Kasteel van Poeke – Castle of Poeke (2 foto’s)

In Poeke, een van de deelgemeenten van Aalter, staat in de bocht van de Poekebeek een mooi kasteel. Vanaf de weg die je van Lotenhulle naar Poeke brengt, ligt achter een hoge smeedijzeren afsluiting het kasteel van Poeke. Vooral de voorgevel met zijn driehoekig fronton, zijn sierlijke vensters en de twee flankerende torens maakt indruk bij de eerste aanblik. Opzij van het hekwerk leidt een eeuwenoude lindendreef naar het kasteel. De rooskleurige gevels en de toegangsbruggen weerspiegelen zich in het heldere water van de slotgracht. Achter hoge muren leven vele eeuwen verleden… 

Het kasteel heeft een zeer interessante geschiedenis, de eerste vermeldingen dateren uit de 12de eeuw. Het was het bezit van verschillende adellijke eigenaars, o.a. familie de Preudhomme d’Hailley en familie Pycke de Peteghem, tot het gemeentebestuur in 1977 het kasteel aankocht.

geschiedenis kasteel: onroerenderfgoed

It is unknown when the first fortification was constructed at Poeke, but references to it appear from 1139 onwards. The castle played a prominent role during the conflict between Count Louis II of Flanders and the city of Ghent in 1382. In the same year Eulaard II of Poeke died at the battle of Beverhoutsveld when he attempted to stop the Ghent militia, who by then had already taken his fort.

The lords of Poeke were loyal vassals of the Counts of Flanders, with whom they also intermarried: Anastasia van Oultre, the second wife of Eulaard III of Poeke, for example, married as her second husband Robert of Flanders, illegitimate son of Louis II of Flanders.

Source: Castle Poeke

Kortrijk – Courtrai / Sint-Maartenskerk – Saint Martin’s Church (9 foto’s)

De Sint-Maartenskerk is een kerk in de Belgische stad Kortrijk. De kerk is toegewijd aan Martinus van Tours. Ze werd tussen 1390 en 1466 gebouwd, na de verwoesting van de eerste gotische Sint-Martinuskerk. Deze was gebouwd op de plaats van een romaanse kerk die terugging op een bedehuis uit 650, gebouwd door Sint-Elooi. De Sint-Maartenstoren is samen met de K toren een van de hoogste gebouwen van de stad en domineert mee de skyline van de stad.

De vroegbarokke preekstoel van Charles Hurtrel (Kortrijk, 1665) naar een ontwerp van Lucas de Steur (Gent), heeft brede zwaaitrappen van Jacob Bautemans (ca 1810) die de vroegere rechte trap vervangen. De achtkantige kuip wordt gedragen door vier staande engelen en is versierd met putti, vruchtguirlandes en medaillons met Christus, de apostelen Petrus en Paulus en, vermoedelijk, Sint-Martinus. In de leuningen zijn de symbolen van de vier evangelisten verwerkt: stier (Lucas), arend (Johannes), leeuw (Marcus), en engel (Mattheus)

The first gothic Saint Martin’s church, was burned down after the battle of Rozenbeke. This church was located at the place where a Roman church once stood (built in 650). The second church was built between 1390 and 1466, some remnants of which were incorporated in the present day church and remain visible. In 1585, the famous Sacramental tower was constructed in the choir. The current belltower dates from the 19th century, a rebuilding after a fire in 1862 ruined the choir and major parts of the roof and tower.

Het koor werd gerestaureerd door arch. Croquison zonder respect voor grondplan noch overleveringen. Hij gebruikte hiervoor een menging van vormen en versieringen uit het 1e en 3e tijdvak van de gotiek (bv. de pijlers en bovenmuren). In het barokke retabel (Maurice Allaert 1965) is een koororgel ingebouwd (Loncke, 1968) en het schilderij ‘Kruisafneming’ in Rubensiaanse stijl van J.Ykens (1673). In tegenstelling tot de achterkant die wit geschilderd werd, is het koor in zijn neogotische kleuren gelaten en enkel met zeepsop gekuist. Boven de retabel vinden we aanbiddingsengelen van Jan-Baptist Devree (1713) in witte marmer.

Het voormalig neogotisch hoofdaltaar in koper werd naar een ontwerp van Jean Baptiste de Bethune gemaakt door Cogneaux-Labarre, steenhouwersbaas te Kortrijk
Het tafeldeel bevat voorafbeeldingen van de Eucharistie (offer van Abel, Mozes slaat water uit de rots, Abraham offert Isaac) van Firlefijn Maltebrugge(1894), retabel met de apostelen van Wilmotte, Luik (1912).

muurgrisailles van J. Vanderplaetsen

Wordt vervolgd – Bron: wikipedia

foto’s 24-03-2021

Kortrijk – Courtrai / Broel torens-towers (8 foto’s)

De Broeltorens zijn twee torens in de stad Kortrijk en bevinden zich langs de Broelkaai en Verzetskaai. De beide torens met een brug over de rivier de Leie dateren uit de middeleeuwen en zijn een beschermd monument. De torens vormen een van de belangrijkste bezienswaardigheden en iconen van de stad en zijn samen met de Artillerietoren de enige overblijfselen van de middeleeuwse stadswallen omheen de oude stad.

The Broel Towers (Dutch: Broeltorens) are a listed monument and a landmark in the Belgian city of Kortrijk (Courtrai). The towers are known as one of the most important symbols of the city.

Zicht op enkele 18de-eeuwse patriciërshuizen aan de Broelkaai waaronder het voormalige Broelmuseum.

View of some 18th century patrician houses on the Broelkaai, including the former Broel Museum.

Standbeeld van Johannes Nepomucenus Statue

Op de Broelbrug staat een standbeeld dat de heilige Johannes Nepomucenus, de patroon van de drenkelingen, voorstelt.

A statue of John of Nepomuk can be found in the middle of the bridge spanning between the two towers. This statue of the patron saint of the drowned has, ironically, fallen into the river Lys on several occasions due to warfare in the city. 

de Leie

Wordt vervolgd – Bron: wikipedia

foto’s 24-03-2021

Kasteel van Horst – Castle of Horst

Onverwacht kwam ik donderdag 25 maart bij het Kasteel van Horst terecht. Altijd prachtig om te zien.

Deze waterburcht ligt in de groene vallei van de Wingebeek, tussen de heuvels van het Hageland. De Heren van Horst woonden hier al in de 13e eeuw, de karakteristieke vierkante donjon dateert uit de 15e eeuw. In de 17e eeuw liet de adellijke bewoonster, Maria-Anna van den Tympel, twee vleugels aanbouwen rond de binnenkoer en voerde belangrijke verfraaiingswerken uit. Zij liet ook het wagenhuis bouwen, waar nu het bezoekerscentrum met erfgoedwinkel en een gezellig streekgasthof gevestigd zijn. Het kasteel, met zijn grote vijver annex slotgracht, is de thuishaven van stripfiguur De Rode Ridder van Willy Vandersteen. Rondom het kasteel strekt zich een prachtig kasteeldomein uit, dat eigendom is van Agentschap voor Natuur en Bos.

(the) Vilvoorde viaduct (14 foto’s)

Een programma op zender Eén van Kobe Ilsen #weetikveel ging over de bouw en het onderhoud van het viaduct te Vilvoorde. Zo ben ik dus onder het viaduct beland en ook in het park de Drie Fonteinen 🙂 .

Het viaduct van Vilvoorde, officiële naam: “Viaduct Zeekanaal Brussel-Schelde”, maakt deel uit van de Brusselse Ring R0. Komend van Grimbergen overspant de brug achtereenvolgens de Brusselsesteenweg, het Zeekanaal Brussel-Schelde, de Harensesteenweg, de Zenne, de Schaarbeeklei, de voormalige fabriek van Renault Vilvoorde, de spoorlijnen 25 en 27 (Brussel-Antwerpen), de Ritwegerlaan en de Woluwelaan.

Anno 2004 reden er ongeveer 140.000 voertuigen per dag over het viaduct. Het saturatiepunt ligt bij 180.000 voertuigen. Je kan wel zeggen dat vandaag de saturatie meer dan bereikt is. Bron: Wikipedia

  • lengte : 1687 m (buitenring) 1692 m (binnenring)
  • hoogte : 35 m (gemiddeld)
  • breedte : 20 m per rijrichting
  • pijlers : 2 landhoofden
  • 22 rijen pijlers (23 overspanningen)
  • overspanning : 163 m (langste)
  • tracé : cirkelboog met 700 m straal
  • bovenbouw : aanloopstukken in beton – middenstuk (879 m) in staal

The Vilvoorde viaduct is part of the  R0 Brussels beltway.

Built as the last piece to close the Brussels beltway in 1977, it allowed the beltway to be opened for traffic on December 29 the same year. It crosses several roads, the river Zenne, the Brussels-Scheldt canal, a railroad and the (then) Renaultfactory.

Today’s daily traffic is about 140.000 vehicles, while the saturation point is about 180.000. Saturation is certainly ready in 2021.

In 2022 zal vijf jaar lang het viaduct van Vilvoorde verstevigd en vernieuwd worden.

“We gaan verstevigingen aanbrengen, maar ook het wegdek wordt aangepakt. En er kan mogelijk nog een vierde rijstrook bijkomen, dus we moeten zien dat het viaduct stevig genoeg is. En we gaan er alles aan doen om er het viaduct van de toekomst van te maken.”

Ik laat jullie verder genieten van dit viaduct dat dagelijks vermeld wordt in de fileproblemen.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

foto’s 26-02-2021

#WEETIKVEEL

Reizen / 5 – sightseeing Antwerp(en) – 15 foto’s

premetro station – parking – Operaplein

Ik ging nog even op weg naar de Meir en dan belandde ik via de Keyserlei ergens waar ik niet wist wat ik zag: NIEUW…

Het nieuwe Operaplein. Wie meer over de bouw, de functie en de evolutie wil weten klikt maar op ‘Operaplein‘.

Hier ben ik toch even blijven stilstaan en kijken. Vooral de toegang tot de metro/parking had mijn aandacht.

En nu duiken we de straat naar de Meir in. Teniersplaats…

Teniersplaats: standbeeld David Teniers – David Teniers II, ook David Teniers de Jonge genoemd (gedoopt te Antwerpen, 15 december 1610 – Brussel, 25 april 1690), was een Vlaamse barokschilder. Hij werkte in vele genres, inclusief landschappen, portretten, genrestukken, kunstverzamelingen en stillevens. Hij was schilder aan het Brussels hof en conservator van de kunstverzameling van aartshertog Leopold Willem van Oostenrijk.
Lodewijk (Lodewyk) van Berken (Brugge, 15e eeuw) was een Vlaamse diamantsnijder en uitvinder.
Van Berken stamde uit een Brugse familie en werkte in Antwerpen. In 1456 ontdekte hij een manier om diamant te slijpen door middel van een schijf, olijfolie en diamantpoeder. Op een paar honderd meter van de Antwerpse diamantwijk staat een bronzen beeld van Van Berken.

dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

Foto rechts: Het standbeeld dat Antoon Van Dyck voorstelt werd door Leonard De Cuyper gemaakt in 1856. Hij heeft het aan de stad Antwerpen geschonken.

Bij de toegangscontrole tot de Meir heb ik rechtsomkeer gemaakt. Een mens moet het niet zoeken…
etalage kijken
Via de Pelikaanstraat terug naar het station en daar is het al in zicht!

Wordt vervolgd

Foto’s 23-02-2021

Reizen / 4 – sightseeing Antwerp(en) – 8 foto’s

Toen ik op dit pleintje terecht kwam, ging er in mijn hoofd een alarmbelletje af. Ik herkende het plein van heel lang geleden, de naam was ik vergeten maar de reputatie niet. Ik zag wel dat er veel veranderd was en precies ten goede. Ben er even gaan zitten op de bankjes om de sfeer op te snuiven en de jonge basketters te bewonderen.

De Coninckplein
Bibliotheek Permeke

Het De Coninckplein is een plein in de stad Antwerpen, vernoemd naar Pieter De Coninck. Het is een driehoekig plein in het centrum van de stad, in de wijk Amandus-Atheneum, in het “statiekwartier”, zo’n halve kilometer ten noorden van het Centraal Station. Het plein heeft een oppervlakte van 4.565 m².

Het werd aangelegd aan de rand van de Spaanse vesting. Voorheen werd het Solvijnsplein genoemd. De commissie Gerrits verkoos in deze buurt straatnamen van vrijheidsstrijders, en op 22 maart 1869 werd het plein hernoemd naar Pieter De Coninck. Tot eind de jaren ’60 was het plein een levendige plek, waar mensen elkaar ontmoetten, aangezien er veel bedrijven waren gevestigd rond het plein. Echter, door ruimtegebrek moesten veel bedrijven verhuizen naar de stadsrand. Het plein bleef sinds de jaren ’80 verloederd achter. Het werd het centrum voor drugsdealen en daklozen.

In een poging het tij te doen keren besliste het stadsbestuur eind de jaren 90 er de nieuwe hoofdbibliotheek van Antwerpen te vestigen: de Bibliotheek Permeke. Deze opende in 2005 en was bedoeld als hefboom voor de heropleving van het De Coninckplein en de nabije omgeving. De Antwerpenaar heeft de weg naar de bibliotheek duidelijk gevonden, doch de problemen met drugsdealen en daklozen zijn gebleven.

Dubbele klik op de foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

De stadsontwikkelingsmaatschappij AG VESPA heeft tevens een aantal projecten lopen op het De Coninckplein die erin bestaan vervallen panden op te kopen, af te breken en op de vrijgekomen grond een nieuw project te ontwikkelen zoals appartementen met handelsruimtes. Sinds 2011 voerde de stad Antwerpen een algemeen alcoholverbod in voor het plein. Dankzij deze maatregel en de intensieve opvolging van de lokale politie is de overlast van alcohol en drugsgerelateerde overlast sterk afgenomen. Nieuwe ondernemers vestigden zich op het plein en zorgen samen met de Stadsbibliotheek voor een heropleving en herwaardering van het plein.

Franklin Rooseveltplaats
Opera Ballet Vlaanderen

Volgende keer moet ik echt wel noteren waar ik heen loop! Dat bespaart me een hoop opzoekingswerk en twijfel 🙂

Wordt vervolgd

Foto’s 23-02-2021

Reizen / 2 – station Antwerpen-Centraal railway station – 10 foto’s

stationsgebouw vanaf het perron –

Station Antwerpen-Centraal (door de Antwerpenaren ook wel Centraal Station, Middenstatie of Spoorwegkathedraal genoemd, en algemeen ook ingekort tot Antwerpen-Centraal) is het centraal station aan het Koningin Astridplein in Antwerpen. Van 1873 tot begin 2007 was het een kopstation waar alle treinen hun rijrichting moesten keren. Op 23 maart 2007 werd onder een deel van de stad en onder het station een tunnel met twee doorgaande sporen geopend.

Antwerpen-Centraal (English: Antwerp Central; French: Gare d’Anvers-Centrale) is the main train station in the Belgian city of Antwerp. The station is operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS).

De overkapping is 43 meter hoog (hoogte die nodig was om de rook van de locomotieven op te vangen), 186 meter lang en 66 meter breed en bood ruimte aan tien kopsporen. *** The originally iron and glass train hall (185 metres long and 44 metres or 43 metres high) was designed by Clément Van Bogaert, an engineer, and covers an area of 12,000 square metres. The height of the station was necessary for dissipating the smoke of steam locomotives. The roof of the train hall was originally made of steel.
inkomhal / the clock at the upper level
inkomhal – entrance hall
verschillende niveau’s – different levels

Bron/source: wikipedia

Wordt vervolgd.

Foto’s 23-02-2021

Reizen / 1

Na mijn vreselijke treinreis in de zomer van 2013, op terugreis van Brugge van een mooi dagje met een bloggertje, ben ik nooit meer op een trein durven stappen. Ik had er een vreselijk trauma aan overgehouden en ook omdat het mij nog eens overkomen is met de bus in Leuven. Neen geen openbaar vervoer meer voor mij.

Tot nu, moest toch nog eens die gratis tickets van de NMBS uitproberen, kon er al maar twee meer gebruiken en het was op dinsdag 23 februari zo’n lekker weertje. Had al dagen op voorhand gezocht waar naar toe te gaan, niet al te ver en niet teveel overstappen 🙂 . Antwerpen, een half uurtje en één overstap Mechelen. Dat viel mee… Zien hoe het verloopt op de ingeplande dag zelf.

De dag zelf zag ik het nogal zitten, alles bijeen geraapt, boterhammen, water, fototoestel, pijnstillers, tickets, paspoort enz.

Met de auto naar het station, kiezen tussen spoor 1 of 2. Spoor 2. En daar kwam de trein al aan. Jeetjemina hoe moest ik op die trein geraken? Die treden waren veel te hoog, daar kon ik mezelf niet optillen, trappen met hoogte zijn een enorm probleem. Dacht al op handen en voeten maar het lukte dan toch met de rechtervoet eerst en trekken maar. Oef ik zat neer, dat was dus al niet zo’n goede start. Gelukkig voldoende plaats om coronaproof te reizen. Ook de app van NMBS gaf dit aan. Even bijkomen. De ramen opengooien en het gordijntje een stukje naar beneden om de tocht te temperen. Dat mondkapje hé, lucht moeten we hebben.

Mechelen, enkele minuten om over te stappen. Wat een oubollig station! De roltrap was stuk of werkte toch niet. Dus die omhoog klimmen, dat was weer een zware misrekening, veel te hoge trappen. Waar houden ze rekening mee bij de spoorwegen? Met niets geloof ik. Openbaar vervoer alleen voor zeer valide mensen. Nog net op tijd voor de trein waar het opstappen iets beter verliep. Een tiental minuten… Antwerpen Centraal.

Wordt vervolgd.