Bruin zandoogje – Meadow brown

Het bruin zandoogje heeft een voorvleugellengte van 21 tot 28 millimeter. Het vrouwtje is iets groter dan het mannetje. Bij het mannetje is de bovenkant van de vleugels bruin. In de vleugelpunt van de voorvleugel bevindt zich een zwarte “oogvlek”. Bij het vrouwtje bevindt zich op de voorvleugel een oranje veld, en heeft de oogvlek meestal een witte kern. Verwarring met het oranje zandoogje is mogelijk, maar bij het vrouwtje van het bruin zandoogje zit geen oranje op de achtervleugel, of heel weinig, terwijl bij het oranje zandoogje de achtervleugel oranje met een bruine rand is. De achterrand van de achtervleugel is gekarteld.

***

There is marked sexual dimorphism in this species. The upperside of the male is uniformly light brown with a black ocellus centered white at the apex of the forewing, while the female has a tawny patch more or less extended around this ocella. The underside forewing is ochre-colored bordered with dark beige with the same ocelli at the apex in the male, while the hindwing is greyish to brown with a more or less orange band in the female. The males are also much more active and range far about, while females fly less and often may not move away from the area where they grew up.

Grote groene sabelsprinkhaan – great green bush-cricket

De grote groene sabelsprinkhaan is een goede springer, die ook kan vliegen bij verstoring of gevaar. Eigenlijk is het eerder wegzweven, want de afstand bedraagt nooit verder dan een tiental meters en er is altijd een sprong nodig om van de grond te komen. De mannetjes ‘zingen’ door de voorvleugels langs elkaar te wrijven, en zijn te horen van drie uur in de middag tot drie uur ‘s nachts. Het geluid is zeer luid en goed te horen tot een afstand van 100 meter. De vrouwtjes zetten rond september de eitjes af die met de legbuis of ovipositor, in schorsspleten of in de bodem worden gebracht. De nimfen komen in de lente uit het ei, na te hebben overwinterd. De jonge groene sabelsprinkhanen blijven de eerste vervellingen nog in de lagere begroeiing omdat ze nog niet kunnen vliegen. Pas als ze volwassen worden rond eind juni wordt wat meer op bomen en hogere planten gekropen om beter te kunnen jagen en te zonnen.

English text: great great bush-cricket

Rietkruisspin – furrow spider

Vandaag zag ik een beestje zitten op een margriet in een open veld. Windstil was het niet en voor macrofotografie niet de ideale dag. Thuis ben ik gaan speuren naar de naam.

Familie Araneidae (kruisspinachtigen); De Araneidae, ook wel wielwebspinnen genoemd, maken allen een regelmatig wielweb, waarbij ook de naaf gevuld is, dit in tegenstelling tot de strekspinnen.
Een sterke signaaldraad loopt van het centrum van het web naar een schuilplaats in de vegetatie of ondergrond, waar de spin zich vaak ophoudt. Het zijn kleine tot zeer grote spinnen (3 – 18mm).

De soort maakt een wielweb met relatief weinig spaken (15-20), vooral tussen riet en hoge grassen of kruiden, zelden in struiken. Overdag zit de spin bijna altijd in een zeer dicht geweven, naar onderen open schuilhoek direct naast het web. De paring vindt plaats in het voorjaar of najaar, in de loop van de zomer maakt het vrouwtje 3 – 5 eicocons van gele wollige draden en deponeert deze in de bovenste hoek van haar schuilplaats.

Larinioides cornutus, the furrow spider, furrow orb spider, or foliate spider is an orb-weaver spider with Holarctic distribution. Females reach a body length of about 6–14 mm, males up to 5–9 mm. Leg spans range from 18 to 35 mm.These spiders are most often found in moist areas, especially near water.

Schaapjes – sheep


Een fietstochtje van 5 km, eerder wat rondrijden in het dorp, apotheek, brood en wat beleg… Frisser vandaag dan de vorige twee dagen, eergisteren toerde ik 25 km en gisteren zat ik een drietal uur op mijn terras in het zonnetje met een goed boek. Zelfs mijn klein parasolletje moeten bovenhalen om wat schaduw op mijn hoofd te hebben. De lente zet haar poorten open, planten en bloemen ontluiken en dieren worden geboren.

Helaas ook in tijden van corona begraaft vandaag een oud-collega zijn vrouw, 70 jaar en horen je naasten dat er in hun familie iemand kanker heeft. Het leven raast verder…

Zennegat – Belgium / 1 (9 pics)

Zondag 15 maart had het KMI een relatief mooie warme dag beloofd. Nog vrij om te staan en gaan waar we wilden, met de nodige afstand, trok ik naar het Zennegat.

On Sunday March 15, the RMI promised a relatively nice warm day. Still free to stand and go where we wanted, with the necessary distance, I went to the Zennegat.

Het Zennegat is de plaats in Battel te Mechelen waar verschillende waterlopen samen lopen. De Zenne komt er samen met het Kanaal Leuven-Dijle (de Leuvense vaart) en stromen dan in de Dijle, die enkele honderden meters verder dan weer samenvloeit met de Nete om alzo de Rupel te vormen. Het stukje Dijle tussen het Zennegat en de monding in de Rupel wordt in de volksmond de Koestaart genoemd.

The Zennegat is the place in Battel in Mechelen where different watercourses run together. The Zenne meets the Leuven-Dijle Canal (the Leuven canal) and then flows into the Dijle, which merges several hundred meters further with the Nete to form the Rupel. The piece of Dyle between the Zennegat and the estuary in the Rupel is popularly called the Koestaart.

Veel mensen hadden hetzelfde idee om er op uit te trekken en er was dan ook veel volk te been en met de fiets.

Many people had the same idea to go out and there was a lot of people on foot and by bike.

Ook de watervogels waren goed vertegenwoordigd maar die zaten echt wel te ver om er met mijn 600 mm lens bij te geraken. Jammer.

The waterfowl were also well represented, but they were really too far to get there with my 600 mm lens. Unfortunately.

Het weer voelde helemaal niet zo lekker, het was koud, fris, bewolkt en winderig. Morgen gaan we toch nog een stukje bekijken.

The weather didn’t feel very good at all, it was cold, fresh, cloudy and windy. Tomorrow we will go and have another look.

Wordt vervolgd – to be continued

Boomkikkers – tree frogs (5 foto’s)

Misschien zijn ze wel al helemaal ondergedoken met dit slechte weer…

In een eerder logje vertelde ik al dat ik boomkikkers ging spotten op de warmste dag van het jaar, 25 juli, wegens niet kunnen slapen. Jullie hebben er nog enkele tegoed.

 

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

 

I told you in an earlier log that I was going to spot tree frogs on the hottest day of the year, July 25, because I couldn’t sleep. You have a few pictures left.

Nog een rondje Mispeldonk – another round of mispeldonk 2/2 (12 foto’s)

 

Het werd tijd om even te rusten en een slokje water te drinken.

 

 

Na de rustpauze stapte ik verder en dat vliegtuig dat maar boven mijn hoofd bleef rondvliegen en altijd maar terugkwam wou ik toch eens nader bekijken. Wat deed de Belgische luchtmacht daar? Foto’s nemen? Nu ik heb er eens eentje van hen genomen en ze zijn niet meer teruggekomen.

 

 

En dan laat ik de natuur maar weer voor zich spreken, tonderzwam, kortmossen en geknakte reuzen.

 

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

rondje Mispeldonk – round of mispeldonk 1/2 (16 foto’s)

Dinsdag 10 september zag het vooruitzicht van het weer er goed uit 20°.

In het weekend veel binnen geweest bij de lange mannen (basketbal) en heel lang TV gekeken want mijn favoriet in het tennis, die nog overblijft na Clijsters en Henin, Rafa Nadal speelde de finale van de US Open. Dat begon om 10 uur ‘s avonds maar dat eindigde pas na een 5 uur durende wedstrijd. De maandag even doorgeslapen dus. Mijn kleindochter was er ook niet 🙂 gelukkig!

Ik had nog wel zin in een rondje natuur op de mispeldonk. Het gebied is groter dan andere natuurgebieden en ik hap dat niet in één keer. Heb een heel nieuw stuk verkend maar er blijft nog te verkennen terrein over. Trouwens in de zomer met al de bloemen in bloei moet het weer een ander uitzicht geven, nu waren ze al ver uitgebloeid en de beheerders waren al takken van de bomen aan het kappen.

Natuurlijk liep ik met kaart in de hand de verkeerde richting uit. Dan heb ik er de GPS van mijn gsm maar bijgenomen. Nochtans was er een wegwijzer 🙂

 

Verkeerd gelopen zat ik op het binnendomein van een groep assistentiewoningen. Die mensen zaten daar mooi in het groen maar zagen ook maar af en toe een kat voorbij komen, dus ze waren blij dat ik er langs liep, iets nieuw om over te praten. Ik werd wel welkom geheten door de geitjes.

Dan uiteindelijk toch de goede richting gevonden en binnen in het domein. Ik laat jullie genieten van de foto’s die spreken voor het domein. Aanklikken om te vergroten – double click a picture to enlarge.

wordt vervolgd