Reizen / 1

Na mijn vreselijke treinreis in de zomer van 2013, op terugreis van Brugge van een mooi dagje met een bloggertje, ben ik nooit meer op een trein durven stappen. Ik had er een vreselijk trauma aan overgehouden en ook omdat het mij nog eens overkomen is met de bus in Leuven. Neen geen openbaar vervoer meer voor mij.

Tot nu, moest toch nog eens die gratis tickets van de NMBS uitproberen, kon er al maar twee meer gebruiken en het was op dinsdag 23 februari zo’n lekker weertje. Had al dagen op voorhand gezocht waar naar toe te gaan, niet al te ver en niet teveel overstappen 🙂 . Antwerpen, een half uurtje en Ă©Ă©n overstap Mechelen. Dat viel mee… Zien hoe het verloopt op de ingeplande dag zelf.

De dag zelf zag ik het nogal zitten, alles bijeen geraapt, boterhammen, water, fototoestel, pijnstillers, tickets, paspoort enz.

Met de auto naar het station, kiezen tussen spoor 1 of 2. Spoor 2. En daar kwam de trein al aan. Jeetjemina hoe moest ik op die trein geraken? Die treden waren veel te hoog, daar kon ik mezelf niet optillen, trappen met hoogte zijn een enorm probleem. Dacht al op handen en voeten maar het lukte dan toch met de rechtervoet eerst en trekken maar. Oef ik zat neer, dat was dus al niet zo’n goede start. Gelukkig voldoende plaats om coronaproof te reizen. Ook de app van NMBS gaf dit aan. Even bijkomen. De ramen opengooien en het gordijntje een stukje naar beneden om de tocht te temperen. Dat mondkapje hĂ©, lucht moeten we hebben.

Mechelen, enkele minuten om over te stappen. Wat een oubollig station! De roltrap was stuk of werkte toch niet. Dus die omhoog klimmen, dat was weer een zware misrekening, veel te hoge trappen. Waar houden ze rekening mee bij de spoorwegen? Met niets geloof ik. Openbaar vervoer alleen voor zeer valide mensen. Nog net op tijd voor de trein waar het opstappen iets beter verliep. Een tiental minuten… Antwerpen Centraal.

Wordt vervolgd.

Witte aronskelk

 

In een heel klein kamertje
Staat een mannetje met een heel klein hamertje
Hij heeft een rode puntmuts op
Die staat een beetje scheef op zijn kop
Een witte krulbaard rond zijn mond
En een tuinbroek aan zijn kont
Hij woont in een paddenstoel in het bos
Maar het dakje dat zit los
Dus daarom timmert hij het vast
Want van die tocht daarvan heeft hij last
En als het regent dan wordt het nat
En nat worden dat doet hij alleen in bad
In een prachtig witte aronskelk
Gevuld met wat druppels lammetjesmelk

 

@internet: onbekend

Kesselberg

 

 

Ligging en beschrijving

De Kesselberg is een natuurgebied in eigendom van en beheerd door de Stad Leuven. Deze 75m hoge heuveltop torent met de steile flanken uit boven Kesseldal (Kessel-Lo) en Wilsele. De Kesselberg maakt deel uit van een aaneengesloten heuvelketen met onder andere de Lemingsberg, het Begijnenbos en het Chartreuzenbos. Hij strekt zich uit over een lengte van 300 m en is bovenaan afgevlakt.

Het natuurgebied (ongeveer 12 ha) ligt helemaal op het westelijke uiteinde van de heuvel, met een panoramisch zicht over de wijde omgeving. Het is beschermd landschap en rijk aan verschillende vegetatietypes. Blikvangers zijn de struikheidevegetaties en de gevarieerde bossen op de steile flanken. Het beheer is gericht op het herstel en behoud van deze natuurlijke vegetaties en gebeurt ten dele door een begrazingsbeheer met schapen.

Voorstellen in het kader van Charter Biodiversiteit

Dankzij het ecologisch beheer van de stad Leuven is Ă©Ă©n graslandperceel actueel al uitgegroeid tot een fraaie bloemenweide, die grote aantallen vlinders aantrekt. Ook de heide herstelt zich langzaam maar zeker in het begrazingsblok. Toch bevat dit gebied nog veel meer mogelijkheden voor bedreigde soorten en herstel van een aantrekkelijk landschap voor fietsers en wandelaars.

De IJzerzandsteengroeve is een recent leefgebied voor de Spaanse vlag. Dit vraagt een aangepast beheer van de ijzerzandsteen groeve met o.a. beheer en uitbreidings zones voorzien voor de waardplant Koninginnekruid.

Binnen de bossen zijn nog veel vervallen weekendwoningen of tuinafsluitingen van verlaten weekendverblijven. Een actief aankoopbeleid kan hier opnieuw een aaneengesloten boscomplex creëren met ruimte voor omvorming naar inheemse eiken-berkenbossen en open plekjes met heide. Hierdoor kunnen sterk bedreigde heidesoorten en levendbarende hagedis opnieuw uitbreiden en herstelt men het unieke karakter van deze Kesselse heide.

Bron: Natuurpunt

De Paravang

In het begin van de 20ste eeuw was Blankenberge een luxueuze badplaats. In die tijd behoorden wandelen en rustig genieten in open lucht tot de favoriete bezigheden van de gegoede badgasten. Een bouwwerk dat nog van dat rijke verleden getuigt, is de ‘Paravang’ (‘Paravent’ in het Frans). Dit windscherm met zitbanken in Belle-Epoquestijl werd in 1908 gebouwd en is nog steeds een plaats waar mensen kunnen wandelen of zitten met zicht op de jachthaven. De Paravang is een dubbele, open wandelgang, die bestaat uit gietijzeren steunen met overkragingen en daartussen een glazen wand met houten zitbanken.

â—Š

â—Š

â—Š

jachthaven en de Scute

In de spuikom zijn nieuwe vlottende steigers aangelegd die het aanmeren zal verbeteren. De oude steigers die 40 jaar hun dienst hebben bewezen waren om veiligheidsredenen aan vervanging toe.

De voorbije weken zijn de nieuwe vlottende steigers dan aangelegd. De clubs zijn nu bezig met de inrichting van de steigers, de nutsleidingen en de vingerpieren. Dat betekent dat het zomerseizoen voor de jachtclubs binnenkort kan beginnen.

De jachthaven van Blankenberge telt ongeveer 950 ligplaatsen. Met de nieuwe steigers zal het aanmeren verbeteren en komen er enkele ligplaatsen bij. Het steigerplan is er gekomen in samenspraak met de vzw Jachthaven Blankenberge. Die VZW heeft een langdurige concessie met de Vlaamse overheid voor de uitbating van de jachthaven.

De vernieuwde jachthaven ging open in het weekend van 14 juli 2012. Een week later was er al serieuze vervuiling van het water.

â—Š

de Scute vaart weer

Eind april 2012 is de gerenoveerde Blankenbergse vissersschuit B1 Sint-Pieter weer te water gelaten.

De replica van de Blankenbergse schuit werd tussen 1992 en 1999 gebouwd door vrijwilligers van de erfgoedvereniging De Scute. De boot werd gebouwd op de wijze waarop de scheepsbouwers van de 17e tot de 19e eeuw dan deden: met zware eiken spanten en daarop olmen huidplanken. Maar die huidplanken waren na 5 jaar helemaal kapot gegaan door de olmenziekte. De vrijwilligers van vzw De Scute hebben de afgelopen 5 jaar al die huidplanken vervangen door eiken planken.

De B1 Sint-Pieter werd voorheen op alle festivals van historische schepen gevraagd, en dat is nu weer het geval; de boot was onlangs Ă©Ă©n van de pronkstukken op Oostende Voor Anker 2012. Hij kan nu ook weer ingezet worden voor zee-excursies.

Zie ook → herstelling van de B1 Sint-Pieter→ video van de tewaterlating

31.05.2012

â—Š

â—Š

de Pier

Wordt een dam die uit het water komt de pier genoemd omdat hij de vorm van een regenworm heeft?

â—Š

een bootje vaart vanuit de haven richting zee en de 21 juli feestvierders hebben de Belgische vlag buiten gehangen.

â—Š

â—Š