, het land lag er droog en hobbelig bij. Gelukkig kon mijn gesukkel niet veel kwaad aanrichten aan de gewassen.

Nog een laatste blik op de watermolen en weer richting huiswaarts. En hier zitten we dan nog steeds ‘in ons kot’ bijna een maand later.

EINDE – END

Watermolen van Rotselaar – Water mill / 1 (9 pics)

Het was 18 maart, de prille periode van de corona-maatregelen, toen ik op stap ging rond de watermolen van Rotselaar. Het weer was fris +/- 9° maar een helderblauwe hemel.

De Watermolen van Rotselaar of Molen Van Doren, in de erfgoedinventaris als Maalderij Van Doren vermeld, is een watermolen van het turbinetype op de Dijle, in gebruik als waterkrachtcentrale.

Momenteel is de molen een samenwoonproject van 9 huishoudens met een biogroenteteler en een bakker zie www.molenvanrotselaar.be

Ik ging een kijkje nemen bij de sluis en trapte bijna op dit groepje zwammen. Ze stonden te pronken in de zon.

Het verschil in niveau is duidelijk merkbaar voor de sluis en achter de sluis of omgekeerd. Over deze sluis vond ik geen belangrijke elementen. We weten wel dat de Dijle bevaarbaar werd gemaakt door de aanleg van sluizen rond 1327.

In een volgend logje stappen we nog wat verder de natuur in rond de Dijle.

Bron: molen van Rotselaar

de molen van Rotselaar

 

Het verhaal van de molen is eeuwenoud. De oudste vermelding dateert uit 1217. In dat jaar sterft de eigenaar van de molen: de Heer van Rotselaar, en de oudste zoon erft, onder andere, de molen. We kunnen er dus van uit gaan dat er hier al meer dan 800 jaar een watermolen op de Dijle staat.

De gebouwen die nu rond het erf staan dateren natuurlijk niet uit 1217, maar zijn een staalkaart van het bouwen doorheen 5 eeuwen.

 

 

 

Het oudste gebouw, de molenaarswoning, dateert uit 1573 en is opgebouwd uit een fundering en plint uit ijzerzandsteen, muren uit baksteen en een dak bedekt met natuurleien. IJzerzandsteen is natuursteen die hier in de heuvels van Rotselaar gewonnen werd (Diestiaan).

Deze woning verving een vakwerkgebouw: een gebouw opgebouwd uit een houten constructie ingevuld met een wissen vlechtwerk, leem en stro.

 

 

De witgekalkte molen dateert uit 1664: hij verving het vakwerkgebouw dat op het moleneiland stond. Tijdens de godsdienstoorlogen was de molen immers vernield. Pas in 1664 vond de Spaansgezinde Hertog de politieke en economische situatie terug geschikt om te investeren in de Molen van Rotselaar. Het bouwwerk werd de op 2 na grootste molen van de Nederlanden. Er werd niet alleen graan van boeren uit de omgeving vermalen, maar ook graan dat via de Dijle vanuit Antwerpen werd aangevoerd. De Dijle was bevaarbaar en samen met de nieuwe molen werd door bouwmeester Hanecart ook een nieuwe sluis op de Dijle ontworpen.

 

 

 

In de jaren 1930 bouwde men nog midden op het erf een gebouw met kantoorruimte bij en een hangar tegen de silo aan. Maar al voor de tweede wereldoorlog was het duidelijk dat de molen met zijn verouderend machinepark in een krappe behuizing niet opgewassen zou zijn tegen de grote maalderijen uit de buurt zoals Remy in Wijgmaal, Hungaria, Van Orshoven, de Dijlemolens, …in Leuven.
In 1968 werd voor het laatst gemalen. Het maalquotum werd verkocht, de machines verzegeld, de leren aandrijfriemen en ziften uit de plansichters verwijderd…

 

 

Vandaag is de molen van Rotselaar een veelzijdig en duurzaam project op een historische site. Met een waterkrachtcentrale die groene energie opwekt. Met een samenhuizenproject van negen huishoudens. Met biogroenteteler Werner die molengroenten en ander biolekkers verkoopt. Met bakker Gilbert die elke week de oude bakoven opstookt voor heerlijk brood. Met aandacht voor de waterkwaliteit: dagelijks halen ze een halve ton vuil uit het water. En dankzij de vistrap van de VMM kunnen vissen vrij migreren. Dat alles in een complex met een lange geschiedenis, mooi gerenoveerd voor zijn hedendaagse functies.

 

 

Bron: molen van Rotselaar