Kasteel en park van Berlare – Castle Berlare / 1 (13 foto’s)

Tijd om nog eens op stap te gaan met Fotorantje. Het zonnige weer van vorige week deed ons het uitstapje uitstellen wegens te warm. Maar woensdag op de ‘laatste’ mooie dag van de week gebeurde het!

Het Kasteel van Berlare is een kasteel in de Belgische gemeente Berlare. Het huidige bouwwerk dateert uit de 18e eeuw en werd in opdracht van Aloysius vanden Meersche, de toenmalige heer van Berlare, gebouwd. Het kasteel wordt omgeven door een grote tuin in landschappelijke stijl met dreven, een bos en vijverpartijen. Sinds 2012 is het kasteelpark toegankelijk voor wandelaars en fietsers. Het kasteel en de bijgebouwen zijn niet toegankelijk voor het publiek.

Twee 18de-eeuwse bijgebouwen in rococostijl staan parallel tegenover elkaar aan weerszijden van het voorplein van het kasteel. De noordelijke dienstvleugel omvatte de koetsierswoning, paardenstal en hovenierswoning, de zuidelijke vleugel een werkplaats, het wagenhuis, de woning van de paardenknecht en een paardenstal met zadelkamer. 

Tussen de paardenstallen en de vijver staat een serre, aangebouwd tegen de stallen en een langgerekt kippenhok met duiventoren, centraal bekroond door een opvallende duiventil in de vorm van een achthoekige dakruiter met spits.

Dubbel klikken op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge.

Wordt vervolgd

Vijvers van Bellefroid – Ponds of Bellefroid / 2 (8 foto’s)

We vervolgen het pad en hebben hier en daar een doorkijkje. Er vliegen prachtige grote libellen maar je kan absoluut niet aan het water om ze daar bezig te zien of te fotograferen.

Blauwe reiger – grey heron
doodskopzweefvlieg – myathropa florea

We vinden zelfs een appeltje tegen de dorst…

De herfst op komst…

Wordt vervolgd.

Vijvers van Bellefroid – Ponds of Bellefroid / 1 (8 foto’s)

In juni 2020 stelde de stad Leuven de vijvers van Bellefroid (Wilsele) open voor het publiek. Eind vorig jaar kocht de stad het domein van privé-eigenaars.

Het natuurreservaat is 21 hectare groot en telt twee vijvers die een habitat zijn voor watervogels.
Met de opening van de vijvers van Bellefroid wil de stad aantonen hoe mooi de natuur er is en de ecologische waarde van de vijvers, die vroeger als visvijvers dienden, verbeteren.

Blauwe reiger – grey heron

Er werd een 800 meter wandelpad aangelegd aan een groot deel van de zuidelijke vijver en in de toekomst zal het mogelijk zijn om volledig rond die vijver te wandelen.

Wordt vervolgd.

Op stap – en route – on our way / 2 (17 foto’s)

Reynaertland – Reynaertbanken – Daknam dorpsplein

Km 116 Daknam. Dorpsplein. 
‘”Coppe R.I.P.:
Hier leghet Coppe begraven
Die reynaert die vos verbeet” 
Amper 1 km van de vorige Reynaertbank staat bij de kerk nog een bank. Met wat fantasie zie je vanop de rustbank de begrafenisstoet voor de kip Coppe voorbijtrekken. Coppe werd begraven onder een linde en een sjieke marmeren grafzerk. Precies dus waar de bank nu staat…Er is iets grappigs aan de versregels op de rustbank. Meestal heb je 2 opeenvolgende verzen, hier springt men van vers 461 naar 463. 461 + 462 lezen als volgt: 
“Hier leghet Coppe begraven
Die so wale conste scraven”, wat zoiets betekent als ‘Hier ligt Coppe begraven, hoe schoon scharrelde haar poot’ Dat laatste kan dubbelzinnig worden geïnterpreteerd en wellicht was dat ook de bedoeling: Coppe, de wulpse kip dus. Misschien vond Broeder Aloïs, die de gepaste versregels koos, die regel 462 dus niet zo ‘opvoedend’.

Bron: http://www.trekkings.be/Streek-GR_Waas_en_Reynaertland_reynaertbanken.htm

Onze wandeling, de Daknamse Meersen. We waren nog geen 100 m ver of Antje ontdekte al een terrasje! En wat voor eentje…

Iets verderop hadden de paarden veel aandacht voor ons. Was de eigenaar nieuwsgierig of argwanend maar plots kwam hij aangereden met het excuus dat de paarden nog hooi nodig hadden 🙂

De mooie landelijke gemeente Daknam staat bekend voor haar historische verknochtheid met het verhaal “Van den vos Reynaerde”.
Deze unieke band met Daknam leidde tot twee interactieve kunstwerken: de Troon van Koning Nobel en Reynaert-interactief.
Mijn interesse naar een vos is om er eens eentje te kunnen fotograferen!

Jacobskruid

Het natuurgebied ligt in de Durmevallei tussen Daknam en Lokeren. Je vindt er vooral vochtige graslanden op een venige bodem, ook wel meersen genoemd. De vele dier- en plantensoorten dankt het gebied aan de natte, venige bodem en het grondwater met lage zuurtegraad, ook wel kwel genoemd, dat aan de oppervlakte komt. Het is een landschap vol afwisseling met rietkragen, bosjes, beken, knotwilgen en struiken. De spoorlijn van Lokeren naar Moerbeke, die in 1876 aangelegd werd, doorkruiste het gebied van noord naar zuid. Op 2 april 1966 spoorde daar de laatste trein. Nu is de oude spoorwegbedding een populair fiets- en wandelpad (mondmasker verplicht – aug. 2020).

Treurwilg, maar treuren deden we niet hoor op ons dagje!

Wie er nog eentje van deze schilder wil bekijken klik dan hier

Het voetbalterrein van de failliet verklaarde club Lokeren (april 2020) lag er verlaten en zielig bij. Hoop dat het natuurgebied geen ruimte moet inboeten voor deze puinhoop.

hop – hops

Nog een natje en een droogje en we namen weeral afscheid.

Uitkijken en plannen van het volgende!

Op stap – en route – on our way / 1 (5 foto’s)

Durme Lokeren

Na ons tripje al twee keer uitgesteld te hebben omwille van de hittegolf, lieten we ons nu niet verstoren door de eerste dag regen en afkoeling.

Wie denkt dat Antje en ik Lokeren gaan bezoeken heeft het mis. Deze stad stond begin augustus nog op de lijst met het hoogst aantal besmettingen per dag Covid-19. Het dragen van een mondmasker was dan ook in de hele stad nog altijd verplicht.

De Lokerse hazen duwden ons met de neus of liever mondmasker op de feiten.

De standbeelden in inox aan de Durme, ter hoogte van het museum, werden in 2012 onthuld. Uit meer dan vijftig inzendingen werd het ontwerp van de Antwerpse kunstenaar Luc De Backer gekozen. De hazen zijn een link naar de haarsnijderij.

Tussen 1750 en 1850 was Lokeren met verschillende ateliers een centrum voor het maken van dure vilten hoeden. Na het verdwijnen van de hoedenmakers rond 1850, gingen de haarsnijders en de vellenbewerkers autonoom werken. Lokeren was in de 20ste eeuw het wereldcentrum van de haarsnijderij, een industrie waarbij konijnen- en hazenhaar klaargemaakt werd voor de hoedenindustrie. Enkele belangrijke Lokerse haarsnijderen waren Hoedhaar, Epouse Jacobs en Passavant. In de 19de eeuw verschenen ook tientallen textielfabrieken in het centrum van Lokeren: oorspronkelijk katoendrukateliers en -weverijen, en vanaf 1900 vooral spinnerijen. Vanaf 1970 ging het steil bergaf met de oude Lokerse industrie: de textiel- en haarsnijderijfabrieken sloten één voor één de deuren.

Bron: http://www.etwie.be

Na koffie, lunch, bijbabbelen en goed gezelschap maakten we nog een wandeltripje door de natuur.

Wordt vervolgd.

Bolloheide – nature reserve – Bollo heather (6 foto’s)

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

De Bolloheide is een uniek en vrij authentiek relict van het oorspronkelijk groot heidegebied dat zich van Bonheiden tot Aarschot uitstrekte. Geologisch maakt ze nog deel uit van het ‘Land van Keerbergen’, grenzend aan het ‘Het Land van Heist’ (Hazebergen).

De stuifzandrug langs de Dijle en de Demer is grotendeels bebost met grove den en voor het overgrote deel verkaveld tot villawijken. Onbebouwde relicten met de vroegere droge, schrale vegetatie zijn erg schaars en liggen bovendien her en der verspreid.