In de provincie Yuanyang kwamen we heel uitzonderlijk nog twee mensen tegen met een Mao-pakje. In tegenstelling met de andere Aziatische landen, heeft China geen “nationale klederdracht”. Dit zou te wijten zijn aan de Mantsjoes, die in de 17° eeuw de Chinezen verplichtten het tenue van de Mantsjoes te dragen, inbegrepen de paardenstaart. Na de revolutie van 1911 verving Sun Yat Sen dit tenue door een jasje, dat door Mao overgenomen werd en wereldwijd de naam Mao-jasje kreeg. In de jaren ’80 maakte dat plaats voor westerse kledij.

Na sluitingstijd van haar winkel, zit grootmoeder te samen met haar kleindochter op de stoep te wachten tot iemand hen komt ophalen. Niet met een auto maar met een zelf in mekaar geknutselde fiets. Grandmother and granddaughter are sitting on the side walk, waiting until someone gets them to go home.