hij spreekt voor zichzelf

En met dit schattig jongetje verlaten we Rusland. In 2005 waren ze absoluut niet open met informatie. De gids gaf informatie maar strikt volgens het boekje. Een discussie of iets indringender vragen werden gewoon genegeerd. He's cute, but now we leave Russia.
Advertisements

staatsieportret

Deze dame stond in voor de verwelkoming en bewaking van een plaatselijk museum. Ik vroeg haar of ik een foto mocht nemen. Na wat aarzeling en het boven toveren van een beminnelijke glimlach van mijn kant, ging ze toch akkoord en kreeg ik een glimp van een glimlach te zien. Even had ik gedacht dat het werkelijk een staatsieportret was dat ik aan het maken was. Ze had anders wel prachtige blonde haren

vervoer op twee wielen

Het dorpje waar we even vrij mochten rond wandelen was zeer arm. In de regio tussen Moskou en Sint-Petersburg was weinig landbouw noch industrie te zien. Uiteraard wel rond beide grote steden maar tussen in had je weiden en meren en kleine woongemeenschappen. Communiceren met de inwoners was onmogelijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

plattelandsleven USSR

Mijn kennis over de USSR is veel te beperkt om zinnige dingen te vertellen over het leven op het platteland. Ik kan alleen beschrijven wat ik zelf gezien heb en dat is dat er veel armoede was, dat mensen in kleine huisjes samenhokken en dat ze temperaturen die schommelen van +50° tot -30° moeten trotseren. Hoe doe je dit? Deze werkmannen zijn aan een herstelling van een huisje bezig en nemen even de tijd om ons te bekijken en een sigaretje te roken.