Fietsen in tijden van – corona – cycling in times of

GISTEREN. Opgedragen aan de mensen die het wat moeilijker hebben. Een hart onder de riem.

Het is zondag, een coronazondag, weer een dag alleen. Ga ik de hele dag binnenzitten? Zin om te wandelen heb ik niet. Een leeg dorp, te ver te voet naar de natuur. Goed dan nemen we de fiets. Voor de tweede keer deze week haal ik hem van stal. Ik rij naar de Dijle en neem de Pater Damiaandijk, links vandaag, voor de eerste keer in mijn leven. Nieuwe natuur toont zich.

Hoog op de fiets en boven de Dijle waan ik me terug in mijn jeugdjaren, fietsen in de natuur, vrijheid… Goed ingepakt, dikke jas, handschoenen, sjaal en muts, de zon in de ogen, toch druppelt er een traan over mijn wangen, niet van verdriet maar van de koude. De zon schijnt, er staat een blauwe lucht maar de wind is strak en koud.

Ik ben om één uur gestart met mijn toertje. Nog niet het warmste moment, maar ik vreesde voor teveel volk als het later werd. Kwam al heel wat wandelaars en fietsers tegen maar wat wil je absoluut niet tegenkomen op zo’n pad?

  1. twee wielerterroristen naast mekaar die niet willen wijken
  2. een 15-jarige oen die een voetganger voorbij steekt, terwijl ik die voorbijsteek in de andere richting
  3. twee ruiters naast mekaar die niet willen wijken => even midden van de straat rijden (knipoog)
  4. door de bocht rijden terwijl er iemand op jouw gedeelte afkomt in de tegengestelde richting

Heel wat mensen houden zich wel aan de regels en we knikken, zeggen dag, lachen of zwaaien eens.

Na enkele kilometers rijd ik van de dijk af en ga nog wat kilometertjes rijden in een lus om terug thuis te geraken. Een aantal ervan zijn tegen wind. Jakkes dat is duwen, ook met een elektrisch paard. Mijn luchtwegen of longen doen pijn, de kou zet er zich op en plots denk ik terug aan dat onderzoek van meer dan 20 jaar terug, ja juist, ik heb een longwegvernauwing (verminderde capaciteit bij het uitblazen van de lucht). Moet hier ooit eens een anekdote over vertellen, misschien??? ja misschien *** Na een ritje van zo’n 12 km ben ik terug thuis.

Ik schenk mij een koffietje in en neem twee speculaasjes. Tijdens mijn tocht zag ik hele gezinnen zonnen op het terras. Zou ik ook kunnen zonnen op mijn terras? Ik trek naar buiten, vlei mij neer in mijn ligstoel (krijg maar geen rare gedachten 🙂 ) en kom er de twee volgende uren niet meer uit. Heb ik een boek bij? Neen helemaal niet. Alleen mezelf en de geluiden die ik kan opvangen, een overvliegend vliegtuig met coronapotentiëlen, cabrio’s, SUV’s, oldtimers, motards. Die vier laatsten hielden zich al helemaal niet meer aan de snelheidsregels want die bestaan niet meer in tijden van corona (let er maar eens op als je met de wagen gaat winkelen…) en waarom die allemaal onderweg waren? Ook voertuigen met vier of vijf personen, ouders met de kinderen. Moesten die ook niet thuis blijven?

Maar toch trek ik me terug in de stilte die af en toe neerdaalt, soms verblijdt door de kwetterende vogels.

Al een aantal dagen spookt de naam Gabriel García Márquez door mijn hoofd en denk ik aan zijn boeken honderd jaar eenzaamheid en liefde in tijden van cholera geschreven in de jaren 1967 en 1985.

EENZAAMHEID: jezelf oprollen van kop tot teen – copyright ikke 🙂

43 thoughts on “Fietsen in tijden van – corona – cycling in times of

  1. Het raakte me we een geluk we zijn er allebei gelukkig nog .. Geweldig verwoord. ik ga maar aan mijn puzzel verder te Titanic
    dat is een mooie afleiding Cees

  2. Goed idee om weer op de fiets te stappen. Je bouwt het met de afstand mooi op.
    Je hebt een mooie serie gemaakt.
    En je verhaal is mooi te lezen, wat je allemaal meemaakt en er door je hoofd spookt. 🙂

  3. het weer lokt wel aan, en ik ga ook graag even een rondje fietsen Joke
    Ik probeer zoveel mogelijk daar te rijden waar verder geen mensen komen
    Mooie foto’s laat je zien met die prachtige blauwe luchten van deze dagen

  4. Ik ben ergens nog heel blij dat even wandelen of fietsen nog kan. Maar inderdaad het ontwijken van mensen is nog lastig. Zit achter het huis dat is een stuk veiliger.

  5. Mooi artikel.
    Het is inderdaad niet eenvoudig om veilig buiten te komen tijdens deze crisisdagen. Ik ga dagelijks met mijn hondje in het park wandelen en verbaas me er steeds over dat er mensen zijn waar je voor moet wegvluchten omdat ze de boodschap “afstand houden” niet begrepen hebben.
    Ik begrijp heel goed de beschrijving van die situaties in je artikel.

  6. Héél genietbaar Joke prachtige streek om door te suizen he Wij reden vroeger regelmatig langs die wegen Kontich Kazerne naar Leuven deden we op verschillend manieren en ……………….tijd Afhankelijk het gezelschap weet U wel .Die super frituur aan de vaart kom was ons retourpunt . Was toen de beste frituur van Leuven (volgens de zoon van de uitbater) Blijven fietsen he !

  7. ooh wauw prachtige foto’s en wat een mooie omgeving
    boeiend geschreven
    k vind het zalig weer nu, fris en zonnig, jammer genoeg is het beetje ter plaatse blijven
    hou je goed Joke zodat je nog veel zo’n fietstochtjes kan doen

  8. Mooie foto’s weer, Joke. Goed dat je er weer even op uit bent gegaan met het zonnige, maar in de wind knap frisse weer. In beweging blijven en weerstand blijven opbouwen is nu het beste wat je kunt doen. Ik heb vandaag ook weer een lekkere kuier in de polder gemaakt.

  9. Groot gelijk dat je er met je e-bike eropuit trekt.
    De luchtige en tegelijk ludieke manier waarop je je tekst schrijft is heel aangenaam om te lezen 🙂
    Een verborgen schrijftalent ? 😉
    Prachtige fotografie zoals steeds !

  10. Mooie foto’s tijdens je corona rit !
    Was wel een beetje fris maar daar kan je altijd naar kleden !
    Hou je goed en gezond en bedankt om de mooie foto’s te delen !

  11. Die motards in overdrive zijn me vandaag ook opgevallen.
    Voor de rest heel stil hier, afgezien van de bouwwerf hier rechtover die gewoon doorgaat. De aannemer komt uit België en mag nu dus wel gewoon de grens over. Dat mag ik niet omdat ik economisch niet interessant ben. Mantelzorgen voor mijn moeder mag nu dus niet, niet door mij tenminste.

  12. Zo is het Joke. Ik hou me hart vast. Ook voor de mensen. Wat heb jij mooie foto’s gemaakt van deze slootjes en landschappen. Was goed weer. Blijf gezond!

  13. Un magnifique texte !! Merci du partage et je te souhaite beaucoup de courage en cette période tellement particulière que nous vivons !!
    De magnifiques photos les couleurs sont superbes !

  14. De lente is paraat als is het nog vrij koud.mooi die meaderende rivier in het landschap! dIk.blijf nu maar binnen want ben te ver van een natuurgbied om er naar toe te lopen.Ben dus de tun maar ingedken en heb nog wat dingen gezaaid

    1. De lente is paraat al is het nog vrij koud.Mooi die meanderende rivier in het landschap..Ik blijf nu maar binnen want ben te ver van een natuurgebied om er naar toe te lopen.Ben dus de tuin in gedoken en heb nog wat dingen gezaaid.

  15. Mooie geschreven Joke! Lekker er even uit. Met beleid en afstand houden kan dat geen kwaad. En je noemt twee boeken van Marquez, allebei geweldig. Leestip voor iedereen die zich verveelt!

  16. Geen kluizenaarseenzaamheid, met al die mensen die je onderweg nog tegenkwam.. en thuis, op je ligbed, was je dan wel alleen, maar was er nog wel wat te genieten ook aan geluiden en geuren.. én gedachten. Mooi geschreven.. en prachtige foto’s!

Welkom - Welcome

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.