granny’s bonnet – akelei

akelei

 

Aquilegia (common names: granny’s bonnet or columbine) is a genus of about 60-70 species of perennial plants that are found in meadows, woodlands, and at higher altitudes throughout the Northern Hemisphere, known for the spurred petals  of their flowers.

 

Akelei (Aquilegia) is een geslacht van kruidachtige, winterharde, vaste planten uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae). Er zijn ongeveer 120 soorten. De soorten hebben drielobbige bladeren en opvallende bloemen in diverse kleuren.

De meeste soorten bloeien grofweg van half april tot half juli.

 

Bron: wikipedia

44 thoughts on “granny’s bonnet – akelei

  1. En ik me maar afvragen hoe jij er in slaagt om al die bloemetjes “los van” op zo’n egaele achtergrond te krijgen. Op één bloem focussen…ja…maar dit ??? – zoooo mooi🙂

  2. Oh, dit is wel een aparte soort zeg.. een dubbele. In mijn tuin staat de ‘gewone’ paarsblauwe, maar die heb ik al héél lang. Hij staat alleen nog maar tussen de tegels (blijkbaar is de gewone grond niet meer naar z’n zin hehe), maar ik zal ‘m daar nooit weghalen.
    Groetjesss!

  3. De Akelei (Dürer)
    Toen hij het kleine plantje vond,
    boog hij aandachtig naar de grond
    en dan, om wortels en om mos
    groef hij de fijne aarde los,
    voorzichtig – dat zijn hand niets schond.
    Behoedzaam rondom aangevat
    droeg hij het langs het slingerpad
    van bos en akker voor zich uit,
    en schoof het thuis in ‘t licht der ruit
    zoals hij het gevonden had.

    Dan, fluitende en welgezind
    mengde hij zoekend eerst de tint;
    diepblauw en zwart ineengevloeid,
    met enk’le druppels rood doorgloeid,
    dat het tot purper samenbindt.

    En uur aan uur trok stil voorbij;
    zó diep verzonken werkte hij,
    dat het hem soms was of zijn hand
    de vezels tastte van de plant-
    zo glanzend kwam de omtrek vrij.

    Totdat het gaaf te prijken stond:
    de wortels scheem’rend afgerond,
    het uitgesprongen groene blad
    scherp in zijn karteling gevat
    tegen de lichte achtergrond;

    de bloemkroon purper violet,
    de hokjes om het hart gebed
    en boven de geknikte steel
    de honingsporen, het juweel
    vijfvlakkig: kantig neergezet.

    In ‘t vallend donker toefde hij
    nog dralend bij zijn akelei;
    dan, in het laatste licht van ‘t raam
    schreef hij de letters van zijn naam
    en ‘t jaartal glimlachend erbij.

    … en jij hebt er een knappe foto van gemaakt!

Reageren mag altijd. A comment is welcome.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s