Herinnering aan een steenbakkerij – memories of a brick yard

We denken aan het jaar 1963, zomervakantie en ik mocht een dagje mee met mijn vader. Voor hem geen vakantiedagje hoor, hij moest werken.

Hij reed met de vrachtwagen voor een bouwbedrijf en ging over heel België bouwmateriaal ophalen en leveren. Stel je maar geen vrachtwagens voor zoals vandaag met servostuur, airconditioning en kranen om het werk te doen. Neen, geen servostuur, geen verwarming, de motor zat tussen de twee zitplaatsen in de stuurcabine, een ijzeren stuur en je moest zelf je vrachtwagen vol laden en lossen met je twee handjes en je rug. Betonzakken, bakstenen die je met rubberen lappen aan je handen vier per vier moest laden een camion vol en daarna nog eens lossen, zand, cement, noem maar op en bedenk het maar.

Mijn vader was toen al 52 jaar en ik 10. Hij had al twee oorlogen meegemaakt. Ik mocht uitzonderlijk eens mee als hij me iets kon laten zien en die dag zou het gebeuren. We tuften over Vlaamse wegen, van West-Vlaanderen naar de Rupelstreek namelijk Boom, naar een steenbakkerij om bakstenen op te halen. Ik schrijf, we tuften, ja er waren rijkswegen maar nog geen autowegen. De eerste snelweg in België is aangelegd voor de expo in 1958, namelijk 100 km autostrade van Oostende naar Groot-Bijgaarden E40. Van de rit herinner ik me weinig, dat we boterhammen (stuten) aten en koffie, ik water met grenadine, dronken ‘s middags en ik mijn ogen uitkeek naar de voertuigen en huizen.

Als we bij de steenbakkerij aankwamen waren we niet alleen en moesten we wachten tot iemand ons kon helpen en zeggen welke stenen we mochten meenemen. In die wachttijd is mijn vader zo met mij door de ovens van de steenbakkerij gewandeld, buiten waar de stenen lagen af te koelen en te drogen en de plaats waar de klei in blokjes werd gedaan om in de oven te zetten om te bakken. Dat zie ik nog voor mij. Dat waren grote sites waar veel beweging en veel volk aan hetwerk was. Zou zeker niet voldoen aan de normen van veiligheid vandaag 😀.

Mijn vader is gestorven in 1990. Waarom deze herinnering? Enkele blogsters verloren de laatste maanden één of meerdere ouders, de feestdagen komen voorbij, herinneringen komen naar boven en deze bleef hangen. Een goede herinnering en daarom trok ik vorige zaterdag naar een site van een steenbakkerij in Boom. Een industrieel erfgoed dat op instorten na nog in stand gehouden wordt. De eens zo levendige streek ziet er daar vreselijk uit, verloren gegane glorie, faillissementen, bestaat niet meer. Eén steenbakkerij is er nog, een hele grote dan. Gelukkig zag ik dat de regio zich aan het herpakken is.

Het voelde goed om er rond te wandelen, ook een beetje spookachtig, vervallen, verlaten en aan het water, bar koud. Mijn sleepbeen wou ook niet mee, dus ben ik het na een uurtje mijmeren en enkele fotootjes afgetrapt en mezelf beloofd er nog eens naar terug te gaan op een mooie zonnige dag.

dubbel klik een foto om te vergroten – double click a picture to enlarge

48 thoughts on “Herinnering aan een steenbakkerij – memories of a brick yard

  1. Ja, de herinneringen blijven en zelf denk ik regelmatig: “Kon ik nog maar even met mijn ouders praten en dingen vragen.” Mooi verhaal!

  2. Grandes friches industrielles pour les céréales , le textile etc
    il ne reste que des bâtiments immenses de briques
    des paysages tristes ou la vie , le bruit ont disparu
    Mais une aubaine pour faire de l’urbex !
    Bien amicalement

  3. Mooi dat je het verhaal met ons deelt. Indrukwekkend om te lezen.
    Jammer dat het geheel er zo verloederd bijstaat. Het is wel een schitterende locatie om foto’s te maken, getuige jouw serie.

  4. Ja Joke een bekend onderwerp he Op tv een uitzending “Het Gelaag” meen ik me te herinneren . In het eerste middelbaar H.Hartcollege Heist o/d Berg Extra Muros noemde ze een namiddag buiten de school Daar ben ik dan ook op uitstap naar zo’n steenbakkerij in Booischot gefietst Een volledige rondleiding met uitleg en tegen de volgende week een beschrijving op papier afleveren (minder plezant) Grts

  5. Mooi verhaal uit je jeugdjaren, Joke. Zo bewaren we allemaal onze herinneringen die af en toe eens omhoog komen borrelen. Fijn om daar dan eens wat mijmerend rond te stappen.
    Wat zonde dat die fabriek zo staat te verloederen. Maar het is wel eens prachtige fotolocatie.

  6. wat boeiend om dit stukje van je verleden te lezen
    mooie foto’s die nog meer betekenis hebben dankzij je verhaal
    wel een stout been die je beperkt , heel lastig maar je bent een doorzetter en komt toch buiten, flink

  7. Ja heel mooi Joke, en zeker ga je eens terug, als je been je beter van dienst is, is het je geopereerde been? ik hoop wel dat dat goedkomt voor je,
    je foto’s zijn prachtig, ik heb genoten

  8. Steenbakkerij ziet daar indrukwekkend uit. Het is oude steenbakkerij geweest., Heel interessant om te lezen hoe het was geweest. Daar leren wij wat van. Mooie serie foto’s heb je gemaakt. Het was vroeger geweest.

  9. Ik ben er ook ooit in de buurt geweest. Zonder fotocamera toen 😊. Was onder de indruk van de sfeer van armoede en verval. Maar die oude industriële gebouwen hébben toch iets hè!

  10. Mooi! Desolaat… Hier vlakbij staat ook zo’n fabriek. Het is nu een soort evenementenhal. Oud gebouw, nieuwe bestemming.
    Mooie foto’s! Dierbare herinneringen …

  11. Oude herinneringen met mooie foto’s Joke. Toen had werken een totaal andere dimensie, het was hard labeur, toch voor velen. Toen ik járen gelden, fotografie studeerde, moesten wij van deze streek een fotoreportage maken, het vergaan van de industrie in zwart/wit tonen.

  12. Prachtig verhaal en prachtige foto’s. Mooi die lange overkapte droogrekken en in die spaarlamp in de oude lantaarn. Dat het koud was geloof ik meteen. Het licht was wél heel mooi!

  13. Vind het wel mooi als zulke herinneringen boven komen n.a.v. een ander overlijden.. maakt het waardevoller op de één of andere manier. En het is zo’n mooie herinnering.. op vele vlakken.
    In 1963.. toen zat ik dus nog in de bovenste regionen van de collage van m’n leven die ik vandaag plaatste. En m’n vader reed toen ook nog niet met een auto rond.. volgens mij kocht ie z’n eerste in 1968 pas. Mee naar z’n werk ben ik ook nooit geweest.. blijkbaar waren de veiligheidsvoorschriften in NL op bouwsites (mijn vader was loodgieter in de bouw) al ietsje strenger in de zestiger jaren..! 😉

    1. Ja NL is een voorloper in veel van die gevallen. Ja dan zat je inderdaad nog op het bovenste rijtje 😀. Wij hadden een auto in 1958, zeldzaam voor arbeiders en het was uit noodzaak.

  14. Mooi Joke kan mij hier iets wel bij voorstellen hoor wiskunde is zeker niet mijn sterke kant (buiten “haagschool verbeteringschool is alles voor mij vreemd” Maar wat me wel iets zegt is Jou uitleg over deze site Mooi en heel leerrijk Vroeger waren er veel “steenbakkerijen he Momenteel wonen we in Ramsel deelgemeente van Herselt en hier was er ook veel te doen met die stenen hoor Heel mooie reportage Thanks

  15. Wat een mooie herinneringen Joke. Ook ik reed als kind wel eens mee met mijn vader in de vrachtwagen. En ook mijn vader overleed in 1990 – veel te vroeg. Hij was 63.

Welkom - Welcome

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.