Nationaal Militair Museum – National Military Museum, The Netherlands 2/2

Het Nationaal Militair Museum (NMM) in Soesterberg is een museum waarin aandacht wordt besteed aan de betekenis van de Nederlandse krijgsmacht in verleden, heden en toekomst met extra aandacht voor de collecties van land- en luchtmacht, afkomstig van het Legermuseum uit Delft en het Militaire Luchtvaartmuseum uit Soesterberg, die in het NMM zijn samengevoegd. Het NMM is ondergebracht in de Koninklijke Stichting Defensiemusea (KSD).

The Nationaal Militair Museum (NMM) is a museum that focuses on the Dutch Armed Forces in past, present and future, with extra attention to the collections of the Royal Netherlands Army and Royal Netherlands Air Force derived from the Legermuseum from Delft and the Militaire Luchtvaart Museum from Soesterberg which were merged into the NMM.

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a photo to enlarge

 

De collectie van het NMM omvat stukken vanaf pijlpunten uit het stenen tijdperk, via zwaarden en harnassen uit de middeleeuwen tot de huidige wapensystemen van de Nederlandse krijgsmacht aan toe. Er zijn vliegtuigen, kanonnen en tanks, waaronder zeven verschillende straaljagers in een ‘dogfight’, een Leopard 1V- en 2-gevechtstank, en een M270 Multiple Launch Rocket System (MLRS). Een topstuk in de collectie is de V2, de raket waarmee de Duitsers aan het eind van de Tweede Wereldoorlog vanuit Noord-Nederland de geallieerden in Zuid-Nederland, BelgiĂ« en Engeland bestookten. Dit was de eerste operationele en bestuurbare raket. Nederland was het eerste land ter wereld van waaruit deze werd ingezet.

 

 

Bron/Source: Wikipedia

 

Even een bLogpauze – time-out

te druk – to busy

Nationaal Militair Museum – National Military Museum, The Netherlands 1/2

In het gebouw werd ik opgewacht door vriendelijke mensen die mij vroegen een ticketje te kopen, de vestiaire en het restaurant (broodjes, die Nederlanders toch!) aanwezen. Dacht dat ze er nog gingen aan toevoegen, en een glas melk. Een ticketje niet zo goedkoop 15 EUR. Helaas nee, seniorenpas of seniorenticket hadden ze niet 🙂 , het liep daar anders wel vol senioren! Natuurlijk zou dat de inkomsten behoorlijk drukken… Las in de krant dat in NL de 55 plussers voortaan als ‘Vitalo’ (jong, vitaal en energiek) door het leven gaan en in Vlaanderen ‘Jagger’ (Jong Actief Gepensioneerd) en dat met een knipoog naar Mick Jagger.

In the building I was met by friendly people who asked me to buy a ticket, showed me the cloakroom and the restaurant (sandwiches, croquette and soup).  A ticket, not so cheap 15 EUR. Unfortunately no, they didn’t have a seniors card or senior ticket 🙂 . However, there were many seniors in the museum. Of course that would considerably reduce the income … Read in the newspaper that, from now on, in the Netherlands the over-55s will go through life as ‘Vitalo’ (young, vital and energetic) and in Flanders ‘Jagger’ (Young Active Retired) and that with a nod to Mick Jagger.

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a photo to enlarge

Op de plek waar in 1913 de Luchtvaartafdeling van de Koninklijke Landmacht werd opgericht staat 100 jaar later het Nationaal Militair Museum. Een indrukwekkend gebouw met een spectaculair dak van 110 x 250 meter en 13 meter hoge glazen buitenwanden. Het geeft de bezoeker een gevoel van ruimte en zicht op de collectiestukken buiten.

100 years later, the National Military Museum is on the spot where the Aviation Department of the Royal Netherlands Army was established in 1913. An impressive building with a spectacular roof of 110 x 250 meters and 13 meters high glass exterior walls. It gives the visitor a sense of space and a view of the collection items outside.

 

Bij het betreden van het Arsenaal staat u oog in oog met twee onverschrokken krijgers uit de vroege vaderlandse geschiedenis. Start uw reis door de tijd 3000 jaar vC.

As you enter the Arsenal you will come face to face with two intrepid warriors from the early national history. Start your journey through 3000 years BC.

 

In een volgend logje bekijken we enkele stukken uit de Nederlandse militaire luchtvaartgeschiedenis en meer.

In the next log we will review some pieces from Dutch military aviation history and more.

Bron/Source: nmm

Eemhaven – Amersfoort, The Netherlands

Voor de Koppelpoort uit 1410 ligt Eemhaven Amersfoort.



Verstopt onder het spoorviaduct bij de Eem hangt een grote kroonluchter. De kroonluchter is een kunstwerk van maar liefst 80.000 EUR en werd ingehuldigd in 2010.

Op verzoek van de kunstenares vervaardigde een glasblazerij een Venetiaanse pronkkroonluchter naar achttiende-eeuws model. “In afwijking van de traditie draagt de kroonluchter narcissen die, net over het hoogtepunt van hun bloei, op zichzelf verliefd in het water gluren’’

Hidden under the railway viaduct at the Eem is a large chandelier. The chandelier is a work of art of no less than EUR 80,000 and was inaugurated in 2010. At the artist’s request, a glass-making factory manufactured a Venetian show chandelier based on an eighteenth-century model. “Contrary to tradition, the chandelier carries daffodils that, just over the height of their flowering, peek in love with themselves in the water.”

 

De Eem was lange tijd een belangrijke transportader voor Amersfoort en de andere plaatsen aan de Eem. Langs de Eem vestigden zich veel nijverheid en industrie.

For a long time, the Eem was an important transport artery for Amersfoort and the other places on the Eem. A lot of industry was settled along the Eem.

 

Afgezien van de stad Amersfoort vond de industrialisatie in Eemland grotendeels pas na 1900 plaats. Amersfoort stond bekend om zijn bier- en textielindustrie. Tot het midden van de negentiende eeuw was de textielindustrie van groot belang.

In de tweede helft van de negentiende eeuw ging de textielindustrie achteruit, omdat de lonen in andere streken van Nederland, bijvoorbeeld in Twente, veel lager waren. De werkloze textielarbeiders rond Amersfoort vonden toen werk bij de spoorwegen en in de bouw, die in Amersfoort een flinke groei doormaakte.

Apart from the city of Amersfoort, industrialization in Eemland largely took place after 1900. Amersfoort was known for its beer and textile industry. Until the mid-nineteenth century, the textile industry was of great importance. In the second half of the nineteenth century, the textile industry declined because wages in other regions of the Netherlands, such as in Twente, were much lower. Then the unemployed textile workers around Amersfoort found work at the railways and in construction, which experienced significant growth in Amersfoort.

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a photo to enlarge

 

Nu wordt de Eemhaven uitgeroepen tot dĂ© nieuwe ‘ankerplaats’ voor de pleziervaart op de Randmeren en voor campers. Uniek gelegen aan de voet van de eeuwenoude Koppelpoort. Geniet van de sfeer, het water, de schepen en de vrolijke mensen.

The Eemhaven is now declared the new “anchorage point” for pleasure boating on the Randmeren and for motorhomes. Uniquely situated at the foot of the age-old Koppelpoort. Enjoy the atmosphere, the water, the ships and the cheerful people.

Gedicht: De oliemolen.

 

 

Ooit stond in de Eemhaven oliemolen De Rijzende Zon, dat zaden tot brandolie voor de lantaarnpalen maalde. In 1936 brandde de molen af. En toen op 11 april 1940 de restanten instortten, verdween de molen definitief uit het stadsbeeld. De Vrienden van de Eemhaven probeerden in 2016 om de ‘Oliemolen’ terug in de Eemhaven te krijgen, maar de gemeenteraad verkoos appartementen.

Once the Oil mill ‘De Rijzende Zon’ stood in the Eemhaven, grinding seeds for burning oil in front of the lampposts. The mill burned down in 1936. And when the remains collapsed on April 11, 1940, the mill finally disappeared from the cityscape. The Friends of the Eemhaven tried to get the ‘Oil Mill’ back in the Eemhaven in 2016, but the city council preferred apartments.

Eemplein en KAdECafĂ© – Amersfoort, The Netherlands

Het Eemplein is een plein in de Nederlandse stad Amersfoort, dat afgewerkt was in 2012. Het doel van de aanleg van het plein was een tweede stadscentrum te creëren ten noorden van de huidige binnenstad. Het Eemplein ligt in het Eemkwartier aan de rivier de Eem, grenzend aan de spoorlijn.

The Eemplein is a square in the Dutch city of Amersfoort, which was finished in 2012. The purpose of the construction of the square was to create a second city center north of the current city center. The Eemplein is located in the Eem quarter on the river Eem, adjacent to the railway line.


Het opmerkelijke architectonische ontwerp, het gebruik van bijzondere materialen en het plein met haar hoogteverschillen, vorm en groen maken van het Eemplein een project met allure.

The remarkable architectural design, the use of special materials and the square with its height differences, shape and green make the Eemplein a project with allure.

Op het Eemplein bevindt zich het KAdECafĂ©. Het trendy KAdECafĂ©, ingericht door Studio Makkink & Bey, is de plek op het Eemplein voor een goede cappuccino/ koïŹƒe of thee, met of zonder taart. Tijdens lunchuren is er een uitgebreid lunchbuïŹ€et met voor elk wat wils.

The KAdECafé is located on the Eemplein. The trendy KAdECafé, decorated by Studio Makkink & Bey, is the place to be on the Eemplein for a good cappuccino / coffee or tea, with or without cake. During lunch hours, there is an extensive lunch buffet with something for everyone.

Het kunstenaarscollectief assume vivid astro focus (avaf) heeft in opdracht van Kunsthal KAdE het KAdECafĂ© omgevormd tot een kleurrijk kunstwerk. Op de muren en op het plafond is een behang aangebracht wat speciaal voor deze plek is ontworpen ‘antes vulgar agora ïŹ no’ (betekenis: before vulgar now chic).

Kunsthal KAdE commissioned the artist collective assume vivid astro focus (avaf) to transform the KAdECafĂ© into a colorful work of art. On the walls and on the ceiling there is a wallpaper specially designed for this place “antes vulgar agora ïŹ no” (meaning: before vulgar now chic).

Hessenpad – Amersfoort, The Netherlands

De Hessenwegen (paardenwegen) dateren uit de zeventiende eeuw, maar gedeeltelijk maakten ze gebruik van oudere routes, zoals de hanzewegen. De meeste Hessenwegen liepen van oost naar west, bijvoorbeeld via Varsseveld en Ede, en kwamen uit in Utrecht of Amersfoort. Daar werden de goederen overgeslagen op schepen richting Amsterdam. Tussen de verschillende oost-westverbindingen liepen ook dwarsverbindingen.

Ik zag deze sculptuur van oud ijzer aan het Hessenpad te Amersfoort.

 

The Hesse roads (horse roads) date from the seventeenth century, but they partly used older routes, such as the Hanseatic roads. Most Hesse roads ran from east to west, for example via Varsseveld and Ede, and ended up in Utrecht or Amersfoort. There the goods were transferred on ships to Amsterdam. There were also cross connections between the various east-west connections.

I saw this sculpture of old iron on the Hessenpad in Amersfoort.

 

Ze houden veel van sculpturen in mekaar zetten van oud ijzer in deze buurt 🙂

They love sculpting old iron together in this neighborhood 🙂

de witte postduif, standbeeld – statue, The Netherlands


Witgeschilderde houten duif op een meerpaal naast de brug ’t Sasje.

White-painted wooden pigeon on a bollard next to the bridge ’t Sasje.

 

Kunstenaar: De Koppelgasten, een vriendengroep (duivenhouders) die vaak te vinden is langs de oevers van de Eem. De meesten zijn al wat ouder en afkomstig uit echte Amersfoortse ‘buurtjes’. Ook uit het verdwenen buurtje ’t Sasje’, wat ter hoogte van het huidige Eemplein lag.

Artist: De Koppelgasten, a group of friends (pigeon keepers) that can often be found along the banks of the Eem. Most are a bit older and come from real Amersfoort ‘neighborhoods’. Also from the vanished neighborhood ’t Sasje’, which was located at the current Eemplein.

 

de Sassianen 1873-1998, de Sassiaan, standbeeld – statue, The Netherlands

Laatst was ik nog een dagje in Amersfoort – NL – This week I was in Amersfoort for another day

 

 

Aan de rand van het verlaagde deel van de kade waarop het beeld staat, staat de tekst:

van de overkant weet ik het niet, deze kant was mooi

 

At the edge of the lowered part of the quay on which the image is, is the text:

I DON’T KNOW FROM THE OTHER SIDE, THIS SIDE WAS BEAUTIFUL

 

Het bronzen beeld ‘de Sassiaan’ op de Kleine Koppel, gemaakt door Marianne Houtkamp. De kolensjouwer herinnert aan ’t Sasje. Dat was de eerste woonwijk in Amersfoort buiten het historische centrum van de stad. ’t Sasje is aan het einde van de negentiende eeuw gebouwd voor de arbeiders die op en rond het Eemplein werkten in de vele fabrieken. Het leven van de Sassianen was niet makkelijk. Ze moesten hard werken voor weinig geld. De samenhorigheid was echter groot en er werd veel gelachen. Op ’t Sasje viel altijd wat te beleven.

*****

The bronze statue “the Sassian” on the Kleine Koppel, made by Marianne Houtkamp. The coal hauler reminds us of ’t Sasje. That was the first residential area in Amersfoort outside the historic center of the city. ‘T Sasje was built at the end of the nineteenth century for the workers who worked in and around the Eemplein in the many factories. The life of the Sassians was not easy. They had to work hard for little money. However, the solidarity was great and there was a lot of laughter. There was always something going on at ’t Sasje.

 


We never forget our neighborhood, the Sassians

Amersfoort: Eemhaven – The Netherlands (einde)

Wegens tijdsgebrek en het niet afweten van deze plek ben ik maar even op verkenning geweest. Een uitgebreider bezoek zal voor een volgende keer zijn. 

Toen ik eraan kwam wandelen, de Eemhaven, was dit voor mij een totale verrassing. Je komt uit een oude stad, je wandelt door een prachtige poort en plots stuit je op een muur, hoge ‘lelijke’ gebouwen en een trein die voor je neus voorbij raast. Althans dat was mijn eerste indruk. Heel voorzichtig ben ik onder de brug doorgegaan om een kijkje te nemen. Op een bepaald moment waren mijn ogen ter hoogte van het water…Wat ik daar zag kon al meer mijn goedkeuring wegdragen maar ik vind de overgang nog steeds heel ruw, onverwachts.

De aanleg van het Eemhavengebied was al gestart voor de Tweede Wereldoorlog met het graven van de monding. Die monding, die er al lag voor de vereniging van Rotterdam met Pernis (eind 1933), kreeg bij besluit van burgemeester en wethouders op 17 juli 1934 de naam Eemshaven. In de Tweede Wereldoorlog wilde men de Eemshaven voltooien naar het voorbeeld van de Keile- en de Persoonshaven. Hoewel het aanvankelijk de bedoeling was de aanleg in het kader van de “gemeentelijke werkverruiming” te doen plaatsvinden, kon met het karwei om verschillende reden en niet begonnen worden. Na de oorlog werd het dan ook op de gebruikelijke wijze, en niet als werkverschaffingsproject, aanbesteed.

Vandaag wordt de Eemhaven omschreven als: Eemhaven Amersfoort is dĂ© nieuwe ‘ankerplaats’ voor de pleziervaart op de Randmeren en voor campers. Uniek gelegen aan de voet van de eeuwenoude Koppelpoort. Geniet van de sfeer, het water, de schepen en de vrolijke mensen.

Enkele gebouwen trokken de aandacht.

De stad Amersfoort had haar voorraadhuizen graag binnen de ommuring staan. Daar was het veilig en kon controle uitgeoefend worden over de handel, net als bij elke andere stad. Met het groter worden van de bevolking, de schepen en de nijverheid was dit in de loop van de 19e eeuw niet meer mogelijk. Jonas van Vollenhoven is geboren in Stompwijk en is 55 jaar oud als hij het pakhuis d’ Eersteling in 1904 opent, buiten het centrum aan de Eem als transportweg. Hij woont al sinds 1870 in Amersfoort en is eigenaar van de N.V. Stoomolieslagerij en Graanhandel en de daarbij horende gebouwen verderop aan de Grote Koppel. Firma J. van Vollenhoven handelde tevens en gros in grutterswaren, bakkersmeel, specerijen en andere kruidenierswaren. De goederen werden aan- en afgevoerd via de Zuiderzee en de Eem. Het pand werd gebouwd in 1870 in opdracht van de firma J. van Vollenhoven en ontworpen door Herman Kroes.

Aan de Eem staat nu alleen nog d’ Eersteling als herinnering aan deze agro-industrie. In 2004 is het verbouwd tot kantoorpand. Het pand is een Rijksmonument.

Aan de overkant van de Eem zag ik nog het Eemhuis.

Het Eemhuis is het culturele centrum van Amersfoort op het Eemplein, ontworpen door Neutelings Riedijk Architecten en herbergt vier organisaties; Archief Eemland, de Bibliotheek Eemland, Kunsthal KAdE en Scholen in de Kunst. Bovendien is het secretariaat van Volksuniversiteit Amersfoort in het Eemhuis gevestigd.

Als ik nog eens in Amersfoort kom, zal ik op dat plein toch eens een kijkje moeten gaan nemen.

Toen werd het tijd om terug te gaan. Ik moest nog de hele stad terug door om bij mijn auto te geraken. Onderweg zag ik toch nog wat mooie dingen die ik jullie niet wil ontnemen.

Gedicht van oud-stadsdichter van Amersfoort Cees van Weerd, gevonden op de Weverssingel.

 

Nog meer op de Weversingel:

De Langestraat NUL33. Moet je zeker binnengaan en dit historisch pand in jugendstil bekijken. Een fantastische hotspot voor food en borrel.

 

En wat zie je onvermijdelijk als je in Nederland bent? Je kan er toch niet langs kijken!

Het was een fijne dag en beslist om nog eens over te doen en nieuwe plaatsen te ontdekken!

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

EINDE

 

Amersfoort: Grote en kleine Spui, Koppelpoort, Flehite – The Netherlands

Ik wandelde verder vanaf de Havik richting de Eemhaven en dan zie je links en rechts Grote en Kleine Spui met uitzicht op de land- en waterpoort de Koppelpoort. De poort stamt uit ca. 1400 en is deel van de tweede ommuring van de stad.

 

Vanaf de Koppelpoort heb je aan de ene kant mooi uitzicht richting de stad, Museum Flehite en de Onze Lieve Vrouwetoren en andere kant heb je uitzicht op de Eemhaven.

De Koppelpoort is een stadspoort in Amersfoort. Het is een combinatie van een land- en waterpoort. De naam is waarschijnlijk afgeleid van het Oost-middelnederlands woord coppel wat gemeenschappelijke weide betekent. Het gebied buiten de Koppelpoort was een gemeenschappelijk gebied. De naam duidt dus niet op het feit dat de poort twee functies heeft. De Koppelpoort kon worden gesloten door middel van een dubbele tredmolen. Deze functioneert nog steeds. Boven de waterpoort bevindt zich een mezekouw, een houten uitbouw vanwaaruit gloeiende pek naar beneden gegooid kon worden. Tussen 1645 en 1778 stond er voor de Koppelpoort nog een voorpoort. Deze was mogelijk ontworpen door de Amersfoortse architect Jacob van Campen.

 

Museum Flehite is het kunst- en cultuurhistorische museum voor de Utrechtse stad Amersfoort en Eemland. Museum Flehite maakt met Kunsthal KAdE, het Mondriaanhuis en Architectuurcentrum FASadE deel uit van de Stichting Amersfoort in C.

Het museum is in 1880 opgericht door de Oudheidkundige Vereniging Flehite (1878), de naam is afkomstig van de oude gouw Flehite (of eigenlijk Flethite). In 1890 werd het eerste van de huidige drie middeleeuwse panden aan de Breestraat betrokken. Sinds 1976 wordt het museum beheerd door een aparte stichting.

Van 2007 tot 2009 was het museum gesloten in verband met de ontdekking (en het verwijderen van) asbest, en vervolgens voor een ingrijpende verbouwing. Het museum werd op 16 mei 2009 heropend voor het publiek.

 

 

 

Aan het Kleine Spui nummer 18 is Bierbrouwerij de Drie Ringen gevestigd en aan het Grote Spui nummer 11 zie je de Nederlandse Beiaardschool, naast Mechelen de enige school ter wereld waar beiaardiers worden opgeleid.

EĂ©nmaal de Koppelpoort onderdoor en de blik afgewend van het oude en gericht op het nieuwe kom je aan de Eemhaven. Volgende log meer…

 

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge

 

Amersfoort: Sint-Joriskerk, de Hof, Onze Lieve Vrouwetoren – The Netherlands

De Sint-Joriskerk is een driebeukige hallenkerk in de Utrechtse stad Amersfoort, gelegen aan de Hof. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Wijkgemeente Sint Joriskerk van de Protestantse Gemeente Amersfoort. Deze wijkgemeente rekent zich tot de stroming van de Gereformeerde Bond. Toegang tot de kerk 1 EUR.

In 1248 werd een parochiekerk gebouwd in de toen opbloeiende plaats Amersfoort. Ze kwam op de plek van een kapel die naar wordt aangenomen ook al aan Sint Joris was gewijd. Naast een gedeelte van de onderkant van de huidige toren is er van deze parochiekerk niets over. In 1337 werd de kerk tot kapittelkerk verheven. In de 15e eeuw werd het kerkgebouw verbouwd tot een hallenkerk, waardoor de kerktoren door de zuidbeuk werd omsloten. In 1534 kreeg de kerk de huidige vorm als driebeukige hallenkerk. In 1579 kwam het gebouw in protestantse handen.

Tussen 1962 en 1969 werd het kerkgebouw zowel van binnen als van buiten grondig gerestaureerd. Ook in 2009-2011 vond een restauratie plaats, onder leiding van Van Hoogevest Architecten. Hierbij is ook een moderne nieuwe inbouw in de kerk ontworpen.

Een wandtapijt van de 20-eeuwse naaldkunstenaar Willem Schenk met Jezus en zijn twaalf apostelen.

Een belangrijk stuk in de kerk is het zandstenen, gotisch doksaal uit ca. 1480, dat in 1845 schade leed doordat er een orgel op werd geplaatst.

De kerk heeft drie orgels, waarvan het hoofdorgel van de hand van Carl Friedrich August Naber is. Het dateert uit 1845 en is het grootste Naberorgel dat bewaard is gebleven. Bij de bouw van het orgel is gebruikgemaakt van pijpwerk van het oudere orgel uit 1638, waarvoor weer gebruik was gemaakt van het orgel uit 1551. Het stond aanvankelijk op het doksaal, maar bevindt zich nu onder de toren.

Jacob Van Campen, Heer van Randenbroek (Huize Randenbroek ligt net buiten de Stadsring) was schilder en bouwmeester (het Amsterdamse Stadhuis, Paleis van Dam uit de 17de eeuw). Hij werd in 1657 begraven in de Sint-Joriskerk, waar precies is niet bekend. Het grafmonument is van omstreeks 1660, het borstbeeld is van de Amerfoortse beeldhouwer Ton Mooy en werd in 2011 geplaatst na de laatste renovatie.

Er is geen oud gebrandschilderd glas meer in de kerk. Bij het 750-jarig bestaan van de kerk in 1998 is het raam in het westvenster geplaatst. Dit is een ontwerp van Bert Grotjohann.

Deze 15de eeuwse muurschildering is afgenomen van een huis in de Krommestraat.

Er is nog heel wat meer te zien en te bewonderen in deze kerk. Je kan er ook 34 treden naar boven in de chirurgijnskamer, een schilderij van het ‘Het Laatste Oordeel’ en andere, de doopvont. In de middeleeuwen waren de wanden en de gewelven rijk versierd met bijbelse en andere taferelen.

Vlak aan de Sint-Joriskerk vind je de Hof.

De Hof is het grootste plein in de Amersfoortse binnenstad. Aan het plein zijn verschillende cafés en restaurants. Op de Hof is elke vrijdag en zaterdag markt.

De naam de Hof gaat terug op de middeleeuwse bisschoppelijke hof die gelegen was op een uitloper van de Utrechtse Heuvelrug waar de rivier de Eem aan de oostkant met een bocht omheen stroomde. Deze bisschopshof wordt voor het eerst genoemd in 1203, in een bisschoppelijke oorkonde waaruit blijkt dat de hof in 1196 al bestond.

Bij Grand Café Halewijn op de Hof werd om de hoek (Vijver) het gedicht van Stadsdichter Nynke geplaatst.

Via het Onze Lieve Vrouwekerkhof ga ik naar de Onze Lieve Vrouwetoren.

Met haar ruim 98 meter hoogte is de Onze Lieve Vrouwetoren Ă©Ă©n van de hoogste laat-middeleeuwse torens. De trots van Amersfoort is de bekendste eyecatcher van de stad en wordt ook wel Lange Jan genoemd. ‘Het mirakel van Amersfoort’ was de aanleiding voor de bouw van de toren. Na 1450 is men begonnen met de bouw van de toren en rond 1500 was de toren klaar. De toren zou de Moeder Gods symboliseren en het extra uitgebouwde hoektorentje het christuskind. De toren is niet alleen goed zichtbaar in de stad, maar laat ook van zich horen met haar 100 klokken, waarvan 7 luidklokken. Bovendien vormt de locatie van de toren het kadastrale middelpunt van Nederland, zoals goed zichtbaar is in de vloer van de toren. (Er was een dienst bezig, dus niet kunnen binnen gaan).

In een volgend logje gaan we naar

Ja, naar waar 🙂 ???

Dubbel klik op een foto om te vergroten – double click on a picture to enlarge