Gent – 8 – Julie’s House en the end / 12 foto’s

Anneke en ik zijn nog steeds onderweg in Gent. Na even onze neus binnen gestopt te hebben in de Sint-Baafskathedraal lopen we terug en passeren de Stadshal.

De Stadshal maakt deel uit van het KoBra-project, een grondige heraanleg van de Gentse pleinen en openbare ruimtes van het historische centrum. Het omvat onder andere de heraanleg van de Korenmarkt en het Emile Braunplein. Het masterplan werd ontworpen door Robbrecht & Daem – Marie-José Van Hee architecten en de uitvoering ervan gebeurde tussen 2009 en 2012.
In een ondergrondse verdieping, onder de plek waar de hal staat, bevinden zich een brasserie, publiek sanitair, artiestenloges en een fietsenstalling voor zo’n 200 fietsen.
De overkapping bestaat uit een stalen constructie die op 4 betonnen sokkels rust, die 40 meter overspant. Deze sokkels bevatten 2 liften en leidingkokers naar de ondergrondse verdieping. De overkapping zelf is bedekt met een afwerking van Afrormosia-hout, dat na verloop van tijd zal vergrijzen. In het dak zitten 1 600 kleine raampjes, die zorgen voor een dynamische lichtinval.

De Stadshal roept veel controverse op en wordt reeds van bij het begin schaapstal genoemd. Wat ik vind: trok op mijne kop (tocht op mijn hoofd).

Het Belfort en het Stadhuis – Botermarkt

Het Gentse Belfort, erkend als UNESCO Werelderfgoed, is je bezoek waard. In 1402 werden de stadsprivileges bewaard in een koffer in het secreet van het belfort. De draak, die sinds 1377 op de toren staat, hield niet alleen de stad in de gaten, maar was ook de symbolische schattenbewaker van het belfort. Het belfort droeg ook trots de stormklok, de ‘Grote Triomfante’. Vandaag vind je ‘Klokke Roeland’, de koosnaam van de Gentenaars, zusterlijk aan de zijde van het Gentse Belfort op het Emile Braunplein.  

Wat verder gaat de Botermarkt over in de Belfortstraat en daar staat het gebouw van de politie van Gent. Het gebouw is bekend uit de TV1-serie Flikken.

*alle foto’s in een galerij kunnen aangeklikt worden om te vergroten

Aan het einde van de straat komen we aan Bij Sint-Jacobs.
De sfeervolle buurt ‘Rond Sint-Jacobs’ is de artistieke walhalla met boeiende kunstgaleries en interieurwinkels. In de buurt rond Ottogracht, Belfortstraat, Hoogpoort en Vlasmarkt vind je verrassende shops met accessoires, mode, papierwaren en design. Op vrijdag, zaterdag en zondag kan je rondneuzen op de antiek- en brocantemarkt.
Dit is ook de buurt voor muzikanten. In praat- en danscafés kan je getrakteerd worden op live-concerten.
Het plein Bij Sint-Jacobs is de geboorteplaats van de beroemde Gentse Feesten. 

Standbeeld: Den Gentschen Béranger en een Van Eyck-muurschildering door Hyuro.

Sinds eind augustus siert de eerste Van Eyck-muurschildering van de Argentijnse kunstenares Hyuro op de hoek van Bij Sint-Jacobs. Hyuro staat bekend om haar droomachtige, surrealistische composities waarin vrouwen vaak de hoofdrol spelen. De zachte kleuren in haar werk geven haar picturale stijl een intieme en delicate sfeer. Ook voor haar interpretatie van het Lam Gods op de gevel van antiekzaak Dino Antiques bleef ze trouw aan haar herkenbare stijl. 

Met het laken, dat drie personen bedekt, legt Hyuro de link met de rijke stoffen en gewaden die op het Lam Gods te zien zijn. Het bloemenmotief is dan weer een knipoog naar de botanische pracht op het altaarstuk. De kunstenares verwerkt ook graag een politieke boodschap in haar werken. Met deze ‘mural’ wil ze de vluchtelingenproblematiek en de manier waarop beleidsmakers daarmee omgaan aankaarten.

Op Bij Sint-Jacobs in Gent kan men het standbeeld Den Gentschen Béranger vinden. Deze 4,80 meter hoge zuil refereert in tien taferelen aan de thema’s uit het werk van Waeri: (slaven)arbeid, bloedbanden en verbondenheid. Het beeld, gemaakt door Walter De Buck, werd ingehuldigd op 9 juni 1989.

Het werd al wat later en we trokken richting tramhalte. Via de Vrijdagmarkt waar ook Ons Huis-Bond Moyson gelegen is. Heb van dit imposante gebouw geen foto genomen, we stonden er al te dicht met onze neus op. Maar wel van de haan die het gebouw siert.

Op de gevel van de Bond Moyson kan je ook een haan opmerken. Er gaat een verhaal de ronde dat dit de schenking zou zijn van de Walen omdat bij een staking de Gentse afdeling van de vakbond hen brood zou geschonken hebben om te overleven tijdens de staking. In sommig versies is het Edward Anseele die de haan ooit cadeau kreeg van de Waalse metaalmannen. Maar dat verhaal blijkt niet te kloppen. Toen in 1899 deze imposante tempel werd heropgebouwd kreeg het een enorme art nouveau raam in de gevel, met onderin een kraaiende haan die de nieuwe dageraad aankondigt. Die “nieuwe dageraad” waar de haan voor kraait verwijst naar een nieuwe periode waar iedereen gelijk zou zijn en een gelukkkig leven kan leiden.

Bron: Ivan Deboom

Maar vooraleer op een overvolle tram en trein te stappen konden we Gent niet verlaten zonder eerst eens te proeven van de lekkere patisserie bij Julie’s House. Een aanrader!

Op naar een nieuwe uitstap!

Gent – 7 – Graslei en haar historiek / 13 foto’s

Fotorantje en ik, we zijn nog altijd op stap 😃, ook al is het bijna een maand geleden. Andere activiteiten hebben me danig bezig gehouden dat het bloggen er even bij ingeschoten is. Maar we kijken al uit naar een nieuw uitstapje.

Zo we wandelen verder in Gent en en passeren het gebouw ‘De Gekroonde Hoofden’ in de Burgstraat.

De Gekroonde Hoofden is een historisch huis in de Burgstraat in het centrum van de Belgische stad Gent, vlakbij het Gravensteen. Het huis is tegenwoordig ingericht als restaurant. Het gebouw werd in 1993 als monument beschermd. Het staat ook in de als stadsgezicht beschermde omgeving van het Sint-Veerleplein.
Het gebouw dateert van omstreeks 1560 en stond vroeger bekend als “De Draecke”. Op de gevel staan 14 bustes van graven van Vlaanderen uitgewerkt. De graaf van Vlaanderen regeerde over het graafschap Vlaanderen vanaf de 9e eeuw.

*Alle foto’s in een galerij zijn aanklikbaar om te vergroten

In dezelfde straat nog even een blik geworpen op de mooie ramen van dit herenhuis.

We kuieren verder langs de Korenlei en bekijken beter de overkant nl. de Graslei.

Samen met de huizen van de Graslei ademt de Grasbrug (metalen draaibrug) historiek over de stad. Hier kan je instappen en een tochtje over de Leie maken.

Op deze foto kan je een exacte kopie bewonderen van het Metselaarshuis (huis met de torentjes rechts). Voor de wereldtentoonstelling in 1913 werd een kopie herbouwd naar de oorspronkelijke plannen. Het origineel was namelijk achter lelijke gevels verdwenen en vervolgens… vergeten. Tot het in 1976 bij verbouwingswerken teruggevonden werd tegenover de Sint-Niklaaskerk. Aan de overkant van de straat, vindt u het échte Metselaarshuis uit de 16de eeuw. Bovenop de trapgevel draaien zes dansers vrolijk met de wind mee. Onder het gebouw bevindt zich een 13de-eeuwse kelder. 

Het Korenstapelhuis of Spijker is een gildehuis (links huis op de foto).
Het is een romaans steen uit de late 12e eeuw, en daarmee een van de oudste voorbeelden van burgerlijke romaanse architectuur in de Lage Landen. Het is opgetrokken in Doornikse kalksteen. Het functioneerde tot 1734 als spijker (graanstapelplaats). Daarna deed het gebouw dienst als vergaderruimte voor de pijnders (graanlossers). In de 19e eeuw geraakte het gebouw in verval, tot het in 1901-1902 werd gerestaureerd. Tegenwoordig is er een hamburgerrestaurant in gevestigd.

Het tweede huis van links is het tweede korenmetershuis (Cooremetershuys). De koren- of graanmeters moesten de hoeveelheden koren of graan meten, die in de Gentse haven gelost werden. Ze deden dit door het in bronzen, geijkte vaten te storten, en die tot aan de rand te vullen. De korenmeters bepaalden ook hoeveel graan er iedere dag op de markt verhandeld moest worden . In 1540 kochten zij dit pand om het hun ‘gildehuis’ te maken. 

Het derde huis op de foto van links is het Gildehuis der Vrije Schippers. Het is één van de best bewaarde gildehuizen. Oorspronkelijk was het gebouw eigendom van de molenaarsgilde en droeg de naam Windas. Toen de kapitaalkrachtige vrije schippers het kochten lieten ze het in de stijl van de Brabantse gotiek restaureren.

Het Oud Postgebouw is een monumentaal gebouw (links gebouw met torentje). Het bouwplan werd in 1898 gefinaliseerd. Het postgebouw zelf werd opgetrokken tussen 1900 en 1908. Het duurde nog tot oktober 1910 alvorens de postdiensten van Gent-centrum naar de Korenmarkt werden overgebracht. Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1913 werden er twee tijdelijke postkantoren geopend.
In 1998 werd het gebouw verkocht door de Regie der Posterijen. Daarna was er op het gelijkvloers een winkelcentrum met daarboven appartementen. Sedert eind 2017 is de bovenverdieping ingericht als luxehotel terwijl er winkels gevestigd zijn op de gelijkvloerse verdieping. Het gebouw is beschermd als monument sinds 1999.
De Sint-Michielskerk. Reeds in 1105 stond op dezelfde plaats aan de Leie een kapel, opgericht door de Sint-Baafsabdij. Deze abdij was in die tijd in competitie met de Sint-Pietersabdij, de andere Gentse abdij die in het stadscentrum de toenmalige Sint-Janskerk (nu Sint-Baafskathedraal) en de Sint-Niklaaskerk had laten optrekken. De huidige kerk in laatgotische stijl werd begonnen in 1440 en in feite slechts in 1825 afgewerkt.

Vanuit de Korenlei slaan we linksaf over de Sint-Michielsbrug en hebben we zicht links op het Oud Postgebouw, de Sint-Niklaaskerk en het Belfort. Vanop de brug genieten we van een kunstwerk in het thema ‘OMG! Van Eyck was here’

Naar aanleiding van de bioscooprelease van ‘The Monuments Men’ in 2014 spoot graffitikunstenaar Bart Smeets een grote muurschildering op de zijgevel van het herenhuis op de hoek van de Predikherenlei en de Van Stopenberghestraat, vlakbij de Sint-Baafskathedraal. Filmproducent 20th Century Fox zocht een eigentijdse manier om ‘The Monuments Men’ onder de aandacht te brengen. De stad Gent verwelkomde dit eigentijdse werk met open armen, een blijvende promotie van het Lam Gods, dat een prominente rol speelt in deze film.

Wordt vervolgd.

Bronnen: wikipedia en erfgoedvlaanderen en visitgent.be