Antitankgracht Haacht I: bunker en balkensluis

 

 

 

De ‘antitankgracht’ van Haacht strekt zich over een lengte van 3 kilometer uit tussen de ‘Hansbrug‘ over de Dijle en het gehucht Wakkerzeel. Ze bestaat uit een steunmuur in beton geflankeerd door een gracht en voorzien van diverse kunstwerken, met name: een stuwdam aan de monding van de gracht in de Dijle, zowat 100 meter stroomopwaarts van de Hansbrug, en verscheidene kleine sluizen en onderaardse hevels, die verdeeld zijn over de ganse lengte van de gracht.

Deze sluizen en hevels staan in verbinding met de afwateringsstelsels van de omgeving. Her en der langs de gracht zijn ook ijzeren afrasteringen terug te vinden. Bij dit alles moeten ook de stroken grond met de aarden dijken aan weerszijden van de gracht gerekend worden en ook de kleine grachten aan de buitenzijde van deze dijken. De totale breedte van het systeem bedraagt gemiddeld 25 meter.

 

 

Bron: antitankgracht

Advertisements

Meanderen met de Dijle – meandering between the Dyle

 

Zalig streelde de zon mijn gezicht

warmde mijn stramme botten op

Gloeien van blijdschap

dat ik kon fietsen op een dijk

een kinderdroom…

de molen van Rotselaar

 

Het verhaal van de molen is eeuwenoud. De oudste vermelding dateert uit 1217. In dat jaar sterft de eigenaar van de molen: de Heer van Rotselaar, en de oudste zoon erft, onder andere, de molen. We kunnen er dus van uit gaan dat er hier al meer dan 800 jaar een watermolen op de Dijle staat.

De gebouwen die nu rond het erf staan dateren natuurlijk niet uit 1217, maar zijn een staalkaart van het bouwen doorheen 5 eeuwen.

 

 

 

Het oudste gebouw, de molenaarswoning, dateert uit 1573 en is opgebouwd uit een fundering en plint uit ijzerzandsteen, muren uit baksteen en een dak bedekt met natuurleien. IJzerzandsteen is natuursteen die hier in de heuvels van Rotselaar gewonnen werd (Diestiaan).

Deze woning verving een vakwerkgebouw: een gebouw opgebouwd uit een houten constructie ingevuld met een wissen vlechtwerk, leem en stro.

 

 

De witgekalkte molen dateert uit 1664: hij verving het vakwerkgebouw dat op het moleneiland stond. Tijdens de godsdienstoorlogen was de molen immers vernield. Pas in 1664 vond de Spaansgezinde Hertog de politieke en economische situatie terug geschikt om te investeren in de Molen van Rotselaar. Het bouwwerk werd de op 2 na grootste molen van de Nederlanden. Er werd niet alleen graan van boeren uit de omgeving vermalen, maar ook graan dat via de Dijle vanuit Antwerpen werd aangevoerd. De Dijle was bevaarbaar en samen met de nieuwe molen werd door bouwmeester Hanecart ook een nieuwe sluis op de Dijle ontworpen.

 

 

 

In de jaren 1930 bouwde men nog midden op het erf een gebouw met kantoorruimte bij en een hangar tegen de silo aan. Maar al voor de tweede wereldoorlog was het duidelijk dat de molen met zijn verouderend machinepark in een krappe behuizing niet opgewassen zou zijn tegen de grote maalderijen uit de buurt zoals Remy in Wijgmaal, Hungaria, Van Orshoven, de Dijlemolens, …in Leuven.
In 1968 werd voor het laatst gemalen. Het maalquotum werd verkocht, de machines verzegeld, de leren aandrijfriemen en ziften uit de plansichters verwijderd…

 

 

Vandaag is de molen van Rotselaar een veelzijdig en duurzaam project op een historische site. Met een waterkrachtcentrale die groene energie opwekt. Met een samenhuizenproject van negen huishoudens. Met biogroenteteler Werner die molengroenten en ander biolekkers verkoopt. Met bakker Gilbert die elke week de oude bakoven opstookt voor heerlijk brood. Met aandacht voor de waterkwaliteit: dagelijks halen ze een halve ton vuil uit het water. En dankzij de vistrap van de VMM kunnen vissen vrij migreren. Dat alles in een complex met een lange geschiedenis, mooi gerenoveerd voor zijn hedendaagse functies.

 

 

Bron: molen van Rotselaar

de Dijle Rotselaar

 

Klik op de foto om te vergroten – click on the picture to enlarge

 

Geen echt wandelweer vandaag. En om de gedachten toch even te verzetten en een beetje beweging te nemen, een ritje gemaakt met de auto langs onbekende wegen, nu ja wegjes… en dan zit je plots te kijken naar een mooi landschap.

Louvain – Dijle – Leuven *5 photos

Joris Helleputteplein

 

 

Op de voorgrond: kunstwerk ‘SPOOR’ van Stief Desmet met een link naar de landbouw, geen monumentale sculptuur maar meerdere bronzen tractorsporen. Het kunstwerk werd geschonken door de Boerenbond die een historische link heeft met de omgeving.

Eerlijk, het kunstwerk was me niet opgevallen… Ik was teveel in beslag genomen door het lichtspel op het plein.

 

 

Het plein werd vernoemd naar één van de oprichters van Boerenbond en de Belgische architect-politicus Joris Helleputte. Daarnaast wordt het plein begrensd Den Temst en Waaistraat, Sint-Barbarastraat en Parijsstraat in het noorden en door de Dijle en de Drinkwaterstraat in het zuiden. Het plein ligt in de bocht van de Dijle met aan de overzijde van de rivier de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Predikherenkerk. Met de oostelijke Barbaratoren heeft het plein zijn eigen monument.

 

 

Het Joris Helleputteplein dateert van het najaar 2010. Voorheen was op die plaats de parking van de oude hoofdzetel van Boerenbond, meer recent in gebruik door AVEVE en KBC.

 

Bron: www

Kasteel van Arenberg

Klik op de foto om te vergroten – click a photo to enlarge

 

 

Kasteel van Arenberg is a château in Heverlee close to Leuven in Belgium. It is surrounded by a park.

 

Het kasteel van Arenberg is een kasteel in Heverlee, deelgemeente van Leuven. Het gebouw dat er nu staat werd opgetrokken in de 16de eeuw, maar onderging wijzigingen in alle daaropvolgende eeuwen (tot en met de 21ste eeuw). De architectuur is grotendeels Vlaams-traditioneel met een combinatie van baksteen en zandstenen raamkozijnen. Daarnaast heeft het gebouw ook elementen uit de late gotiek, renaissance en neogotiek (19de eeuw). Karakteristiek zijn de twee grote hoektorens met perenspitsen, waarop telkens een Duitse Adelaar prijkt.

Het kasteel is eigendom van de KU Leuven, die het gebruikt als centraal gebouw voor de ingenieursfaculteit. In het kasteel zijn ook het departement Architectuur en het Raymond Lemaire International Center of Conservation (RLICC) gehuisvest. Het kasteel vormt het centrum van de campus exacte wetenschappen.

 

 

Bron: Wikipedia