Op stap – en route – on our way / 1 (5 foto’s)

Durme Lokeren

Na ons tripje al twee keer uitgesteld te hebben omwille van de hittegolf, lieten we ons nu niet verstoren door de eerste dag regen en afkoeling.

Wie denkt dat Antje en ik Lokeren gaan bezoeken heeft het mis. Deze stad stond begin augustus nog op de lijst met het hoogst aantal besmettingen per dag Covid-19. Het dragen van een mondmasker was dan ook in de hele stad nog altijd verplicht.

De Lokerse hazen duwden ons met de neus of liever mondmasker op de feiten.

De standbeelden in inox aan de Durme, ter hoogte van het museum, werden in 2012 onthuld. Uit meer dan vijftig inzendingen werd het ontwerp van de Antwerpse kunstenaar Luc De Backer gekozen. De hazen zijn een link naar de haarsnijderij.

Tussen 1750 en 1850 was Lokeren met verschillende ateliers een centrum voor het maken van dure vilten hoeden. Na het verdwijnen van de hoedenmakers rond 1850, gingen de haarsnijders en de vellenbewerkers autonoom werken. Lokeren was in de 20ste eeuw het wereldcentrum van de haarsnijderij, een industrie waarbij konijnen- en hazenhaar klaargemaakt werd voor de hoedenindustrie. Enkele belangrijke Lokerse haarsnijderen waren Hoedhaar, Epouse Jacobs en Passavant. In de 19de eeuw verschenen ook tientallen textielfabrieken in het centrum van Lokeren: oorspronkelijk katoendrukateliers en -weverijen, en vanaf 1900 vooral spinnerijen. Vanaf 1970 ging het steil bergaf met de oude Lokerse industrie: de textiel- en haarsnijderijfabrieken sloten één voor één de deuren.

Bron: http://www.etwie.be

Na koffie, lunch, bijbabbelen en goed gezelschap maakten we nog een wandeltripje door de natuur.

Wordt vervolgd.